Беларуска выйшла замуж за лонданскага мільянера, старэйшага за яе на 41 год
29- 6.06.2026, 16:05
- 10,074
Ёй удалося адсудзіць мільёны.
Алена Рудзік і Аляксандр Кляйн пазнаёміліся ў Іерусаліме на Каляды 2001 года. Яму было 68, ёй — 27.
Праз два гады беларуска выйшла замуж за брытанскага мільянера, пакінула Ізраіль і пераехала ў Лондан. Калі ў 2020 годзе ён памёр ва ўзросце 87 гадоў, яго маёмасць ацэньвалі больш як у £9 мільёнаў фунтаў ($12 мільёнаў па бягучым курсе). Жанчыне паводле запавету дасталася 300 тысяч фунтаў ($400 тысяч па бягучым курсе) — «з тым разуменнем, што яна не будзе прэтэндаваць на спадчыну», піша nashaniva.com.
Праз пяць гадоў судовых войнаў Вышэйшы суд Англіі прызнаў гэта неразумным і прысудзіў удаве сямейны дом без іпатэкі і амаль 1,9 мільёна фунтаў (каля $2,5 мільёна) зверху — з перспектывай атрымаць 40% усёй маёмасці.
Мужчына з Венгрыі і дзяўчына з Беларусі
Аляксандр Кляйн нарадзіўся 25 сакавіка 1933 года ў Венгрыі. У Лондан трапіў падлеткам, у 15–16 гадоў — пакаленне венгерскіх яўрэяў, чыё дзяцінства прыпала на Халакост. У Вялікабрытаніі ён пабудаваў буйны бізнес на нерухомасці: дзясяткі дамоў і кватэр, аформленых праз васямнаццаць кампаній.
Алена Рудзік нарадзілася 2 лютага 1974 года ў Беларусі. На момант знаёмства яна жыла і працавала ў Іерусаліме. Кляйн — на 41 год старэйшы, ужо двойчы жанаты — угаворваў яе пакінуць Ізраіль і пераехаць да яго ў Лондан, аплачваючы гатэль і арэнду кватэры. У студзені 2003 года яна пераехала, у маі яны абручыліся, а 18 верасня 2003 года пажаніліся ў Іерусаліме. Навіны Беларусі
«З умовай не прэтэндаваць» — гэта быў яго почырк
Незадоўга да шлюбу Кляйн даў Алене падпісаць дакумент, які цалкам пазбаўляў яе правоў на любыя прэтэнзіі да яго маёмасці. Юрыста ў яе не было, а яе англійскай, як пазней адзначыў суд, не хапала, каб зразумець напісанае: яна толькі ў маі 2003 года пайшла на курсы для пачаткоўцаў і амаль не хадзіла на іх — рыхтавалася да вяселля.
Гэтая фармулёўка была невыпадковай. За два гады да таго, у лістападзе 2001 года, Кляйн на сустрэчы з юрыстам казаў, што разводзіцца з першай жонкай Яэль і хоча скараціць ёй спадчыну да 10 тысяч фунтаў — з той жа ўмовай, што яна «не будзе прэтэндаваць». Шаблон паўтараўся ад жонкі да жонкі.
У шлюбе, паводле матэрыялаў справы, Кляйн адгаворваў Алену вучыцца і працаваць. Калі яна вывозіла сына на адпачынак або да дзядоў у Беларусь, муж патрабаваў падпісваць асобныя «пагадненні» — з датамі, кантактамі і парадкам справаздачнасці перад ім. У 2007 годзе ў іх нарадзіўся сын Элійят.
Беларусь пранізвае ўсю гісторыю. У 2011 годзе, калі шлюб трашчаў па швах, Кляйн — праз шэсць тыдняў пасля інфаркту — праз юрыстаў патрабаваў, каб маці Алены выехала з сямейнага дома, прапаноўваючы дачцэ на чатыры тыдні сваю кватэру каля Марбл-Арч. Бацька Алены пераедзе да яе ў Лондан пазней — пасля смерці яе маці. Навіны Беларусі
Запавет і сакратарка на паўстагоддзя
Паводле запавету 2011 года жонцы прызначалася 300 тысяч фунтаў, сыну — 100 тысяч фунтаў у трасце. А 90% усяго астатняга маёмасці Кляйн пакідаў дабрачыннаму трасту — яўрэйскім школам, ешывам і прыютам.
Асобная фігура — Сідлія Адлер, шматгадовая сакратарка і бізнес-партнёр Кляйна. Іхная сувязь, паводле суда, цягнулася з 1960-х. Яна атрымала 200 тысяч фунтаў і 10% рэшты, яе ж Кляйн прызначыў выканаўцай запавету. Алена, паводле яе слоў, разумела ад мужа, што Адлер — «проста сакратарка».
Бізнес Кляйн вёў нефармальна: дакументы складаў сам, без юрыстаў, але клікаў адваката ў якасці сведкі — таму што абодва з Адлер верылі, што подпіс адваката робіць паперу «афіцыйнай і законнай». На гэтых самаробных паперках пазней і разгарэцца галоўная бітва.
Дзе будуць жыць удава і дванаццацігадовы сын і за што жыць — запавет наогул не вызначаў. За пяць гадоў пасля смерці мужа Алена атрымала ад маёмасці адзіную выплату — 7500 фунтаў.
Пяцігадовая вайна
Першай перашкодай стала Адлер. Яна так вяла справы, што ў 2021 годзе суд адхіліў яе ад выканання запавету і прызначыў незалежную карпарацыю Cripps. Адлер абавязалі аплаціць 80% судовых выдаткаў удавы.
Калі да маёмасці дабраліся, аказалася, што з васямнаццаці кампаній частка выключана з рэестра, некаторыя «валодаюць» нерухомасцю, якой у іх няма, а з рахункаў зніклі сотні тысяч фунтаў. Адлер, паводле суда, выводзіла грошы з кампаній без паўнамоцтваў.
А ў лістападзе 2023 года яна пайшла ва-банк: падала асобны пазоў, заяўляючы, што акцыі кампаній насамрэч належалі ёй, а не Кляйну. Стаўкі былі велізарныя — калі б суд пагадзіўся, маёмасць абвалілася б з прыкладна 8 мільёнаў фунтаў да 1,4 мільёна фунтаў, і спадчына практычна знікла б. Спрачальныя долі ацэньвалі ў 2,5 мільёна фунтаў.
Пазоў дайшоў да паўнавартаснага разбіральніцтва і ў кастрычніку 2024 года быў адхілены. Пазіцыю Адлер ахарактарызавалі як «абуральную» і «цынічнае выкарыстанне суда». Сама ж адміністраванне маёмасці настолькі зацягнулася, што суддзя Уільямс параўнаў справу з «Халодным домам» Дыкенса — бясконцай цяганінай, якая пагражае з'есці ўсю спадчыну.
Рашэнне
7 сакавіка 2025 года суддзя Уільямс прызнаў, што запавет не забяспечыў удаву разумна.
Дашлюбныя пагадненні суд адхіліў: без юрыдычнай дапамогі, пры нераўнавазе бакоў і недастатковай англійскай яны не маюць вагі. Хаця Кляйн нажыў стан яшчэ да шлюбу, амаль 17‑гадовы шлюб, выхаванне сына і вядзенне дома пераважылі.
Алене прысудзілі сямейны дом у раёне Хендэн на поўначы Лондана без іпатэкі (каля £1 мільёна) і аднаразовую суму £1 864 089 — на бягучыя патрэбы, капіталізаваны даход і ўтрыманне сына. Разам — каля £2,86 мільёна як абсалютны мінімум. Калі ж маёмасць удасца ацаніць больш як у £7,16 мільёна, удава атрымае 40% усёй чыстай вартасці. Выдаткі на працэс ускладзены на Адлер і будуць спаганяцца з яе долі ў спадчыне.
Грошы Алене выплацяць часткамі: рэальная вартасць маёмасці дагэтуль не вызначана, а кампаніі яшчэ павінны быць распрададзены. Пакуль гэтага не адбудзецца, ніхто з пералічаных у запавеце — ні сваякі, ні дабрачынныя фонды — нічога не атрымае.