21 кастрычнiка 2026, Серада, 12:00
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Мы можам стаць сведкамі двухпартыйнага кансенсусу

Мы можам стаць сведкамі двухпартыйнага кансенсусу
Станіслаў Кучар

Неўдаволенасць дайшла нават да легендарнага майстра кампрамісу.

«Пуцін грае на Трампе, як на скрыпцы». Гэта не абвінавачанне ад чарговага палітыка-дэмакрата, а заява сенатара-рэспубліканца Тома Тыліса, якую ён зрабіў учора ў інтэрв'ю CNN. Напярэдадні Тыліс размаўляў з Зяленскім, а месяц таму асабіста наведаў Кіеў і Харкаў. Пачуўшы словы Трампа пра тое, што Расія апошнім часам паводзіць сябе «цалкам прыстойна» і «асабліва нічога не прадпрымае», сенатар абурыўся («Няўжо забойства 20–30 чалавек у дзень замест тысячы лічыцца ўмеранымі паводзінамі?»), а затым запатрабаваў высветліць, хто абмежаваў выкарыстанне Украінай сістэмы Starshield і хто затрымлівае дазвол на перадачу Кіеву ракет Patriot з запасаў еўрапейскіх саюзнікаў: «Калі гэта свядомае рашэнне, на руках адказных будзе кроў загінулых украінцаў».

Тыліс — далёка не адзіны рэспубліканец, які выступіў з рэзкай крытыкай пракрамлёўскай пазіцыі Трампа. Старшыня сенатскага камітэта па ўзброеных сілах Роджэр Уікер прапанаваў Трампу даволі вытанчаную здзелку: Украіна спыняе ўдары па расійскіх НПЗ, а ЗША дапамагаюць ёй знішчаць пускавыя ўстаноўкі, з якіх Расія запускае ракеты па ўкраінскіх гарадах. Сенатар Кевін Крэймер, даўні саюзнік Трампа ў энергетычнай палітыцы, асабіста абмеркаваў гэтую формулу з Зяленскім і паведаміў CBS, што ўкраінскі прэзідэнт гатовы пагадзіцца хоць заўтра. Крэймер заадно раскрытыкаваў санкцыйныя паслабленні Маскве і сам падыход адміністрацыі да перамоваў: «Нельга весці геапалітычныя перамовы так, як заключаюць здзелкі ў радзе дырэктараў». Дыктатары, растлумачыў сенатар, успрымаюць саступкі як запрашэнне выстаўляць новыя патрабаванні.

Неўдаволенасць дайшла нават да легендарнага майстра кампрамісу — спікера Палаты прадстаўнікоў Майка Джонсана, аднаго з найважнейшых саюзнікаў Трампа ў Вашынгтоне. Пасля рашэння прыпыніць увядзенне новых антырасійскіх санкцый Джонсан паведаміў, што запатрабаваў дадатковых кансультацый з Белым домам: «Мы разумеем, што Пуціну нельга давяраць. Ён даказвае гэта зноў і зноў». А ўплывовы рэспубліканец Браян Фіцпатрык, член камітэта Палаты прадстаўнікоў па разведцы, патрабуе не толькі ўзмацнення санкцый, але і расследавання абмежаванняў Starshield — аж да публічных слуханняў у Кангрэсе і скарачэння бюджэтаў ведамстваў, адказных за такія рашэнні. Крытыка пашыраецца. Сенатары-рэспубліканцы Джон Корнін і Рык Скот выступілі супраць санкцыйных саступак Крамлю. У сумесным звароце да Трампа супраць дызельнай здзелкі з Расіяй бралі ўдзел адразу шэсць сенатараў-рэспубліканцаў.

Асабіста мне з пункту гледжання не толькі сухой палітыкі, але і палітычна афарбаванай эмоцыі асабліва цікавы выпадак Эндру Маккарті. Былы федэральны пракурор, вядомы кансерватыўны юрыст, які гадамі абараняў Трампа ад абвінавачванняў у сувязях з Масквой, апублікаваў у National Review артыкул з патрабаваннем расследаваць дапамогу, якую прэзідэнт аказвае Пуціну. Пры гэтым ён выкарыстаў у загалоўку выраз «aid and comfort», літаральна «дапамога і садзейнічанне», прычым менавіта ў той фармулёўцы, якая фігуруе ў Канстытуцыі ЗША пры вызначэнні дзяржаўнай здрады. Вядома, гэта яшчэ не юрыдычнае абвінавачванне ў здрадзе, але як палітычны сігнал — больш чым красамоўна.

Менавіта ў гэтым я бачу найважнейшы сімптом. Супраць расійскай палітыкі Трампа выступаюць ужо не толькі асобныя бунтары-маргіналы з MAGA кшталту Марджоры Тэйлар Грын і не толькі рэспубліканцы старой школы, якія асацыююць сябе з эпохай Буша. Гэта дзеючыя кіраўнікі найважнейшых камітэтаў Кангрэса, уплывовыя сенатары, прыхільнікі самога Трампа — і нават спікер Палаты прадстаўнікоў. Людзі, ад якіх залежаць ваенны бюджэт, санкцыі, парламенцкія расследаванні і заканадаўчая павестка ўлады.

Пакуль гэта, вядома, не паўнавартасны бунт усёй Рэспубліканскай партыі. Многія крытыкі знешняй палітыкі Трампа працягваюць падтрымліваць яго па большасці іншых тэм. Але паміж нязгодай з Трампам у інтэрв'ю і гатоўнасцю выкарыстоўваць супраць яго рашэнняў рэальныя паўнамоцтвы Кангрэса — дыстанцыя, якую многія рэспубліканцы ўжо гатовы і маюць намер прайсці. За гэтым сапраўды варта сачыць. Асабліва за дзве тыдні да прамежкавых выбараў, калі Беламу дому найменш за ўсё патрэбны канфлікт з уласнымі заканадаўцамі. Калі так пойдзе і далей, пасля выбараў мы можам стаць сведкамі двухпартыйнага кансенсусу ў справе публічных абвінавачванняў і расследаванняў «здэлак» Трампа.

Станіслаў Кучар, Telegram

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲