8 чэрвеня 2026, панядзелак, 15:04
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Імперскі саюз трашчыць

Імперскі саюз трашчыць

Як Каўказ выслізгвае з кіпцюроў Крэмля.

У Арменіі адбыліся парламенцкія выбары, паводле вынікаў якіх стала зразумела, што дзеючы прэм'ер-міністр Нікол Пашынян захавае ўладу.

Ці зможа краіна працягнуць свой праеўрапейскі курс?

Фармальна палітычнай сіле Пашыняна (партыі «Грамадзянскі дагавор») супрацьстаялі яшчэ 18 партый. На самай жа справе гэта паядынак паміж армянскім народам і Расіяй, якая цягам мая–чэрвеня аказвае беспрэцэдэнтны ціск на Ерэван і пагражае Арменіі «украінскім сцэнарыем», то бок вайной.

Прычына гібрыднага расійска-армянскага супрацьстаяння простая: еўрапейскі выбар армянскага народа і імкненне да ўступлення ў ЕС. Гэта азначае паступовы выхад Арменіі з-пад расійскага іга ў выглядзе так званага Еўразійскага эканамічнага саюза і АДКБ (Арганізацыі Дамовы аб калектыўнай бяспецы). Выбар армянаў цалкам лагічны, калі ўзгадаць, што падчас Трэцяй карабахскай вайны 2023 года Расія разам са сваім АДКБ фактычна кінула Арменію на волю лёсу. У вачах большасці армянаў расіяне — здраднікі. Але вернемся да цяперашніх выбараў.

Паводле аналізу СВРУ, для Крэмля жаданым сцэнарыем была поўная змена ўлады праз электаральную паразу Нікола Пашыняна. Праграма-мінімум для Масквы — гэта фрагментацыя будучага парламента і пазбаўленне праеўрапейскай партыі «Грамадзянскі дагавор» магчымасці адзінаасобна прымаць знешнепалітычныя рашэнні і рашэнні бяспекі. На першы погляд, Крэмль мае для гэтага істотныя рычагі ўплыву.

Арменія — параўнальна невялікая краіна з насельніцтвам каля трох мільёнаў чалавек і абмежаванымі прыроднымі рэсурсамі. Яна ў значнай ступені залежыць ад расійскіх энергарэсурсаў і знешняга гандлю з недаемперыяй: каля 30% экспарту рэспублікі прыпадае на Расію. Акрамя таго, на тэрыторыі краіны месціцца найбуйнейшы расійскі вайсковы аб'ект на Паўднёвым Каўказе — 102-я вайсковая база ў горадзе Гюмры. Дарэчы, Расія не плаціць Ерэвану арэнднай платы за зямлю, на якой размешчаная гэтая база. Можна сказаць, што Арменія гістарычна знаходзіцца пад частковай акупацыяй.

У гэтых умовах напярэдадні выбараў Крэмль разгарнуў кампанію ціску на Ерэван, якая па сутнасці з'яўляецца адкрытым здзекам з армянскага народу. Напрыканцы мая РФ перакрыла імпарт з Арменіі садавіны, кветак, мінеральнай вады, віна і каньяку — тавараў, на якіх у значнай ступені трымаецца эканоміка краіны. Паралельна запрацавала прапагандысцкая машына недаемперыі. Праз расійскія і прарасійскія рэсурсы вядзецца маштабная інфармацыйна-псіхалагічная атака на ўрад Нікола Пашыняна.

Паводле даных СВРУ, у плане дыскрэдытацыі дзеючай улады — нарошчванне актыўнасці ў Facebook, TikTok, Instagram і YouTube з давядзеннем штодзённага ахопу кантэнту да 2,5–3 мільёнаў праглядаў. Асобны кірунак ІПСО: царкоўная тэматыка. З сябруючага з РПЦ духавенства сфармавана своеасаблівая пятая калона. Асабліва руплівыя прарасійскія «рэвніцелі веры» нават спрабавалі абвясціць Нікола Пашыняна антыхрыстам. Акрамя таго, паводле разведкі, Расія масава завозіць у краіну цітушак (да 100 тысяч чалавек). Ці мае Ерэван шанцы ўстаяць?

Па стане на зараз вядома, што палітычная сіла дзеючага прэм'ера мае больш за 50% падтрымкі і ўпэўнена лідзіруе сярод канкурэнтаў. З вялікай верагоднасцю Ніколу Пашыняну ўдасца сфармаваць парламенцкую большасць і працягнуць праеўрапейскі курс. Безумоўна, прарасійскія сілы таксама атрымаюць прадстаўніцтва ў парламенце. Але барацьба Арменіі за сапраўдную незалежнасць будзе працягвацца. Чаму падзеі на Паўднёвым Каўказе важныя для нас?

Таму што ідзе гаворка пра значна шырэйшы працэс — пачатак дэкаланізацыі недаемперыі. Выхад Арменіі з Еўразійскага эканамічнага саюза (пераемніка паслясавецкага СНД) можа стаць пачаткам канца самога гэтага ўтварэння. А наступным этапам гістарычнага працэсу можа аказацца дэкаланізацыя ўжо самой так званай «Расійскай Федэрацыі». Сёння такі сцэнарый многім падаецца малаверагодным. Але калі трашчыць імперскі «эканамічны саюз», то рана ці позна затрашчыць і сама імперыя.

Ніхто не ведае, калі менавіта гэта адбудзецца. Але менавіта тады знікне спрадвечная знешняя пагроза для нашай дзяржавы. Сёння мы знясільваем агрэсара, а заўтра ён памрэ. Так і будзе. Працуем над гэтым. Слава Украіне!

Юрый Федарэнка, «Фэйсбук»

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках