Эканаміст Ігар Ліпсіц расказаў, якое складанае рашэнне давядзецца прымаць Крамлю
- 31.08.2026, 15:19
- 2,030
Крах расійскай эканомікі ўжо блізкі.
Расійскі незалежны эканаміст Ігар Ліпсіц адказаў на пытанне, ці можна ўжо казаць пра надыходзячы крах расійскай эканомікі: «Яшчэ не так, але блізка да гэтага. Настае перыяд, калі Пуціну давядзецца прымаць нейкія вельмі дрэнныя рашэнні, то-бок добрых рашэнняў у яго ўжо не засталося, рэзерваў у яго ўжо няма, а нешта рабіць яму трэба, таму што вайну заканчваць ён не хоча. Што яму цяпер рабіць? Выбар такі паршывенькі. Яму альбо трэба пакласці руку на зберажэнні насельніцтва, чаго, вядома, яму не хочацца рабіць, таму што з-за гэтага ён пасварыцца са сваім атачэннем».
Пра тое, якія варыянты засталіся ў Пуціна ва ўмовах эканамічнага крызісу, эксперт распавёў у інтэрв’ю ўкраінскаму журналісту Аляксандру Дземчанку на YouTube.
«Справа ў тым, што расіяне падзяляюцца на дзве групы. Першая група — гэта жабракі, а другая — супербагатыя. Што такое супербагатыя? Гэта прыблізна 3–5% укладчыкаў Сбербанка, якія трымаюць прыкладна 67 трыльёнаў рублёў зберажэнняў, і ў іх на рахунках па сто, па дзвесце, па трыста мільёнаў рублёў. Гэта не багацце. Гэта заначка на чорны дзень. Гэта тыя багатыя алігархі, якія групуюцца вакол Пуціна. Яны асноўныя капіталы даўно вывелі з Расіі, але на выпадак, калі раптам застануцца ў Расіі, трэба мець нейкія грошы. Гэтыя грошы захоўваюцца ў Сбербанку. Калі класці руку на зберажэнні, дык гэта класці руку на грошы самых набліжаных да рэжыму людзей, таму яму страшнавата гэта рабіць, але іншых крыніц няма», — апісаў сітуацыю ўнутры краіны-акупанта Ліпсіц.
«Падаткі падымаць нельга, грошы забіраць у сваіх — нядобра і можа абярнуцца бунтам бліжэйшага атачэння, выпускаць шмат грошай можна, але тады маса людзей перастане быць проста беднымі і ператворыцца ў жабракоў, бо інфляцыя — гэта падатак для самых бедных, а самыя бедныя ўжо з цяжкасцю выжываюць і не разумеюць, як жыць. Карціна такая, што ў яго застаецца фактычна адзіны варыянт: гэта пераход ад кантрактнай арміі да частковай мабілізацыі. Гэта эканомія грошай, але з вельмі непрыемнымі сацыяльнымі наступствамі», — рэзюмаваў эксперт.