Адна звіліна Генштаба

Такога ніколі не было — і вось зноў.

Вайскоўцы часта здзяйсняюць адну і тую ж дурноту зноў, зноў і зноў. Не спрабуючы зрабіць высновы з няўдалых спроб і хоць нешта змяніць у сваіх дзеяннях.

Тройчы за семдзесят гадоў французская цяжкая конніца і спешаныя рыцары атакавалі ў лоб англійскіх лучнікаў, што заселі на загадзя абранай абарончай пазіцыі — і тройчы былі перабітыя ліўнем стрэл з флангавых пазіцый: пры Крэсі, Пуацье і Азенкурце. Рыцарскі культ фронтальнай атакі і пагарда да «мужыцкага» лука кожны раз пераважвалі здаровы сэнс.

Падчас Першай сусветнай італьянцы адзінаццаць разоў запар аднолькава штурмавалі адны і тыя ж аўстра-венгерскія горныя пазіцыі на рацэ Ізонца, нясучы каласальныя страты дзеля лічаных кіламетраў. У Вікіпедыі ёсць адзінаццаць артыкулаў на гэтую тэму — Першая бітва пры Ізонца, Другая бітва пры Ізонца... Італьянскі начальнік штаба Луіджы Кадорна быў тупым, бязлітасным і негнуткім палкаводцам. Ён праславіўся лютай дысцыплінай — аж да адраджэння дэцымацыі, расстрэлаў салдат за няўдачы і адступленні і звычкай звальваць правалы на «трусасць» падначаленых, а не на ўласную тактыку.

Кадорна ўпарта трымаўся сваёй стратэгіі знясільвання: «Цяперашняя вайна можа скончыцца толькі знясільваннем людзей і рэсурсаў, і Аўстрыя бліжэй да дасягнення гэтай кропкі, чым мы. Гэта жахліва, але так яно і ёсць».

Страты італьянцаў былі жудаснымі, а іх дванаццатая атака скончылася катастрофай пад Капарэта, калі на дапамогу аўстрыйцам прыйшлі немцы. Італьянскі фронт абрынуўся. Армія ўцякала больш чым на сотню кіламетраў. Акрамя забітых і параненых было каля чвэрці мільёна палонных італьянцаў, тысячы пакінутых праціўніку гармат, мінамётаў і кулямётаў. Само слова «Капарэта» стала ў італьянскай мове сінонімам сакрушальнага разгрому.

Але нават на гэтым фоне расійскі Генштаб выдзяляецца сваёй разючай дурнотай і негнуткасцю. Шмат разоў спрабаваць высаджваць дэсант пад Чарнабаеўкай. Шмат разоў спрабаваць пераправіцца праз раку ў адным і тым жа месцы. Шмат разоў героічна браць Малую Токмачку, не зважаючы ні на якія страты.

Такога ніколі не было — і вось зноў. Якім трэба быць ідыётам, каб не разумець, што калі Украіна вывела з ладу ўсе НПЗ у еўрапейскай частцы Расіі, дык і ў Омскі НПЗ абавязкова нешта прыляціць — і нават не паспрабаваць хоць як-небудзь яго абараніць? Якім трэба быць ідыётам, каб не разумець, што калі «Птахі Мадзяра» ўжо спалілі некалькі танкераў у Азоўскім моры, дык яны спаляць і ўсе астатнія? Не, зноў, зноў і зноў пасылаць танкеры — і вось ужо 76 расійскіх караблёў пашкоджаныя ўсяго за 6 дзён. Гэта ж новая Цусіма.

Але расійскі Генштаб абсалютна непаддаецца навучанню. Адна звіліна. І тая — ад фуражкі. Пасля капітуляцыі Расіі ўвесь расійскі Генштаб трэба будзе абавязкова нечым узнагародзіць.

Дзмітрый Чарнышэў, Telegram

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com