«Лукашэнка проста хапуга, хам і баязлівы хлус»

Чаму рабочыя з Узбекістана, якія прыехалі ў Беларусь, запатрабавалі вярнуць іх дамоў.

Лукашэнка хоча прывезці ў Беларусь рабочых з Узбекістана і прапануе ім прыязджаць сем'ямі. Але першыя ўзбекі, што прыехалі, ужо заявілі пра падман і запатрабавалі вярнуць іх дамоў.

Чаму Лукашэнка ўсімі спосабамі спрабуе завезці рабочых з-за мяжы, калі ў Беларусі, паводле яго слоў, сотні тысяч «дармаедаў», якія не хочуць працаваць? Куды насамрэч зніклі беларускія кадры?

Пра гэта сайт Charter97.org пагаварыў з былым палітвязнем, каардынатарам грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Андрэем Войнічам:

— Мы ўсе ведаем, куды насамрэч зніклі беларускія кадры. Прычым пытанне тут не толькі ў кадрах як у звычайнай працоўнай сіле. З'ехалі спецыялісты рознага ўзроўню. Вельмі шмат спецыялістаў высокага ўзроўню пакінулі краіну. І гэта якраз тыя кадры, якіх дыктатар ніколі ў жыцці не зможа замяніць ні спецыялістамі з Узбекістана, ні якімі-небудзь іншымі спецыялістамі. Па адной простай прычыне: яны не паедуць у Беларусь.

Калі казаць пра Узбекістан, то я дакладна ведаю, што цяпер там даволі нядрэнная эканамічная сітуацыя. Спецыялісты сапраўды зарабляюць добра. Яны не будуць мяняць шыла на мыла. Ім гэта не патрэбна. Ім прасцей прыехаць у Беларусь адпачыць. Хаця, зноў жа, наколькі ведаю, узбекі выбіраюць іншыя напрамкі. Беларусь — не самая спрыяльная для адпачынку краіна. Сюды едуць галоўным чынам расіяне і адзінкавыя турысты з Еўропы.

Зараз беларускія кадры падымаюць эканомікі іншых краін: Літвы, Вялікабрытаніі, Польшчы, Германіі. Вінаваты ў гэтым толькі Лукашэнка і той некампетэнтны прыдворны статак, які ён сабраў вакол сябе.

Вінаваты ў гэтым толькі яны. Па-першае, з-за рэпрэсій рэжыму супраць беларусаў. Прычым рэпрэсіі ў большай ступені закранулі мыслячую частку насельніцтва.

Па-другое, з-за ўмоў працы ў Беларусі. Давайце казаць шчыра: яны не проста агідныя, яны непрымальныя. Ні адна цывілізаваная краіна ў свеце не можа дазволіць сабе такое здзекаўанне з спецыялістаў любога ўзроўню — ад рабочых да прафесараў.

Мы ўсе цудоўна ведаем, што адбываецца ў Беларусі. Нават не ведаю, якое падабраць слова — такога тэрміна няма. Гэта выцісканне спецыялістаў з краіны, прычым нават не з-за палітычных поглядаў, а проста таму, што ў людзей у прынцыпе ёсць уласная думка.

Чалавек па сваёй прыродзе вольны. Калі яго спрабуюць закабаляць, а гэта адбываецца практычна на любым прадпрыемстве і ўвогуле ў дзяржаве, ён адчувае дзікі дыскамфорт. Ён кардынальна змяняе сваё стаўленне да сістэмы, збірае чамаданы і з'язджае.

Асабліва гэта датычыцца сельскай гаспадаркі, якая насамрэч знаходзіцца ў вялікім заняпадзе. У сельскай гаспадарцы добра зарабляюць адзінкі. Гэта паказушныя, вітрынныя спецыялісты: камбайнёры і гэтак далей. Іх здымаюць з году ў год, узнагароджваюць «Жыгулямі», медалькамі і граматамі, нясуць ім супчык у поле. Але гэта адзінкавыя калгасы. У большасці дзяржаўныя сельскагаспадарчыя прадпрыемствы знаходзяцца ў глыбокай дупе, прабачце за выраз. Адпаведна, людзі там атрымліваюць такі ж заробак: дзірку ад бубліка, як кажуць.

Можна ўзяць у якасці прыкладу і прыватныя прадпрыемствы. Ёсць адзінкавыя прыватныя прадпрыемствы, якія сапраўды дасягаюць нейкіх высокіх вынікаў. Гэта альбо падкантрольныя Лукашэнку прадпрыемствы, альбо тыя, што цалуюць Лукашэнку ў задніцу, і таму рэжым іх падтрымлівае. Зноў жа, выключна дзеля прыгожай вітрыны. Але гэта адзінкі.

У астатніх, калі яны пачынаюць дасягаць нейкага поспеху, адціскаюць бізнес. Супраць іх ужываюць рэпрэсіі, прычым неабавязкова палітычныя. Беларусь — гэта краіна, што дасягнула вялікіх вышынь у рэпрэсіях абсалютна ва ўсіх ідэалагічных і неідэалагічных напрамках. Чалавек, адпаведна, таксама плюе на ўсё. Навошта мне працаваць, калі ў мяне ўсё забіраюць? Прадпрыемствы пачынаюць паступова задыхацца, чахнуць і знікаюць. Такія прыклады ёсць. Ёсць публічныя прыклады, ёсць непублічныя. Насамрэч іх нават не дзясяткі, а, магчыма, тысячы.

— Лукашэнка абяцаў грамадзянам Узбекістана жыллё, прыстойныя заробкі і добрыя ўмовы. Чаму дыктатар не ўстрымаўся і нахлусіў ім у тры каробы? На што ён разлічваў?

— Таму што Лукашэнка — хлус. Насамрэч на гэтым можна і скончыць. Ён паталагічны хлус. Лукашэнка не можа не хлусіць. То яму Ілон Маск «Tesla» падарыць, то яшчэ штосьці здарыцца. Прыкладаў насамрэч безліч. Ён хлусіць пастаянна сам сабе, свайму атачэнню, народу і палітыкам з іншых краін. Гэта яго лад жыцця. Ён ніколі не зменіцца.

У дадзеным выпадку ёсць яшчэ другі фактар, апроч таго, што Лукашэнка — хлус. Амаль два мільёны беларусаў пакінулі Беларусь. А гэта не дробязі. Для нашай краіны гэта велізарная колькасць людзей. Дыктатару сапраўды трэба запаўняць вакансіі хоць кім-небудзь, бо працаваць няма каму.

У мяне даволі шмат сяброў працуе ў медыцыне. Яны распавядаюць, што ў паліклініках замест спецыялістаў рэальна сядзяць людзі з Індыі, Пакістана і краін Афрыкі, якія яшчэ нават не скончылі медыцынскі інстытут. Іх ужо ставяць лекарамі, бо кадраў няма. Хоць нехта павінен прымаць людзей.

І гэта Мінск. А ўявіце, што адбываецца на перыферыі. Зноў жа, ёсць два-тры паказушныя ФАПы або якая-небудзь паліклініка, куды ездзяць журналісты афіцыйнага пулу Лукашэнкі і паказваюць, як усё добра. Насамрэч жа ўсе гэтыя ўмоўныя, у двукоссі, «абасраныя кароўнікі» хаваюць за кулісамі.

Дарэчы, абяцаючы жыллё і гэтак далей, Лукашэнка схлусіў. Прычым схлусіў зусім відавочна. Вельмі шмат маладых спецыялістаў, якіх гвалтоўна размяркоўваюць у сельскую мясцовасць, пішуць, што дамы, якія ім даюць, не проста непрыгодныя для пражывання. Часта яны непрыгодныя нават для ўтрымання жывёлы. Гэта жах.

Людзі не могуць нават распавесці пра гэты кашмар. Яны дасылаюць фатаздымкі, але іх проста нельга публікаваць, бо людзей могуць апазнаць. Тады яны проста паедуць у турмы за сваё абурэнне з нагоды таго, што іх падманулі.

— Ужо праз некалькі дзён пасля прыезду ўзбекскія рабочыя паўсталі і запатрабавалі вярнуць іх дамоў. Пра што гэтая гісторыя сведчыць адносна рэальнага стану беларускай эканомікі, узроўню заробкаў і ўмоў працы?

— Давайце называць рэчы сваімі імёнамі: эканоміка Беларусі на працягу больш чым 30 гадоў ляціць у бездань. Не хачу лаяцца матам, таму скажу так. Яна ляціць, ляціць і ляціць, рэгулярна ўдараючыся аб нешта, што нагадвае дно. Але кожны раз аказваецца, што сапраўднае дно яшчэ далёка.

Неяк гэтая сістэма працягвае выплываць за кошт расійскіх і кітайскіх крэдытаў, за кошт таго, што беларускі народ загоняць у даўгі. Эканомікі ў Беларусі як такой няма. Ёсць толькі пераліванне сродкаў унутры краіны з пустога ў парожняе. Не больш за тое. Іван ды Марыя, груба кажучы, штодня прадаюць адно аднаму які-небудзь іржавы ланцуг. Сёння ён прадае Марыі, заўтра Марыя прадае яму. Вось так выглядае эканоміка Беларусі.

Выратаваць яе можна толькі адным спосабам: прыбраць усю гэтую сістэму, якая не працуе. Нават Лукашэнка ведае, што яна не працуе. Яму галоўнае — назбіраць паболей грошай, каб забяспечыць сваю сям'ю, калі яго не будзе.

Ёсць яшчэ адзін вельмі важны момант: дыктатар робіць з сябе героя. Ніякі ён не герой. Ён проста хапуга, хам і баязлівы хлус, які прыйшоў да ўлады ў момант развалу Савецкага Саюза, скарыстаўшыся слабасцю і даверлівасцю народа.

Гэтая гісторыя шмат пра што гаворыць. Тут можна гаварыць бясконца. Вельмі шкада ўзбекскіх рабочых, але ўсё гэта было прадказальна. Яны павінны былі разумець, куды едуць. Я ўвогуле лічу, што ва ўсіх аэрапортах, адкуль лётаюць у Беларусь, трэба павесіць шыльду: «Не ездзіце, бо там вас падмануць. У горшым выпадку яшчэ і пасадзяць».

Што да ўмоў працы, дык іх проста няма. Кантрактная сістэма ў Беларусі не прадугледжвае нармальных умоў працы. Яна прадугледжвае ашыйнік са слізкай пятлёй. Крок налева, крок направа — і цябе прыдушылі. Ніхто не хоча гэта цярпець, але многім даводзіцца.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com