«Расія не разумее, што яе чакае»

Украіна больш не будзе цярпець.

Гледзячы на расійскі тэрор ва Украіне, які цяпер для Пуціна — адзіны шанец не прайграць, бо на фронце для яго ўсё горш з кожным месяцам, я думаю пра тое, як дрэнна ў Расіі разумеюць, што будзе далей.

Пра гэта ў сваім блогу піша расійскі журналіст і палітолаг Майкл Накі.

Не, вядома, ёсць варыянты.

Першы варыянт, на які і спадзяецца Пуцін: што вось гэтым разам дакладна атрымаецца. У 2022 годзе, калі ў Кіеве паўгода не працавала метро з-за расійскіх абстрэлаў, не атрымалася. Калі Кіеў зімой заставаўся без святла, не атрымалася. Калі Кіеў летам 2024 года заставаўся без святла, не атрымалася. Ну, увогуле, што гэтым разам дакладна атрымаецца, бо ж выбілі склад Макдональдса.

Ці магчыма гэтым давесці Украіну да капітуляцыі? Я не ведаю. Гэта вельмі жудасныя абстрэлы — кожны расійскі ўдар — гэта забойства людзей. Даслоўна. І стварэнне гуманітарнай катастрофы, чаго Пуцін асабліва і не хавае. Ці магчыма, што гэта прывядзе да капітуляцыі? Паняцця не маю. Я магу толькі абапірацца на досвед апошніх чатырох з паловай гадоў, калі гэта да капітуляцыі не прыводзіла.

А які другі варыянт? І ён мне здаецца куды больш верагодным. Украіна ўсю вайну ваюе са звязанымі рукамі. Не проста захоўваючы прыстойнасці, а проста ўзорна — без удараў па мірных жыхарах, без паражэння цалкам грамадзянскіх аб’ектаў. Вынятак быў толькі раз — калі РСЗА пачалі страляць па Белгарадзе пасля асабліва жорсткіх пераднаўгодніх абстрэлаў Кіева.

Тады Расія ўпершыню сутыкнулася з тым, што можа быць, калі Украіна пачне рабіць тое самае, што і сама РФ. Тады гэта хутка спынілася, бо спыніліся настолькі масавыя і крывавыя абстрэлы Кіева — не ведаю, супадзенне гэта ці не.

Зараз 2026 год. У Украіны значна больш магчымасцяў. Ці перашкаджае хоць нешта тэхнічна Украіне ўдарыць па Бранску, Белгарадзе, Курску і многіх іншых гарадах — нават не дронамі, а ракетамі? Не. Абсалютна ніякіх абмежаванняў. Ці можа Украіна пакінуць расійскія гарады без харчовых складоў, заправачных станцый, наземнага транспарту, самалётаў і любых праяў мірнага жыцця? Так. Лёгка. Ці можа Украіна, калі Расія пачне рэалізоўваць свой план генацыду — з знішчэннем воднай, электрычнай і цеплавой інфраструктуры, — зрабіць тое самае з многімі расійскімі гарадамі? Няма ніводнай тэхнічнай перашкоды.

І я хацеў бы напісаць, што ўсяго гэтага не будзе. Што неяк да зімы дамовяцца, або што гэта не метад Украіны, або яшчэ якую-небудзь абнадзейлівую мантру. Але я не бачу ніводнай прычыны, чаму мы не ўбачым усё гэта зусім хутка.

Ці добра гэта? Не, гэта жахліва. Вайна — гэта жахліва. Любая смерць мірнага жыхара — гэта жахліва. Гуманітарныя катастрофы, выкрасленыя гады з жыцця людзей — усё гэта абсалютна пачварна. Але паколькі Пуцін не збіраецца спыняць тэрор супраць Украіны, гэта непазбежна. Мы ўжо бачылі дэма-версію, калі Белгародская вобласць узімку літаральна да сакавіка засталася без гарачай вады. Але гэта была толькі лёгкая нязручнасць у параўнанні з тым, што будзе ў бліжэйшыя месяцы.

Мы ўбачым мноства заяў, асабліва на рускамоўных каналах, асабліва ў некаторых ваенных аналітыкаў, што ўсё гэта ваенныя злачынствы Узброеных Сіл Украіны і ўвогуле недапушчальна, з дэтальным аповедам пра кожны ўдар. І пачуем, што гэта, маўляў, правакуе Пуціна.

Але гэта непазбежна. І калі вы хочаце, каб гэтага не было, сцэнарый толькі адзін. Рабіць усё магчымае, каб Пуцін спыніў вайну.

Бо Украіна не будзе проста сядзець і глядзець, як гінуць яе грамадзяне, як знішчаецца эканоміка, як руйнуюцца школы, бальніцы, як гараць дзіцячыя кніжкі. Яна будзе адказваць. І гэты перыяд у чатыры з паловай года ўжо павінен быў даць усім зразумець, што адказ будзе жорсткі. Шмат хто, хто недаацэньваў Украіну ў гэтыя гады, паплаціўся рэпутацыяй, а часам і жыццём, калі мы гаворым пра расійскіх салдат, генералаў і нават прапагандыстаў.

«Нацысты ўступілі ў гэтую вайну з даволі дзіцячай ілюзіяй, што яны будуць бамбіць усіх астатніх, а ніхто не будзе бамбіць іх», — камандуючы камандаваннем бамбардзіровачнай авіяцыі Каралеўскіх паветраных сіл Вялікабрытаніі падчас Другой сусветнай вайны маршал авіяцыі сэр Артур Харыс.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com