Песня пра Пуціна выклікала ў Расеі істэрыку

Словы гэтай песні ведаюць ужо ва ўсім свеце.

У «саўковым» войску, дзе мне давялося адслужыць роўна два гады, адным з самых непрыемных успамінаў, які ўсе імкнуцца запхнуць кудысьці глыбей у нетры памяці, з'яўляўся страявы трэнаж, піша ўкраінскі блогер Anti-colorados.

Яно зразумела, што вайскоўцы абавязаны ўмець хадзіць строем наогул і на розных мерапрыемствах, тыпу парадаў – між іншым, але менавіта страявы трэнаж выкарыстоўваўся ў выглядзе дасканалага катавання. Можа быць неяк апішу тэхналогію гэтага дзейства, але тут проста адзначу, што ў дысбаце, які знаходзіўся недзе пад Менскам, практычна ўвесь дзень асуджаныя займаліся гэтым самым страявым трэнажом.

Гэта значыць, там ён практыкаваўся ў выглядзе асаблівага тыпу пакарання. Гэта распавядаў хлопец, які апынуўся на дзень у нашай роце, пакуль яму афармлялі дакументы на дэмбель, пасля адбыцця пакарання. Правёў у нас ноч і амаль нічога не распавядаў пра тое, што там і як, проста сказаў, што ўсе дні напралёт праводзіў на пляцы. Публіка слухала гэта з жахам, але на гарнізоннай гаўпвахце было прыкладна тое ж самае, хоць і абмяжоўвалася трыма ці пяццю днямі, у залежнасці ад якасці подзвігу, які цябе туды прывёў. Але такі досвед быў у адзінак і таму аповед дысбатчыка слухалі як песню «Кошмар на улице вязов» ці «Пятница, 13-е».

Уласна кажучы, калі скласці ўвесь час, які быў праведзены на страявых занятках або ў руху строем і параўнаць гэта з тым, колькі часу адводзілася на профільныя заняткі і практыку, то ўзнікне ўражанне пра тое, што саўковае войска рыхтавалася да таго, каб хадзіць строем, а ўсё астатняе - факультатыўна. І гэта пры тым, што ў нас гэта не было ўзведзена ў нейкі экстрэмальны тып, былі часткі і горшыя за нашу. Тым не менш, калі падыходзілі афіцыйныя святы і ўсіх заганялі да тэлевізараў глядзець парад на чырвонай плошчы, часта былі чуваць здзіўленыя каментары карцінкі па ТВ. Так, як там ішлі некаторыя «скрынкі», у нас палічылі б катастрофай і здзекам.

А ўсё гэта да таго, што калі ты знаходзішся ўнутры працэсу і пакутліва займаешся «хаджэннем строем», то між волі ўзнікаюць розныя думкі, абавязкова спалучаныя трохпавярховымі, лінгвістычнымі канструкцыямі. Каб гэтага не адцягвала, час ад часу падаецца каманда «Рота/батальён, крокам руш!» І тады ўжо ніякіх думак не ўзнікае. Ну а што спявалі гэта - асобная тэма.

Увогуле, дзе б і хто не быў вымушаны займацца гэтай справай, хутчэй за ўсё, вельмі хутка ўзнікаюць падобныя адчуванні і дасведчаныя камандзіры «развязваюць» гэты працэс не занадта страявымі песнямі, каб заняць мазгі салдат чымсьці незвычайным і адцягнуць іх ад нядобрых думак. Да таго ж, пад вясёлую песню і маршыраваць лягчэй. Падобна на тое, што гэта ж самае зараз адбываецца падчас трэніровак праходжання парадным строем па Храшчаціку. Зразумела, што ў гэтым плане кіроўцам баявых машын або пілотам - лягчэй, а з другога боку, ім не да песень.

Іншая справа - пяхота, якая ідзе сваімі нагамі па асфальце цэнтральнай вуліцы. У яе - дакладна ўзнікае ўся тая гама эмоцый, адчуванняў і думак, пра якія было сказана вышэй. Натуральна, што ў такой сітуацыі ўзнікае неабходнасць у страявой песні ці чымсьці падобным, што дапаможа падтрымаць бадзёрасць на належным узроўні. І акрамя ўсяго іншага, выдатныя ўкраінскія вайскоўцы выканалі нечаканую кампазіцыю, якая па сутнасці, з'яўляецца неафіцыйным гімнам РФ і ўжо дакладна - песняй, прысвечанай кіраўніку гэтай краіны, Пуціну. Словы гэтай песні ведаюць ва ўсім свеце і не патрабуюць перакладу. Да таго ж, гэтых слоў усяго два і за мяжой многія лічаць, што гэтае імя і прозвішча кіраўніка РФ.

Паколькі песня ўнікальная тым, што з'яўляецца самай кароткай кампазіцыяй, прысвечанай дзейнаму кіраўніку краіны, яна ўжо занесена ў кнігу рэкордаў Гінеса, дзе рэгіструюцца ўсе рэкорды, прысвечаныя Пуціну. Напрыклад, там зафіксаваны самы кароткі спіч лідара ядзернай краіны, што толькі што страціла свой падводны ракетаносец. Адказ Пуціна тады таксама складаўся з двух слоў, так што і песня пра яго - з таго ж разраду. Але на самой РФ зрабілі выгляд, што ўпершыню пачулі гэты твор і там іх аж трасучка разбіла.

Прычым, гнеўна каментуючы гэты выпадак, там не вырашаюцца паўтарыць гэтыя два словы, каб іх публіка разумела, пра што ідзе гаворка. Іх пры гэтым настолькі кідае ў пот, што трэба было б абматацца памперсамі з ног да галавы. Ці мала што. Але трэба сказаць, што песня была выканана настолькі душэўна, што ўзнікае пытанне пра тое, што мы пасылалі на Еўрабачанне? Вось гэты батальён як раз і павінен там прадстаўляць Украіну. Бо там жа ёсць патрабаванне, каб песні былі на ангельскай мове. Дык вось яны на ангельскай яе і выконваюць. Прынамсі, ангельскамоўным слухачам ужо даўно не трэба тлумачыць, у чым сэнс гэтай лірычнай кампазіцыі.

Войска на месцы, калі што і войска ведае ху із ху.