Ніякіх кампрамісаў з Масквой
1- Віктар Трэгубаў
- 8.10.2026, 15:07
- 1,542
Фота: Facebook
Гэта было б поўнай дурнотай.
Пра мірныя планы і планы міру.
У ўсіх размовах пра магчымы «стратэгічны шлях да міру» ў вайне з Расіяй ёсць адна вялікая праблема. Людзі, што пра гэта гавораць, свядома або несвядома прапануюць алгарытм, быццам мы ваюем з нармальнай краінай.
Як выглядае алгарытм пошуку міру з нармальнай краінай? Мы вызначаем нашы «чырвоныя лініі» (умовы, на якія ніколі не пагодзімся), праціўнік — свае. Потым вызначаем аспекты, у якіх магчымы торг, і прыступаем да яго. Іранічна, што гэта той самы «кампраміс», які свайго часу прапаноўваў Зяленскі (за што, мякка кажучы, слушна падвергнуўся крытыцы).
Чаму такі алгарытм катэгарычна непрымальны ў вайне з Расіяй?
Таму што расійская стратэгія — як у гістарычным плане, так і на савецкім этапе, і на сучасным этапе — не грунтуецца на кампрамісным падыходзе. Прасцей кажучы — Расія наогул не вядзе перамоваў. Яна выстаўляе ўмовы капітуляцыі.
Уявім, што мы ваюем з умоўнай Славакіяй за Закарпацце, і Славакія заняла значную частку Закарпацця. Мы можам весці перамовы — давайце спынім агонь, а ў абмен на гэта замацуем лінію размежавання і, скажам, гарантуем славацкамоўнай меншасці Закарпацця мясцовыя школы. Гэта спрацуе.
З Расіяй умовай стане замацаванне лініі размежавання і адкрыццё школ ДА ПАЧАТКУ ПЕРАМОВАЎ. Гэта будзе ўмовай пачатку перамоваў. Пры гэтым фіксаваць лінію давядзецца не так, як яна ёсць насамрэч, а так, як яе намалююць у расійскіх штабах і ў тэлеэфірах у парыве гарачкавага трызнення. То-бок — проста адступіць і аддаць ім кавалак тэрыторыі.
Дык вось, калі пасля гэтага і пачнуцца перамовы — гэтыя ўступкі ў іх увогуле ўжо не будуць улічвацца. Яны перайдуць у разрад «рэалій на зямлі», Расія проста будзе адмаўляцца ўключаць іх у пералік абмяркоўваемых пытанняў. Прыклад на сённяшні дзень — Крым.
Такім чынам, уступка будзе зроблена ў абмен на… нічога. На магчымасць пагаварыць. І пачуць: «Пакутуйце, лахі». Пасля чаго наступ адновіцца, але ўжо з новых пазіцый. Каб на наступныя перамовы выходзіць з новымі ўступкамі з нашага боку.
Менавіта таму Расія за ўсе гады вайны не агучвае свой план. Якія афіцыйныя мэты Расіі ў гэтай вайне? Бе, ме, ку-ка-рэ-ку — абстрактныя словы пра дэмілітарызацыю і дэнацыфікацыю, у якія можна ўкласці што заўгодна. Ад нічога да поўнай акупацыі Украіны. Такая абстрактнасць — свядомы крок.
Ад нас жа патрабуюць канкрэтна ўказаць, на што мы гатовыя пайсці на ўступкі. Як толькі мы гэта зробім, гэта стане базавым мінімумам уступак толькі для пачатку перамоваў. Ну, а далей, як у анекдоце — «мы ўжо зразумелі, чым ты гандлюеш, пытанне толькі ў цане».
Гэта было б поўнай дурнотай.
Віктар Трэгубаў, «Фэйсбук»