Навуковец вылучыў рэвалюцыйную гіпотэзу аб паходжанні свядомасці ў чалавека
3- 25.09.2026, 19:51
- 1,030
Тэорыя мае правакацыйную выснову для штучнага інтэлекту.
Свядомасць, магчыма, узнікла ў эвалюцыі не як пабочны прадукт нарастаючага інтэлекту, а каб вырашаць асаблівую задачу, з якой адзін толькі «розум» не спраўляецца, — узгадняць канфліктуючыя патрэбы арганізма дзеля выжывання. Такую гіпотэзу вылучыў кагнітыўны даследчык. Праца апублікаваная ў часопісе Frontiers in Neuroscience.
Паводле думкі Джэфа Стыбела з Універсітэта Тафтса, інтэлект і свядомасць вырашаюць розныя задачы. Інтэлект «скіраваны вонкі»: ён мадэлюе знешні свет, разлічвае і прадказвае. А свядомасць «скіраваная ўнутр»: яна патрэбная, каб прыміряць канфліктуючыя ўнутраныя патрэбы — голад, страх, боль, жаданне — і ператвараць іх у адзінае ўзгодненае дзеянне, асабліва калі рэсурсаў мала, а рызыка вялікая.
Аўтар вылучае тры ўзроўні рэгуляцыі: падтрыманне цэласнасці асобнай клеткі, кіраванне канфліктамі паміж працэсамі і, нарэшце, «узгадняльны кантроль», які зводзіць усе супярэчлівыя патрэбы ў адно рашэнне. Менавіта гэты вышэйшы ўзровень ён і звязвае са свядомасцю як такой.
У тэорыі ёсць правакацыйная выснова для штучнага інтэлекту: адной вылічальнай магутнасці для ўзнікнення свядомасці недастаткова. Пакуль у сістэмы няма ўласнай «скуры на кану» — рэальнай стаўкі на ўласнае выжыванне, — ніякая, нават самая прасунутая, мадэль не стане свядомай. Варта падкрэсліць, што гэта менавіта тэарэтычная канцэпцыя, прадмет навуковых спрэчак, а не даказаны факт; але яна прапануе свежы погляд на даўняе пытанне пра прыроду свядомасці і яе адрозненне ад інтэлекту.
Пытанне пра тое, навошта ўвогуле патрэбна свядомасць, — адно з самых складаных у навуцы: з пункту гледжання чыстай логікі арганізм мог бы апрацоўваць інфармацыю і без суб'ектыўных перажыванняў. Розныя тэорыі тлумачаць яго па-рознаму — ад «глабальнай працоўнай прасторы» мозгу да квантавых гіпотэз. Падыход, які размяжоўвае свядомасць і інтэлект паводле розных задач, цікавы тым, што робіць суб'ектыўны досвед не лішняй надбудовай, а неабходным інструментам выжывання.