Марк Фейгін: Звяржэнне Лукашэнкі стане калектыўным рашэннем
- 13.10.2026, 7:38
- 2,002
Але гібрыдная вайна будзе толькі ўзмацняцца.
Ці стане Лукашэнка часткай плана Пуціна па гібрыдным нападзе на Еўропу. Якім павінен быць адказ Захаду? Што можа чакаць Беларусь пры аслабленні Расіі?
Пра гэта на палях Форуму вольнай Расіі, які прайшоў у Варшаве 11 кастрычніка, карэспандэнт сайта Charter97.org пагаварыў з вядомым расійскім апазіцыянерам і праваабаронцам Маркам Фейгіным.
— Я скептычна стаўлюся да магчымасці прамой агрэсіі Расіі супраць Еўропы. Мне здаецца, што гаворка хутчэй пра гібрыдную вайну. Я спецыяльна праехаў па тэрыторыі Балтыі, быў у Нарве, быў у Сувалках. Хачу яшчэ раз падкрэсліць: немагчыма правесці лакальную аперацыю. Нельга захапіць Нарву, спыніцца і абмяняць яе на спыненне падтрымкі Украіны.
Тады трэба ісці да Таліна. А захапіўшы Талін, трэба ісці далей, у Рыгу, а з Рыгі — у Вільнюс. Я не бачу магчымасці правядзення нейкай лакальнай аперацыі, як гэта было магчыма ў першай палове ХХ стагоддзя. З ваеннага пункту гледжання — гэта абсалютна невырашальна. Чаму? Бо вайна змянілася. Цяпер ваююць ужо не людзі, а дроны.
— Ці можна чакаць узмацнення гібрыдных атак, у тым ліку залётаў дронаў?
— Гэта будзе ўзмацняцца, будзе нарастаць, адназначна. Іншая справа, што гэта будзе працягвацца роўна да таго моманту, пакуль Еўропа не захоча адказаць сіметрычна. Як толькі еўрапейцы прадпрымуць такія ж дзеянні ў дачыненні да РФ, адразу пачнуцца перамовы: «Навошта вы гэта робіце?» Гэта, у прынцыпе, можа адбывацца і з тэрыторыі Беларусі.
Для прамой агрэсіі цяпер няма рэсурсаў. Таму я не вельмі веру, што гэта можна ажыццявіць, зыходзячы з таго, што ёсць у Пуціна.
Калі вайна з Украінай спыніцца, тады гэтых людзей трэба будзе кудысьці дзець. Так, калі ласка, яны могуць пайсці далей. А цяпер ты нешта здымаеш з фронту — і ў цябе ўсё прарываецца.
Я нядаўна быў на лініі фронту, у Харкаўскай вобласці, у Ізюме. Быў у падраздзяленнях 3-га армейскага корпуса. І гэта тактыка інфільтрацыі цяпер сябе вычарпала. Таму варта крыху аслабіць нейкія ўчасткі на лініі фронту — туды прарываюцца, і ўсё.
— На Форуме вольнай Расіі абмяркоўвалася шмат сцэнарыяў магчымага аслаблення РФ. Якія шансы ў гэтай сітуацыі з'яўляюцца ў Беларусі?
— Лёс Беларусі, які Лукашэнка сам звязаў з гэтай вайной, залежыць ад яе выніку. Калі Пуцін перамагае, то зразумела, што ў Лукашэнкі пачынаецца раздарожжа. Яму трэба будзе пераканаць Пуціна, каб той ад яго не пазбыўся.
Калі Пуцін прайграе, трэба здолець дамовіцца з Еўропай, каб тыя ваенныя магчымасці, якія з’явіліся ў беларусаў па-за межамі краіны, маю на ўвазе добраахвотніцкія фармаванні, не былі накіраваныя ўнутр Беларусі пры дапамозе Захаду, Польшчы, Літвы і гэтак далей. Ідзе пра Полк Каліноўскага і ўсіх астатніх.
— Вы часта бываеце ва Украіне. Што там кажуць пра Лукашэнку? Ці можа Кіеў пайсці на «перазапуск» адносін з рэжымам, ці яго ўжо не даруюць?
— Думаю, што яго, вядома, не даруюць. Іншая справа, што Украіна нічога не будзе прадпрымаць для вызвалення Беларусі, звяржэння Лукашэнкі, калі гэта не будзе калектыўным рашэннем. То бок Польшча, Літва і іншыя краіны павінны сказаць, што гэта можна рабіць.
Так жа, як з Прыднястроўем. Я быў у Ізмаіле, глядзеў у бінокль на тэрыторыю Прыднястроўя. Адзін дзень, каб яго ўзяць. Там нічога няма. Толькі стары велізарны склад у Калбаснай. Яго ахоўваюць пяць тысяч чалавек, яны сядзяць па дамах. Гэта мясцовыя цывільныя асобы, якія прыйшлі на службу, тыпу кантрактнай, у расійскія часткі. Ваяваць яны не ўмеюць.
То бок для Адэскай акругі — гэта проста суткі. Лагістыкі з Расіяй няма. Проста няма рашэння кішынёўскага кіраўніцтва аб вызваленні Прыднястроўя. Малдова не згодная, яна лічыць, што загінуць шмат людзей.