Амерыканскі генерал Філіп Брыдлаў: Крымскі мост вельмі ўразлівы

Амерыканскі генерал Філіп Брыдлаў: Крымскі мост вельмі ўразлівы

Вайна ва Украіне, якую пуцінскія вайскоўцы планавалі завяршыць на працягу максімум пяці дзён, доўжыцца ўжо амаль два месяцы.

Экспэрты, якія сабраліся 20 красавіка ў Атлантычнай Радзе (Atlantic Council), абмеркавалі асаблівасці другога этапу вайсковага ўварвання Расеі ва Украіну, паведамляе «Голос Америки».

«Доўгатэрміновыя мэты Крамля не змяніліся - прынамсі, на гэты момант», - уважае Уільям Тэйлар - былы амбасадар ЗША ва Украіне з 2006 да 2009 года, а таксама часовы павераны ў справах ЗША ва Украіне ў другой палове 2019 - пачатку 2020 года пры прэзідэнце Дональдзе Трампе. Тэйлар - армейскі афіцэр у адстаўцы, які атрымаў баявыя ўзнагароды ў В'етнаме, супрацоўнік гуманітарных праектаў у Іраку і Афганістане - так што пра вайну ён можа меркаваць як прафесіянал.

«Так, Масква ўтаймавала свае прэтэнзіі на Кіеў, на тое, каб змяніць урад і ўзяць пад свой кантроль знешнюю і ўнутраную палітыку Украіны, - працягвае Тэйлар. - Гэта адбылося толькі таму, што нечакана для ворага ўкраінскія ўзброеныя сілы праявілі сябе гераічна і паспяхова абараняліся. У выніку расейцы перагледзелі свае планы і панізілі планку, прынамсі - пакуль. Але яны дакладна не будуць задаволеныя гэтым у доўгатэрміновай перспектыве», - уважае Тэйлар.

Генерал у адстаўцы Філіп Брыдлаў, былы галоўнакамандуючы Аб'яднаных узброеных сіл NATO ў Еўропе (2013-2016), кажа: «Ёсць інфармацыя, што Пуцін хоча хоць якой-небудзь перамогі якраз да 9 траўня - святкавання «Дня перамогі». Асноўным аб'ектам абраны Марыупаль, там робяцца сапраўды жудасныя рэчы. І я думаю, што наш народ і Захад агулам павінны ўстаць і пакласці канец гэтаму».

Акрамя поўнага выгнання акупантаў з тэрыторый у Кіеўскай, Чарнігаўскай і Харкаўскай абласцях, Украіна дабілася і іншых вынікаў: арыштаваны палітычны агент Крамля Віктар Медзвядчук, патоплены флагман расейскага Чарнаморскага флоту крэйсер «Масква», які пагражаў Адэсе» - працягвае Брыдлаў.

У апошняй падзеі генерал Брыдлаў уважае «найважнейшым эмацыйны і рэпрэзентатыўны складнік». Ніводны флот свету «не страчваў карабель такіх габарытаў з часоў вайны на Фалклендскіх выспах». І гэта «велізарная пляма на прафесійнай рэпутацыі ВМФ Расеі». Яны не толькі дапусцілі яго пашкоджанне двума дагукавымі ракетамі з боегалоўкамі па 150 кілаграмаў, але і былі «яўна няздольныя выратаваць карабель пасля таго, як ён быў падбіты», хоць далейшы агонь праціўніка ці дэсант, а таксама шторм - адсутнічалі. «Мы толькі бачылі, як яны спрабавалі прыкрыць гэта хлуснёй у Маскве... - адзначае Брыдлаў, прычым у многіх экспэртаў выклікала, мякка кажучы, здзіўленне некампетэнтнасць выратавальных службаў карабля, якія не змаглі справіцца з пажарам на борце.

Філіп Брыдлаў аналізуе тактыку ўкраінскага войска: «Украінцы вельмі эфектыўныя ў разгрупаваных дзеяннях». Тактыка ўхілення ад пазіцыйнай франтальнай абароны, каб выйграць час, даўшы ворагу злёгку паглыбіцца, а затым атакаваць з засад на прыстраляных месцах - цалкам сябе апраўдала. На акупаваных тэрыторыях ціхамірнага жыцця ў захопнікаў таксама не было: «Украінцы выдатна выявілі сябе ў тэрытарыяльнай абароне, яны відавочна ўмеюць гэта рабіць: гэта пастаянны супраціў. І нават калі расейцы паспрабуюць захаваць нейкі ўчастак захопленай тэрыторыі за сабой - ім давядзецца вельмі нялёгка. Ды і Крымскі мост, якім яны так ганарацца - вельмі ўразлівы», - намякае генерал.

Уільям Тэйлар дадае: «Адзін адстаўны вайсковец сказаў мне нядаўна: «Ведаеш што: нам патрэбныя такія ўкраінскія байцы ў NATO!»

Абмеркаванне сітуацыі падзяляецца на два асноўныя напрамкі: што трэба Украіне для ваеннай перамогі над акупантамі і як арганізаваць пасляваенны лад рэгіёну, каб выключыць рэцыдывы расейскага рэваншызму.

Адказваючы на пытанне, аб самых неабходных тыпах вайсковай дапамогі Украіне на гэтым этапе, экспэрты спачатку бяруцца пералічваць: гэта, вядома, сістэмы СПА, авіяцыя, цяжкая артылерыя, танкі для контрнаступлення, супрацькарабельныя ракеты; называюць і канкрэтныя тыпы: БМП M2 Bradley, браніраваныя аўтамабілі Hammer і гэтак далей.

Але затым Філіп Брыдлаў рэзюмуе: «Гэтую вайну Украіна абавязаная выйграць. Мы павінны даць ім усё, што для гэтага трэба: усё, выключаючы толькі зброю масавай паразы. І ўсё гэта павінна быць дастаўлена ўжо зараз».

Закранаючы пастаянныя пагрозы Пуціна прымяніць ядзерную зброю, генерал Філіп Брыдлаў заўважыў: «Самае важнае, што нам трэба зразумець пра гэтыя ядзерныя боегалоўкі - гэта тое, што Пуцін сапраўды можа іх выкарыстоўваць. Але што яшчэ больш важна - што Пуцін разлічвае на тое, што яго пагрозы напалохаюць нас і звяжуць нам рукі. І гэта першая перашкода, якую мы павінны пераадолець. Нас стрымлівае пагроза трэцяй сусветнай вайны. Але ў пэўным сэнсе мы ўжо знаходзімся ў ёй. Пуцін разлічвае звязаць нам рукі, але захаваць за сабой свабоду дзеянняў па ўсім спектру - ад грубых зверстваў на акупаваных тэрыторыях да буйных «законных» бітваў. Пуціну і Шайгу дакладна падабаецца гуляць з вялікімі цацкамі. Пункт аб тактычным ядзерным удары даўно змяшчаецца ў іх ваеннай канцэпцыі. Гэтыя пагрозы не павінны нас запалохаць і паралізаваць. Мы павінны ставіцца да іх сур'ёзна, але гэта не значыць, што мы не павінны спыніць генацыд ва Украіне. І калі гэта рызыкоўна - мы абавязаныя пайсці на такую рызыку».

Генерал Брыдлаў успамінае вайсковы каледж: «Тыя, хто вучыўся вайсковай справе, павінны памятаць, што трэба звязваць ворага, а не сябе. Вы абавязаны захапіць і ўтрымаць ініцыятыву, а не саступаць яе свайму апаненту. Так што трэба прымусіць Пуціна рэагаваць на нашы ўчынкі, а не наадварот».

Гаворачы пра пасляваенны лад рэгіёну, экспэрты разглядаюць няпростую канфігурацыю з гарантамі бяспекі Украіны, якая ўзнікла на апошніх перамовах у Стамбуле. «Украінцы засвоілі горкі ўрок Будапешцкага мемарандума, запэўненняў на словах - уважае Уільям Тэйлар, - ім патрэбныя зусім не такія гарантыі. Яны будуць памятаць сімвал свайго супраціву Марыупаль доўга, і ім патрэбныя юрыдычныя гарантыі, ратыфікаваныя Сенатам: своеасаблівы пяты артыкул Статута NATO»...

Ханна Шэлест (Hanna Shelest), дырэктарка даследаванняў у галіне бяспекі некамерцыйнай Рады ў знешняй палітыцы «Украінская прызма», сумняваецца: «Я не вельмі веру ў такія гарантыі бяспекі з боку Ізраіля ці Кітая. І нават Нямеччыны, Італіі ці Францыі... Той падыход, з якім мы зараз маем справу, гэта кароткатэрміновае бачанне, а патрабуецца стратэгічнае разуменне».

«Вы калі-небудзь бачылі, каб дзяржава дамаўлялася пра правядзенне вайсковых вучэнняў на сваёй тэрыторыі з гарантамі бяспекі суседняй краіны? – задае рытарычнае пытанне Ханна Шэлест. - Таму я хутчэй казала б не пра «фінляндызацыю» Украіны, а пра «ўкраінізацыю» Фінляндыі», - афарыстычна заключае экспэртка, намякаючы што замест праекта нейтральнага статусу Украіны можа зноў устаць пытанне аб яе ўступленні ў NATO - асабліва на фоне руху нейтральных Швецыі і Фінляндыі менавіта ў гэтым кірунку.

Уільям Тэйлар таксама ўважае, што па меры таго, як выкрываюцца новыя ваенныя злачынствы расейскага войска на ўкраінскай тэрыторыі «энтузіязм у дачыненні да перамоў аб будучыні нейтралітэце Украіны, магчыма, нават паменшыўся».

Джон Хербст, дырэктар Еўразійскага Цэнтра пры Атлантычнай радзе, і таксама амбасадар ЗША ва Украіне ў 2003 - 2006 гадах, уважае, што «акты генацыду, якія выявіліся, будуць азначаць павелічэнне падтрымкі,.. і магчыма, мы павінны перагледзець пытанне аб сяброўстве [Украіны] у NATO. Не выключана, што давядзецца адмовіцца ад ідэі нейтралітэту. Спрэчкі аб гэтым пачынаюцца і ў Злучаных Штатах».

Калі падняцца яшчэ на адну прыступку вышэй, то паўстае пытанне: як дзеянні Расеі ў гэтай вайне паўплываюць на доўгатэрміновае абароннае планаванне NATO?

Генерал Брыдлаў уважае, што «прынамсі на працягу двух дзесяцігоддзяў пасля таго, як рухнуў Бэрлінскі мур, «мы спрабавалі, як бы «абдымаючы мядзведзя», прыцягнуць Расею на Захад, прапаноўвалі ёй новы набор каштоўнасцяў. Мы зусім не мелі рацыі ўвесь гэты час, таму што Крэмль увесь гэты час рыхтаваўся да таго, што мы зараз назіраем ва Украіне. У 2008 годзе мы атрымалі яснае папярэджанне, і хутка прайшлі міма яго, паспрабаваўшы вярнуцца ў мядзведжыя абдымкі і зноў зрабілі няправільныя прагнозы пра паводзіны Расеі. Цяпер мы расплачваемся за тыя пастановы, калі спрабуем тэрмінова аднавіць патэнцыял NATO. Таму я спадзяюся і малюся аб тым, каб мы вывучылі ўрокі з таго, што бачым цяпер», - рэзюмуе Брыдлаў.

«Увесь свет бачыць, што Расея робіць з украінскімі гарадамі: знішчае мірнае насельніцтва, цывільную інфраструктуру - і цяпер ніхто не хоча ахвяраваць нават ненадоўга сваёй тэрыторыяй у абмен на час, каб дазволіць NATO лепш падрыхтавацца, - разважае генерал. - Краіны не хочуць ваяваць на сваёй тэрыторыі, яны хочуць сустрэць ворага і даць адпор на мяжы. NATO варта перагледзець сваю стратэгічную канцэпцыю, каб быць гатовым даць бой і спыніць Расею да таго, як яна ўвойдзе і зробіць тое самае ў астатніх краінах Еўропы».

Галоўная выснова, якую робіць былы камандзір аб'яднанымі сіламі NATO, гучыць так: «Украіна зараз змагаецца на перадавой і за нас, абараняючы нас. Яна павінна выйграць гэты бой».