Віталь Партнікаў: Міф пра непераможную расійскую армію руйнуецца
1- 3.06.2026, 17:19
- 1,192
На чарзе — іншыя міфы пуцінскай прапаганды.
Паспяховыя аперацыі ЗСУ і ўдары ўкраінскіх дронаў па стратэгічных аб’ектах РФ даюць свае плады. Пра гэта заявіў вядомы ўкраінскі журналіст і палітычны аналітык Віталь Партнікаў.
Сайт Charter97.org прыводзіць фрагмент яго выступлення на YouTube-канале «И гранул Грэм».
— Хлусня пра братэрства дзеля захопу чужога дасёння працуе. Цяпер у іх гараць НПЗ у Санкт-Пецярбургу, і якраз на гэтым этапе ў людзей з такой свядомасцю ўзнікае пэўнае супярэчанне.
Пакуль мы бачым, што міністр культуры Расійскай Федэрацыі, спадарыня Ямпольская, распавядае пра тое, як укараніваюцца падручнікі Мядзінскага, дзе выкладаецца міфалогія, па якой дзеці вучацца ў школах.
Пакуль мы бачым, як этнічных украінцаў з Луганскай, Данецкай вобласці, напрыклад, запрашаюць на з’езд настаўнікаў-русістаў у Крым, каб дапамагчы ім вярнуцца да «роднай» рускай мовы. Але ж гэта няпраўда. На гэтых землях ніколі не было роднай рускай мовы. Ніводнага дня ў іх гісторыі. Гэта хлусня.
Гэта ўсё ўбіта ў галовы дрэннай школьнай адукацыяй. Большасць з гэтых людзей — невукі. Яны проста ведаюць курс школьнай гісторыі, напісаны, па сутнасці, графаманамі паводле матываў Карамзіна, які ствараў зручную версію гісторыі для Раманаў.
Уся гісторыя Расійскай дзяржавы, з першага дня яе выдумвання, з’яўляецца хлуснёй, але нічога іншага расійскім людзям ніколі не выкладалі. Яны ў гэта вераць. Ад сантэхніка да блогеркі, што збегла з Расіі ад пуцінскага рэжыму. Ад таго, хто цяпер рамантуе вам краны ў Санкт-Пецярбургу пасля таго, як яны маглі выйсці з ладу на фоне абстрэлу, да якой-небудзь псеўдаліберальнай балбатухі.
Але цяпер, паводле слоў Віталя Партнікава, адбываецца разбурэнне іншага міфа:
— Памятаю свой дыялог з бабуляй у савецкі час, — распавядае ён. — Я яшчэ зусім маленькім дзіцем быў. І, вядома, і садок, і школа — нешта там даходзіла. Ленін вісеў, песню пра «Аўрору» мы спявалі і ўсё такое.
Я яксьці спытаў у сваёй бабулі: «Чырвоная армія і праўда ніколі не прайгравала?» Яна сказала: «Унучак, гэта не так». І тады я ўпершыню сутыкнуўся з тым, што Чырвоная армія не такая, як, магчыма, мне ў дзяцінстве здавалася.
Тады гэты міф у мяне пачаў разбурацца. Я раптам пачуў тое, што не адпавядала таму, што гучала зусім адусюль. Цяпер многія расіяне бачаць, што міф руйнуецца. Міф Пуціна руйнуецца. Міф пра непераможную расійскую армію руйнуецца. Міф пра дасканалую ядзерную зброю і яе носьбіты руйнуецца. Усё руйнуецца.
Стратэгічная авіяцыя гарыць. Караблі ў порце Санкт-Пецярбурга тонуць, баявыя. НПЗ гараць. Я разумею, што гэта яшчэ не канец. Вайна яшчэ не заканчваецца, і пералому, магчыма, нават няма. Але гэта відаць.