Навукоўцы: словы «павольна» і «хутка» ў хадзьбе ў кожнага свае

Універсальнага тэмпу не існуе.

Калі лекар або трэнер просіць ісці ў камфортным тэмпе, кожны чалавек чуе гэта па-свойму. Італьянскія даследчыкі з рымскага фонду Санта-Лучыя і іх калегі ўпершыню параўналі ўспрынятую і фактычную хуткасць хадзьбы і паказалі, што слоўныя тэмпы не маюць універсальных значэнняў. Вынікі апублікаваныя ў часопісе Psychological Research.

У эксперыменце ўдзельнічалі 54 здаровыя добраахвотнікі, на нагах у якіх замацавалі інерцыйныя датчыкі. У першым доследзе ўдзельнікі ішлі па камандзе: павольна, камфортна і хутка. У другім яны самастойна задавалі пяць хуткасцяў — ад вельмі павольнай да вельмі хуткай, пры гэтым сярэдзіна шкалы заставалася менавіта сярэдзінай, без падказкі «ісці як зручна». Пасля кожнай пробы людзі ацэньвалі суб’ектыўны тэмп па шкале ад 0 да 100.

Ацэнкі раслі крок за крокам разам з фактычнай хуткасцю, і ўсе пяць самастойна выбраных тэмпаў выбудаваліся ў правільным парадку. Камфортная хуткасць у сярэднім склала 1,08 метра за секунду — каля 4 кіламетраў на гадзіну, а каманда «хутка» разганяла ўдзельнікаў прыблізна да 1,9 метра за секунду. Найбольш людзі разыходзіліся менавіта ў «хуткай» хадзьбе: разбежка паміж удзельнікамі тут была максімальная.

Найцікавейшае выявілася пры параўнанні двух доследаў. «Камфортная» хуткасць з інструкцыі не супадала з сярэдзінай самастойна пабудаванай шкалы, а аднолькавыя назвы тэмпаў у двух заданнях адпавядалі розным фактычным хуткасцям.

«Камфортную хуткасць хадзьбы прынята лічыць стандартнай кропкай адліку ў даследаваннях хадзьбы, хаця яна не мае фіксаванага псіхалагічнага азначэння», — пішуць аўтары. Паводле іх слоў, гэта не канстанта, а стан, які залежыць ад задачы.

Хуткасць хадзьбы — адзін з галоўных паказчыкаў у рэабілітацыі, а слоўныя каманды «ідзі павольней» або «ідзі хутчэй» лекары кажуць штодня. Суб’ектыўная ацэнка пасля кароткай прагулкі не патрабуе ні абсталявання, ні часу і можа паказаць, ці ўсведамляе пацыент уласнае запавольванне. Пасля інсульту парушэнні самасвядомасці рухаў нярэдкія і звязаныя з горшым прагнозам аднаўлення.

Адчуванне ўласнай хуткасці складаецца з зроку, вестыбулярнага апарата, дотыку і сігналаў цягліц — таму яго ўдаецца вымераць, але не звесці да адзінай шкалы. Аўтары падкрэсліваюць, што клінічныя перспектывы пакуль меркаваныя: дослед правялі на здаровых дарослых, і наступны крок — праверыць метад на неўралагічных пацыентах і прасачыць, ці змяняецца карта адчуваных хуткасцяў па меры выздараўлення.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com