17 кастрычнiка 2026, Субота, 11:15
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Пра рэальныя матывы

1
Пра рэальныя матывы
Віталь Портнікаў

Тое, што адбываецца, нельга патлумачыць ніякай фармальнай палітычнай логікай.

Пасля дамоўленасцяў прэзідэнтаў ЗША і Расіі аб адмене санкцый на пастаўкі расійскага дызеля паміж Злучанымі Штатамі і Украінай пачаўся крызіс, які па сваіх маштабах нават не параўнаць з крызісам, што ўзнік у выніку палемікі Трампа і Зяленскага ў Авальным кабінеце.

Цяпер амерыканскі прэзідэнт рашуча патрабуе ад Украіны спыніць наносіць удары па нафтаперапрацоўчых заводах Расійскай Федэрацыі і нават замяніць прэзідэнта, які з гэтым не пагаджаецца. Ужо з’явілася інфармацыя, што чыноўнікі з Белага дома шантажуюць Кіеў выхадам з праграмы паставак амерыканскай зброі за еўрапейскія грошы і з праграмы абмену разведвальнай інфармацыяй.

Пры гэтым тое, што адбываецца, нельга патлумачыць ніякай фармальнай палітычнай логікай, акрамя перадвыбарчай. Усяго некалькі тыдняў таму амерыканскі прэзідэнт урачыста падпісаў «закон Грэма», які дае яму магчымасць уводзіць санкцыі супраць краін, што набываюць расійскія энерганосьбіты. Галоўная задача гэтага закона — спыніць экспарт расійскіх энерганосьбітаў на сусветны рынак і менавіта такім чынам прымусіць Расію згадзіцца на завяршэнне вайны. У той жа час Трамп патрабуе ад Кіева перастаць абмяжоўваць гэты экспарт з дапамогай уласных удараў па НПЗ і ўсхвальвае Пуціна за пастаўкі нафты на сусветны рынак, хаця гэта — нелегальныя пастаўкі. Вар’яцтва? Ці толькі ў гэтым?

Колькасць дызельнага паліва, якое Пуцін паабяцаў паставіць на сусветны рынак, — мізэр у параўнанні з аб’ёмамі, якія штомесяц вывозяць самі Злучаныя Штаты. У самі ЗША расійскі дызель трапіць не можа, бо гэта забаронена заканадаўствам. У іншыя краіны Пуцін можа прадаваць дызельнае паліва і без дазволу амерыканскага Міністэрства фінансаў — так, да ўкраінскіх удараў Расія экспартавала дызельнае паліва ў аб’ёмах да 3 мільёнаў тон штомесяц, а цяпер ідзе гаворка пра 300 тысяч тон з паступовым нязначным павелічэннем. Растлумачыць, навошта Трампу і Пуціну спатрэбілася гэтая здзелка, з лагічнага пункту гледжання немагчыма. Застаюцца здагадкі.

Найважнейшае — што такім чынам Трамп спрабуе прадухіліць праблемы рэспубліканцаў на прамежкавых выбарах і спадзяецца знізіць цану на дызельнае паліва з дапамогай гучных заяў пра дамоўленасці з Пуціным. Але выбаршчык будзе рэагаваць не на словы, а на табло на запраўках. А цэны на гэтым табло наўрад ці знізяцца ад слоў Трампа — прынамсі адразу.

Хтосьці тлумачыць паводзіны амерыканскага прэзідэнта жаданнем пэўных людзей з яго атачэння набыць замежныя актывы расійскай кампаніі «Лукойл», якія могуць таннець у сітуацыі, калі Украіна наносіць удары па расійскіх НПЗ. І ў гэтай версіі Трамп і Пуцін дамаўляюцца пра дызель менавіта дзеля таго, каб даць амерыканскаму прэзідэнту падставу патрабаваць спыніць удары па заводах — падставу, не звязаную з «Лукойлам». Але калі Трампу патрэбна была падстава для змены пазіцыі? Пра неабходнасць спынення ўдараў па НПЗ Расіі ён пачаў гаварыць задоўга да дамоўленасцяў з расійскім прэзідэнтам.

І, шчыра кажучы, мы не ведаем, якімі матывамі на самой справе кіраваўся Трамп. Але можам даведацца. Пасля прамежкавых выбараў, калі большасць у Кангрэсе перайдзе да дэмакратаў. Вось тады падчас працы розных камісій, члены якіх будуць спрабаваць знайсці адказ на гэтае і на многія іншыя нязручныя для амерыканскага прэзідэнта пытанні, мы атрымаем шанец зразумець сапраўдныя матывы Дональда Трампа.

І менавіта гэтаму амерыканскі прэзідэнт і спрабуе перашкодзіць.

Віталь Портнікаў, «Фэйсбук»

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲