Фарс плюс фотасесія

У Пуціна ёсць нейкая дзіўная і беспрэцэдэнтная ў гісторыі войнаў ілюзія.

9 кастрычніка, праз два дні пасля свайго крывавага дня нараджэння (бомбардзіроўкі Украіны), адзін 74-гадовы дыктатар вырашыў, нарэшце, дамагчыся здзяйснення сваёй найвялікшай мары, галоўнага ў жыцці падарунка, дзеля якога ён і распачаў усю гэтую крывавую шматгадовую лазню, – «Ялту-2», дзе Вялікая Тройка – ён, Трамп і Сі – нарэшце падзеліць планету на траіх. На сферы ўплыву. І каб Крамлю аддалі Украіну.

І вось, дамовіўшыся аб угодзе па салярцы ў ТЫМ тэлефонным званку, забрызгваючы тэлефоны кропелькамі старэчай сліны захаплення, два аднадумцы некалькі гадзін абмяркоўвалі, як будзе цудоўна, калі яны ўсталююць такі светапарадак, пры якім усё будуць вырашаць толькі Самыя Вялікія Трое.

Найбольш бяспечным месцам для уладара РФ, падаецца, з’яўляецца Кітай – менавіта ў кулуарах саміту АТЭС 18–19 лістапада ён яе і прапанаваў.

Дык ці ёсць шанцы «можам паўтарыць» Ялту і «аддаць» Украіну Крамлю, як было з Польшчай?

Дык вось, 1945 год. Люты. Ялта, Вялікая Тройка пераможцаў нацызму. Крэслы, шынялі, шэрагі бліскучых гузікаў, двое з непакрытымі галовамі, адзін – у фуражцы. Сімвалізм? Магчыма. Армія СССР ужо падыходзіла да Берліна. 8-мільённая групоўка войскаў Сталіна, па сутнасці, гаспадарыць на ўсіх тэрыторыях, якія захапіла, не выконваючы ніводнай умовы папярэдніх дамоўленасцяў. Англа-амерыканскія войскі ўжо вызвалілі Францыю і «сваю» частку Еўропы, асноўная частка групоўкі ЗША неўзабаве збіраецца грузіцца на караблі і адплываць дадому, у Еўропе застаецца абмежаваны амерыканскі кантынгент і брытанская групоўка войскаў, слабейшая, як заўсёды, стагоддзямі традыцыйна слабыя брытанскія сухапутныя сілы, у адрозненне ад марскіх. У гэтых умовах не аддаць Сталіну захопленае ім было для Саюзнікаў нерэальным. Таму Ялта толькі замацоўвала тую расстаноўку сіл, якую стварылі арміі на полі бою. На бяду Усходняй Еўропе...

Чаму подпісы Вялікай Тройкі свет прызнаваў легітымнымі і быў гатовы прыняць іх рашэнні? Бо іхнія арміі разбілі Гітлера і стаялі на той самай зямлі, якую сабраныя ў Ялце дзялілі.

Што ж бачым цяпер?

Першае. Нябажыцель-1 – Трамп не змяніў рэжым у Іране, не знішчыў Хамас, і Армуз не разблакаваны (пра прычыны, каму гэта выгадна, можна спрачацца да сінявы, але факт застаецца фактам). Нябажыцель-2 – пяты год не можа ўзяць увесь Данбас і Малую Токмачку, а яго ўласную тэрыторыю пастаянна і балюча атакуюць. Дзе пераможныя арміі на зямлі, якую дзеляць? Пра Сі – асобная размова.

Да таго ж у Пуціна (калектыўнага) ёсць нейкая дзіўная (і беспрэцэдэнтная ў гісторыі войнаў!) ілюзія, што калі несапраўдную перамогу ЗАПІСАЦЬ, сцвердзіць пячаткай і штампам «уплочана», то вось яны, «новыя тэрыторыі».

Магчыма, з прычыны гэтай ілюзіі ён лічыць, што калі яны цяпер УТРОХ падпішуць капітуляцыю Украіны ў Кітаі, то зранку так і будзе. І зранку самая баяздольная, добра ўзброеная (найрознымі краінамі) і загартаваная чатырма гадамі вайны (і перамог) украінская армія, пазбаўленая амерыканскіх Starlink і Starshield (такое поўнае адключэнне застаецца пад вялікім пытаннем), адразу пабяжыць, аддасць Кіеў і капітулюе перад Крамлём. Аналізуючы досвед чатырох гадоў вайны, я лічу, што гэта ілюзія. Аддадзеная Сталіну на расправу Польшча ў 1945 годзе была ў зусім іншых умовах, чым сённяшняя Украіна. Падпісвай, Пуцін, што заўгодна хоць на каштоўнай скуры варана залатымі чарніламі — гэта нічога не зменіць. Усе «Ялты» бываюць толькі ВЫНІКАМ вайсковай перамогі, а не яе ЗАМЕНАЙ.

Другое адрозненне. У 1945 годзе свет, які падвяргаўся падзелу звышдзяржавамі, складаўся з калоній, акупаваных і зруйнаваных краін. Падзяліць яго праз галаву іншых урадаў не ўяўляла цяжкасці. Сёння патэнцыйна пакінутыя за дзвярыма «Ялты-2» – ЕЎРОПА, Брытанія, Індыя, Турцыя, Бразілія, Японія, краіны Персідскага заліва – самастойныя, суверэнныя, геапалітычна і эканамічна вельмі магутныя гульцы, якія зусім не абавязаныя прызнаваць (і не будуць), што там навырашае за іх калектыўны Трампутын (пра Сі – асаблівая размова).

Ды і да таго ж, абмяркоўваць Украіну Трамп, паводле некаторых крыніц, адмовіўся, а хоча абмяркоўваць ядзернае раззбраенне. Якое не хоча абмяркоўваць Кітай. Ergo, у траіх няма не толькі агульнага ворага і агульнай экзістэнцыйнай вайны (як у 1945-м), яны не толькі не саюзнікі ўвогуле (а вось Іран і РФ – саюзнікі), але і варожыя адзін аднаму. Якая «Ялта»?

Трэцяе. Ялта 1945 года была сустрэчай роўных і НЕЗАЛЕЖНЫХ (хоць і сітуатыўных) саюзнікаў. Сённяшняя РФ — пра гэта ў свеце існуе кансэнсус, пацверджаны статыстыкай, — усяго толькі малодшы партнёр Кітая, як бы ні павялічваў Пуцін даўжыню сваіх ракет і як бы ні павышаў вышыню абцасаў вождзю крэмлёўскі шавец. Палажэнне ж Нябажыцеля-1 занадта палітычна няўстойлівае: невядома, з якім вынікам скончацца прамежкавыя выбары ў Кангрэс...

Увогуле, у выніку гэтай сустрэчы Трампутын можа набыць пэўныя гешэфты: бабло-дагаворы, бачнасць пераадолення ізаляцыі, бачнасць вяртання легітымнасці, магчымасць надзімаць шчокі: глядзіце, якія мы Тры Вялікія Рашалы, плюс о-о-вельмі шмат фотак утрох, якія можна будзе паставіць на тумбачку побач з апошнім у жыцці ложкам: я калісьці кіраваў светам. І ўсё.

І вось тут самы час пагаварыць пра СІ. Бо за яго таямнічай усмешкай можа стаяць наступнае. Ялта адбылася — дзе? — у СССР, і сапраўды, палітычна пасляваенны перыяд стаў часам найвышэйшага росквіту і тэрытарыяльнай экспансіі гэтай таталітарнай дыктатуры. Планаваная «Ялта-2» у Кітаі (!) таксама азначае надыход Навай Эры. Якой — нескладана здагадацца. Калі глядзець з боку гісторыі Кітая (іранічная ўсмешка Сі): два вялікія, белыя, БЫЛЫЯ каланізатары прыехалі ў новы цэнтр свету атрымліваць ярлыкі і здзяйсняць омаж. АДКРЫТА схваляць і падтрымліваць тэрытарыяльныя захопы Украіны (менавіта з гэтай адзінай мэтай Пуцін і збірае гэтую «Ялту-2»!), Сі не будзе па некалькіх прычынах.

Гэта супярэчыць кітайскай дактрыне неўмяшання і непарушнасці тэрытарыяльнай цэласнасці, адмаўленне ад якой ставіць пад пагрозу пазіцыю Кітая адносна Тайваня, Тыбету і Сіньцзяна. Кітай яшчэ не дайшоў да поўнага адмаўлення логікі ў сваіх дзеяннях, як астатнія двое. Да таго ж ва ўсіх гэтых трампутынскіх целарухах і МЕТАДАХ — надта шмат ад сумна знаёмых Кітаю метадаў еўрапейскіх імперый і гегемоній XIX стагоддзя, з прычыны чаго ў кітайцаў глыбокая гістарычная траўма. Таму ўсміхацца і ківаць будзем, але гэта ўсё.

Далей. РФ, што перамагла і ўзмоцненая ЗША, становіцца менш залежнай ад Кітая. Ідэальны для Кітая варыянт — гэта загнаць РФ у о-о-вельмі доўгі Кіраваны Тупік (што і ўдалося), у якім РФ узмацняе сваю залежнасць ад Паднябеснай па нарастаючай.

І галоўнае, чаму Кітай ніколі не будзе падпісваць ніякіх «Ялт-2». Ён не можа сабе дазволіць выглядаць у вачах Еўропы тым, хто яе «дзеліць», ды яшчэ і праз яе галаву, ды яшчэ і з Трампутынам, улічваючы іх успрыманне Еўропай як нарастальнай пагрозы. Вось чаго калектыўны Трампутын не разумее, мроячы пра гэтую «Ялту-2», — кожны па сваёй прычыне.

Еўропа і Брытанія — найважнейшыя гандлёвыя партнёры Кітая і рынкі збыту. І менавіта гэта, парадаксальна, можа забяспечваць часовую, крохкую бяспеку (І СТАБІЛЬНЫ кітайскі гандаль) у Еўропе і абмяжоўваць пуцінскую гібрыдную вайну: Пуцін і цяпер мог бы наносіць Еўропе і Брытаніі значна большую шкоду, але Кітай цалкам Пуціна з павадка не спускае: гэта дрэнна для Кітайскага Кашалька, гэта дрэнна для кітайскага бізнесу.

Галоўная небяспека для Еўропы — поўная змычка Пуціна з Трампам, які пераканае Пуціна, што НЕ БУДЗЕ выконваць умовы 5-га артыкула НАТА і які адарве РФ ад кітайскай залежнасці. Вось гэта дакладна можа давесці да рэальнага нападу РФ на Еўропу.

Вось на якой платформе сышліся абодва інфернальныя дзеды.

Абодва ігнаруюць Еўропу ў сваім імкненні прымусіць Украіну капітуляваць, але Кітай выдатна ведае: там дзве ядзерныя краіны, у Польшчы, для якой РФ — векавая экзістэнцыйная пагроза, — створаная найбуйнейшая ў ЕС сухапутная армія, непараўнальна з 2021 годам узмоцненая абарона Фінляндыі, Балтыі і Швецыі, з 2022 года ваенная вытворчасць у Еўропе вырасла на парадак, там замарожаныя актывы Цэнтрабанка РФ, і нават калі ўсе санкцыі з РФ здыме Трамп, гэтага мала, калі не будуць адменены ўсе санкцыі Еўропы.

Еўропа можа заблакаваць дрэнную здзелку для Украіны, але, на жаль, яна не ў стане навязаць добрую здзелку для Украіны. Яна можа толькі аддаляць напад РФ на Еўропу, падтрымліваючы Украіну і яе ЗСУ.

Вынік: «Ялта-2» не зможа забяспечыць практычнае выкананне НІЧОГА з таго, да чаго імкнуцца Нябажыцелі, акрамя фотак утрох і абвастрэння іх мегаламанскай сімптаматыкі.

Гэта якраз той выпадак, калі ў спробе паўтарыць гісторыю атрымліваецца агідны фарс, плюс фотасесія...

Карына Кокрэлл-Феррэ, «Тэлеграм»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com