8 кастрычнiка 2026, Чацвер, 15:51
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Ніякіх кампрамісаў з Масквой

1
Ніякіх кампрамісаў з Масквой
Віктар Трэгубаў
Фота: Facebook

Гэта было б поўнай дурнотай.

Пра мірныя планы і планы міру.

У ўсіх размовах пра магчымы «стратэгічны шлях да міру» ў вайне з Расіяй ёсць адна вялікая праблема. Людзі, што пра гэта гавораць, свядома або несвядома прапануюць алгарытм, быццам мы ваюем з нармальнай краінай.

Як выглядае алгарытм пошуку міру з нармальнай краінай? Мы вызначаем нашы «чырвоныя лініі» (умовы, на якія ніколі не пагодзімся), праціўнік — свае. Потым вызначаем аспекты, у якіх магчымы торг, і прыступаем да яго. Іранічна, што гэта той самы «кампраміс», які свайго часу прапаноўваў Зяленскі (за што, мякка кажучы, слушна падвергнуўся крытыцы).

Чаму такі алгарытм катэгарычна непрымальны ў вайне з Расіяй?

Таму што расійская стратэгія — як у гістарычным плане, так і на савецкім этапе, і на сучасным этапе — не грунтуецца на кампрамісным падыходзе. Прасцей кажучы — Расія наогул не вядзе перамоваў. Яна выстаўляе ўмовы капітуляцыі.

Уявім, што мы ваюем з умоўнай Славакіяй за Закарпацце, і Славакія заняла значную частку Закарпацця. Мы можам весці перамовы — давайце спынім агонь, а ў абмен на гэта замацуем лінію размежавання і, скажам, гарантуем славацкамоўнай меншасці Закарпацця мясцовыя школы. Гэта спрацуе.

З Расіяй умовай стане замацаванне лініі размежавання і адкрыццё школ ДА ПАЧАТКУ ПЕРАМОВАЎ. Гэта будзе ўмовай пачатку перамоваў. Пры гэтым фіксаваць лінію давядзецца не так, як яна ёсць насамрэч, а так, як яе намалююць у расійскіх штабах і ў тэлеэфірах у парыве гарачкавага трызнення. То-бок — проста адступіць і аддаць ім кавалак тэрыторыі.

Дык вось, калі пасля гэтага і пачнуцца перамовы — гэтыя ўступкі ў іх увогуле ўжо не будуць улічвацца. Яны перайдуць у разрад «рэалій на зямлі», Расія проста будзе адмаўляцца ўключаць іх у пералік абмяркоўваемых пытанняў. Прыклад на сённяшні дзень — Крым.

Такім чынам, уступка будзе зроблена ў абмен на… нічога. На магчымасць пагаварыць. І пачуць: «Пакутуйце, лахі». Пасля чаго наступ адновіцца, але ўжо з новых пазіцый. Каб на наступныя перамовы выходзіць з новымі ўступкамі з нашага боку.

Менавіта таму Расія за ўсе гады вайны не агучвае свой план. Якія афіцыйныя мэты Расіі ў гэтай вайне? Бе, ме, ку-ка-рэ-ку — абстрактныя словы пра дэмілітарызацыю і дэнацыфікацыю, у якія можна ўкласці што заўгодна. Ад нічога да поўнай акупацыі Украіны. Такая абстрактнасць — свядомы крок.

Ад нас жа патрабуюць канкрэтна ўказаць, на што мы гатовыя пайсці на ўступкі. Як толькі мы гэта зробім, гэта стане базавым мінімумам уступак толькі для пачатку перамоваў. Ну, а далей, як у анекдоце — «мы ўжо зразумелі, чым ты гандлюеш, пытанне толькі ў цане».

Гэта было б поўнай дурнотай.

Віктар Трэгубаў, «Фэйсбук»

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲