На сілу трэба адказваць сілай
1- Павел Лузін
- 28.10.2026, 17:00
НАТА павінна павысіць цану расійскай агрэсіі.
1. Ці маеце вы звесткі, якія пацвярджаюць або абвяргаюць інфармацыю крыніц WSJ пра тое, што загад узмацніць атакі і дыверсіі ў Еўропе, уключаючы інцыдэнт з дронам у аэрапорце Лейпцыга, аддаў асабіста Пуцін?
Я навуковец, а не інсайдар. Сённяшнія расійскія дзеянні на еўрапейскім кірунку, тыя ж дыверсіі, з’яўляюцца часткай шматгадовых бесперапынных намаганняў па аслабленні НАТА, па раз’яднанні Альянсу, а таксама падрыхтоўцы да вайны з НАТА. І не важна, аддаў загад «асабіста Пуцін» зусім нядаўна ці гэта ажыццяўляецца ў межах агульнага зацверджанага плана. У гэтым кантэксце няма сэнсу надаваць вялікую ўвагу «асабіста Пуціну».
2. Калі гэта праўда — ці нешта гэта змяняе, ці павінна штосьці змяніцца ў пазіцыі краін Еўропы / НАТА ў адносінах да Расіі?
Дыверсіі здзяйсняюцца для праверкі і вывучэння механізмаў рэагавання праціўніка, для выяўлення слабых месцаў праціўніка, для матэрыяльнага аслаблення праціўніка, для адцягнення ўвагі і рэсурсаў праціўніка або/і для яго запалохвання і раз’яднання. Тут таксама важныя сістэмнасць работы і яе маштаб. Каб адказаць на ваша пытанне, трэба ведаць, якія высновы са сваіх дыверсій робіць сама Расія, яе вайскоўцы, спецслужбы і кіраўніцтва. Судзячы па тым, што Расія не адмаўляецца ад сваіх метадаў і не пераглядае свае мэты, яна лічыць, што ўсё робіць правільна.
3. Якія, на ваш погляд, крокі патрэбныя, каб перашкаджаць расійскім атакам у Еўропе і прадухіляць іх, хто і што можа і павінен для гэтага рабіць? У ваенным сэнсе, у працы спецслужбаў, палітычна, у сферы інфармавання і г.д.?
На сілу трэба адказваць сілай.
4. Ці робіцца, на ваш погляд, дастаткова?
Дастатковасць супрацьдзеяння вызначаецца тым, наколькі растуць выдаткі агрэсара і ці адмаўляецца ён, у рэшце рэшт, ад сваіх мэтаў і метадаў. Пакуль мы не бачым нейкіх зменаў у дзеяннях Расіі — значыць, супрацьдзеянне пакуль недастатковае.
5. Паводле вашай ацэнкі, ці існуе ў разуменні НАТА і еўрапейскіх краін выразная «чырвоная лінія», перасячэнне якой выкліча рэакцыю паводле арт. арт. 4 і 5 Статута НАТА?
Універсальны крытэрый ісціны — практыка. У нас няма ніякіх апрыёрных ведаў у гэтым пытанні.
6. А ці існуе ў Расіі разуменне, дзе праходзіць гэтая «чырвоная лінія»?
Адна з задач дыверсійнай кампаніі — праверка межаў магчымага і пашырэнне гэтых межаў.
Павел Лузін «Эхо»