Галоўны нерв сучаснай Еўропы

І тут у Пуціна і Мядзведзева не атрымліваецца, як з Трампам.

На мой погляд, еўрапейская падтрымка Украіны не з'яўляецца палітычна кан'юнктурнай, і сама па сабе змена асоб ва ўладзе ў ключавых дзяржавах Еўропы не палегчыць вырашэнне задач, што стаяць перад Пуціным.

Для гэтага спатрэбіцца фундаментальная змена галоўнай палітычнай парадыгмы Еўропы, да якой пакуль прыстасаваныя ўлады ў асноўных еўрапейскіх дзяржавах.

Сучасная адмова Еўропы ісці на «імперскі» кампраміс з Пуціным у духу «старога добрага ХІХ стагоддзя» (ты — мне, я — табе) — не прымха, не нейкі выключна маральна-палітычны імператыў («не можам паступіцца прынцыпамі»), а прамое і, відаць, безальтэрнатыўнае следства геапалітычнай стаўкі на жорсткую еўраінтэграцыю як на генеральную стратэгію развіцця Еўропы ў ХХІ стагоддзі.

Відаць, катэгарычная адмова Еўропы ад прапанаванага Пуціным і фактычна падтрыманага Трампам плана юрыдычнага падзелу Украіны як адзінай умовы і метаду спынення вайны сутнасна звязаная менавіта з тым, што цяпер можна абазначыць «у моманце» як галоўны нерв сучаснай еўрапейскай палітыкі. Легалізацыя падзелу Украіны пад ціскам «знешніх гульцоў» (будзь то пуцінская Расія або трампіская Амерыка) успрымаецца еўрапейцамі як падрыў іх намаганняў па фармаванні на базе бясформеннай агламерацыі еўрапейскіх дзяржаў, толькі гістарычна звязаных паміж сабой, якасна новага і, галоўнае, жыццяздольнага суб'екта геапалітычнага дзеяння.

Калі Дзмітрый Мядзведзеў піша пра «еўрапейскіх бязхрыбтовых», ён трапляе ў корань: справа якраз у тым, што «бязхрыбтовыя» ў аўральным парадку хочуць стаць «хрыбтовымі», а для гэтага ім патрэбны экзаскелет правілаў і прынцыпаў, за якія Еўропа цяпер адчайна змагаецца. І якраз таму ў Пуціна і Мядзведзева не атрымліваецца з Еўропай тое, што так лёгка пракаціла з Трампам.

І хоць фармальна падтрымка Украіны, як правіла, тлумачыцца больш простымі і прагматычнымі меркаваннямі («калі яго не спыніць Украіна, то не спыніць ніхто»), насамрэч супраціў сумеснаму плану Расіі і ЗША аказаўся настолькі рашучым і эфектыўным менавіта таму, што ён звязаны з ідэалагічнымі «фактарамі другога парадку», якія замыкаюцца на калектыўным бачанні еўрапейцамі сваёй доўгатэрміновай будучыні.

Падзел на левых, правых або цэнтрастаў у пытанні падтрымкі Украіны мае меншае значэнне, чым падзел на еўрааптымістаў і еўраскептыкаў (умоўна — еўрапейскіх федэралістаў і канфедэралістаў). Калі дамінаванне «федэралістаў», то бок прыхільнікаў цяперашняга тыпу інтэграцыі, працягнецца, то верагоднасць добраахвотнай змены палітычнай устаноўкі Еўропы на адмову ад юрыдычнага афармлення «зон уплыву» паміж ЕС і Расіяй, часткай якога ў расійскіх марах магло б стаць юрыдычнае афармленне тэрытарыяльных саступак з боку Украіны, уяўляецца малаверагоднай. Толькі ў выпадку фундаментальнай змены парадыгмы і пераходу да канцэпту больш гібкай і менш жорсткай інтэграцыі стаўленне Еўропы да гэтай ідэі можа змяніцца.

Ускосна гэта таксама тлумачыць, чаму Трамп апынуўся ў адным лагеры з Пуціным («не на тым баку»). Калі пры Байдэне адзіная і інтэграваная Еўропа разглядалася Амерыкай як рэальнасць, што адпавядае інтарэсам Амерыкі, то пры Трампе ўсё стала з дакладнасцю «наадварот»: цяпер Амерыка лічыць, што Еўропа, якая ўсведамляе сябе суб'ектам, хутчэй выклік, чым падмога. І тут інтарэсы адміністрацыі Трампа аб'ектыўна супадаюць з інтарэсамі Крамля.

Дык што, магчыма, асабістыя сімпатыі паміж Пуціным і Трампам маюць значна меншае значэнне, чым нам падаецца.

Уладзімір Пастухоў, «Тэлеграм»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com