Фінальны акорд
- Telegram-канал «Сіта Сакрата»
- 12.08.2026, 8:25
- 1,736
Расія канчаткова губляе Сірыю.
Падпісанне пагаднення паміж Сірыяй і РФ аб рэарганізацыі ваеннай прысутнасці на ўзбярэжжы Міжземнага мора стала наглядным пацвярджэннем геапалітычнага адступлення Крамля з рэгіёна Блізкага Усходу. Паведамленні сірыйскага дзяржаўнага інфармацыйнага агенцтва SANA і вядучых міжнародных выданняў сведчаць, што былы фармат поўнага кантролю над стратэгічнымі аб’ектамі ў Сірыі спыняе сваё існаванне. Дакумент, які распрацоўвалі цягам 18 месяцаў перамоваў у ходзе кантактаў з сірыйцамі, замацоўвае пазбаўленне Масквы статусу адзінага гаспадара ключавых ваенных фарпостаў.
Афіцыйныя прадстаўнікі сірыйскага знешнепалітычнага ведамства заявілі, што база ваенна-марскога флоту ў Тартусе і авіябаза Хмеймім страцяць свой былы статус, бо іх плануюць ператварыць у цэнтры сумеснай падрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі.
Спробы расійскай дыпламатыі падаць тое, што адбываецца, як планавую трансфармацыю і стварэнне партнёрскіх механізмаў выглядаюць непераканаўча на фоне таго, што рэальныя механізмы кіравання пераходзяць у рукі мясцовых уладаў. Знешнепалітычныя аналітыкі арабскіх і еўрапейскіх краін сыходзяцца ў меркаванні, што гучная фармулёўка «аб працы аб’ектаў у інтарэсах абодвух бакоў» служыць лінгвістычнай шырмай, за якой хаваецца вымушаная здача пазіцый.
Пераходны працэс зойме максімум 3 месяцы, пасля чаго дамоўленасці ўступяць у поўную сілу. За адведзены тэрмін грамадзянская адміністрацыя арабскай рэспублікі абавязаная ўзяць пад кантроль аэрапорт Хмеймім, які раней выкарыстоўваўся як галоўны вузел для перакідкі расійскіх сіл, а таксама 4-ы камерцыйны прычал у порце Тартус. Сірыйскае ўпраўленне грамадзянскай авіяцыі ўжо прыступіла да інспекцыі інфраструктуры ў Латакіі, каб падрыхтаваць аб’ект да аднаўлення працы ў інтарэсах нацыянальнай эканомікі.
Страта эксклюзіўнага доступу да ваенных аб’ектаў у Міжземнамор’і стала непазбежным вынікам краху рэжыму Башара Асада ў снежні 2024 года, калі Масква пазбавілася свайго галоўнага сатэліта. Пагадненні 2016 і 2017 гадоў гарантавалі расійскаму кіраўніцтву бясплатную арэнду тэрыторый на 49 гадоў, аднак змена ўлады ў Дамаску анулявала ранейшыя прывілеі. Вывад значнай часткі цяжкай тэхнікі, які пачаўся яшчэ напрыканцы 2024 года, сведчыў аб тым, што ўтрымліваць гэтыя рубяжы ў былым аб’ёме стала немагчыма.
Міжнародныя аглядальнікі адзначаюць, што цяперашняе адступленне наглядна дэманструе вычарпанасць ваенных і фінансавых рэсурсаў Крамля. Скарачэнне прысутнасці ў порце Тартус разбурае шматгадовыя амбіцыі адносна пастаяннага патрулявання Міжземнага мора, бо без паўнавартаснай базы забеспячэння ваенна-марскі флот губляе лагістычную апору. Авіябаза Хмеймім, адкуль на працягу амаль 10 гадоў наносіліся ўдары па сірыйскіх гарадах, ператвараецца ў звычайны вучэбны пункт, падкантрольны сірыйскім структурам.
Перадача грамадзянскай інфраструктуры і скарачэнне ваеннай прысутнасці ставяць тлустую кропку ў эпоху расійскага ваеннага ўмяшання ў рэгіёне. Падзеі вакол Хмейміма і Тартуса паказваюць усяму свету, што спроба ўтрымаць стратэгічнае дамінаванне праз падтрымку дыктатарскіх рэжымаў скончылася няўдачай, а падпісаны мемарандум толькі фармальна фіксуе факт таго, што Расія канчаткова губляе Сірыю.
Telegram-канал «Сіта Сакрата»