12 траўня 2026, aўторак, 18:00
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

The Economist: Пуцін страчвае кантроль над РФ, і прыкметы ўжо відавочныя

The Economist: Пуцін страчвае кантроль над РФ, і прыкметы ўжо відавочныя

Расійскія чыноўнікі больш не лічаць сябе часткай яго каманды.

Расійскі дыктатар Пуцін паступова страчвае кантроль над створанай ім сістэмай, а расійскія эліты ўсё часцей дыстанцыруюцца ад вайны супраць Украіны і рашэнняў Крамля. Пра гэта ў аўтарскім артыкуле для The Economist (пераклад — «УНІАН») на ўмовах ананімнасці піша былы высокапастаўлены чыноўнік расійскага ўрада, які, відаць, дагэтуль знаходзіцца ў Расіі.

Аўтар сцвярджае, што ў Расіі з’явілася адчуванне палітычнага тупіку, а чыноўнікі, губернатары і бізнэсоўцы больш не ўспрымаюць дзеянні ўлады як сумесны праект. Калі яшчэ летась яны гаварылі пра вайну і палітыку Крамля як пра агульную справу, то цяпер усё часцей называюць гэта справай самога Пуціна.

«Яшчэ мінулай вясной усё было «мы» і «наша». Вайна Пуціна супраць Украіны можа быць безразважнай і няўдалай, але яна была агульнай. «Мы» былі ўнутры яе, і для ўсіх «нас» было б лепш, калі б яна хутчэй скончылася. Цяпер яны апісваюць тое, што адбываецца, як «яго» гісторыю, а не «нашу». Не наш праект, не наш парадак дня, не наша вайна», — піша ананімны аўтар.

У публікацыі адзначаецца, што гаворка не пра адкрыты бунт эліт. Расійская аўтарытарная сістэма ўсё яшчэ трымаецца на страху і рэпрэсіях, аднак яна ўжо страціла здольнасць фарміраваць бачанне будучыні. Паводле аўтара, Крэмль больш не прапануе грамадству ніводнай зразумелай мэты або ідэі.

У артыкуле таксама прыводзяцца чатыры ключавыя прычыны, з-за якіх, на думку аўтара, Пуцін пачаў паступова страчваць кантроль над сістэмай:

Няўдалая вайна супраць Украіны. Уварванне задумвалася як кароткая ваенная аперацыя, якая не паўплывае на большасць грамадства. Аднак цяпер уся краіна дорага расплачваецца за яе.

Расійскія алігархі былі вымушаныя вярнуць свае капіталы ў Расію. Калі раней іх правы абараняла заходняя прававая сістэма, то цяпер гэта павінна рабіць расійская дзяржава, у якой такіх правілаў няма. Адвольныя выпадкі канфіскацыі бізнесу і арыштаў нават уплывовых асоб вельмі не падабаюцца расійскім багатырам.

Змена геапалітычнага клімату і страта ідэнтычнасці. Расія бачыць сябе ў ролі пераўтваральніка глабальнага парадку, але насамрэч, як адзначае аўтар, яна толькі паскорыла крызіс заходняга свету і разбурыла глабальную стабільнасць, якая дазваляла алігархам зарабляць на экспарце расійскіх рэсурсаў. Цяпер самыя выгадныя для іх рынкі Захаду страчаныя. Адначасова Расія ўпершыню за некалькі пакаленняў перажывае крызіс ідэнтычнасці.

Гістарычна яна вызначала сябе як частку Еўропы і Глабальнага Захаду, але цяпер раптам апынулася ворагам заходняй цывілізацыі і «сябрам» дыктатараў Глабальнага Поўдня.

Разбурэнне ранейшага грамадскага дагавору. Расійскі кансэнсус заключаўся ў тым, што дзяржава не ўмешваецца ў прыватнае жыццё людзей, а грамадзяне — у палітыку. Нафтагазавыя даходы гарантавалі стабільнасць гэтай сістэмы. Але цяпер дзяржава прапануе грамадзянам толькі рэпрэсіі, цэнзуру і ўмяшанне ў іх жыццё, не даючы ўзамен доступу да палітыкі. Ды яшчэ і грошы пачалі заканчвацца.

Аўтар параўноўвае цяперашняе становішча Пуціна з шахматнай сітуацыяй «цугцванг», калі любы ход толькі пагаршае пазіцыю. На яго думку, кожная спроба дыктатара ўтрымацца ва ўладзе толькі паскарае дэградацыю сістэмы.

«Яго інстынктыўнай рэакцыяй можа быць узмацненне рэпрэсій. Ён можа пачаць новую вайну. Але гэтыя дзеянні толькі пагоршаць сітуацыю. Ён не можа аднавіць сувязь паміж уладай і будучыняй. Ён можа толькі зрабіць разрыў больш крывавым і небяспечным», — рэзюмуе былы топ-чыноўнік РФ, які пажадаў застацца ананімным.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках