Пацыент ужо амаль саспеў
1- Віталь Шапран
- 20.10.2026, 9:27
- 4,166
Гэтая інфармацыя вельмі важная для Украіны і ўсяго свету.
З тых абрыўкаў інфармацыі, якія даходзяць да Украіны ў працэсе палітычнай барацьбы ў ЗША, становіцца зразумела, што амерыканскія перамоўшчыкі Кушнер і Уіткоф займаюцца класічнай «чоўнавай» дыпламатыяй. Спачатку яны ездзяць у Маскву і пытаюцца, чаго хоча Пуцін, а затым прыязджаюць у Кіеў і спрабуюць высветліць, чаго хоча (на што згодная) Украіна.
З апошняга раўнда перамоваў стала ясна, што РФ хоча: аднавіць транзіт газу ў Еўропу праз Украіну, атрымаць доступ да сваіх замарожаных актываў (хаця б часткова), але праз ЗША, зняць усе ключавыя санкцыі з РФ. То-бок РФ хоча ўсё, каб вярнуцца да стану, які існаваў да 22 лютага 2022 года, а можа, і да 2014 года.
Гэтая інфармацыя вельмі важная для Украіны і ўсяго свету. Перш за ўсё, жаданні РФ указваюць на рэальныя праблемы, якія адчувае агрэсар. А пацыент скардзіцца на вострыя сімптомы эканамічнай недастатковасці і нястачу грошай на фоне высокага санкцыйнага ціску.
Пра такую перамоўную пазіцыю, заснаваную на чыста эканамічных фактарах, я пісаў яшчэ 17 ліпеня 2026 года. Гэта адзіная формула справядлівага міру, якая выплывае з пажаданняў РФ «усё або нічога». То-бок бакі робяць выгляд, што «вайны не было», і вяртаюцца да пазіцый 2022 года або нават 2014 года.
Але тады павінна адбыцца не толькі зняцце санкцый, прадастаўленне доступу да замарожаных сродкаў і аднаўленне транзіту газу, але і вывад войскаў РФ «па ўласнай волі» за межы 1991 года, у тым ліку і вызваленне ўкраінскага Крыму.
У кастрычніку расіяне спрабавалі перапісаць лагічную формулу міру «усё або нічога», выдаючы за «усё» саступкі са свайго боку — спыненне агню і прыпыненне на лініі судакранання. Але практыка паказвае іншае. Лінія судакранання за апошнія месяцы пачала зрушацца на ўсход у бок РФ, а агонь адчувае сябе вельмі добра ў Санкт-Пецярбургу, Маскве, аэрапортах, нафтабазах і НПЗ, удары па якіх так моцна замінаюць РФ.
Украіне варта адстойваць менавіта такі справядлівы мір, у формуле якога прысутнічае поўная сіметрыя з РФ: спыненне удараў па Украіне ў абмен на спыненне удараў па РФ, адмена санкцый і прадастаўленне частковага доступу да замарожаных актываў у абмен на поўны сыход з акупаваных тэрыторый.
Песімістаў, якія скептычна ацэньваюць верагоднасць такога раўназначнага міру, хачу супакоіць: улічваючы «воплі і соплі» пуцінскай каманды пра зняцце санкцый і захаванне НПЗ, пацыент ужо знаходзіцца ў цяжкім стане і трымаецца толькі на кропельніцах з дарагой нафтай.
Таму было б вялікай глупасцю згаджацца на асіметрычны мір, пра які марыць Пуцін. Варта працягваць ціск на пацыента, які саспявае да справядлівага мірнага ўрэгулявання. Адзінае, чаго цяпер не стае для справядлівага міру ва Украіне, — гэта таннай расійскай нафты бесперапынна на працягу прыблізна 6 месяцаў. Але гэта ўжо пытанне не да нас, а да тых, хто ўрэгулюе вайну ў Іране.
Віталь Шапран, «Фэйсбук»