Як «дызельная здзелка» Трампа ператварылася ў анекдот

Гэта вельмі павучальная гісторыя пра тое, чым заканчваецца папулізм.

Першы «дызельны танкер» з РФ падышоў да амерыканскага ўзбярэжжа, але змяніў курс і цяпер зігзагамі ідзе, невядома куды. На пачатак лістапада было вядома пра чатыры караблі з расійскім палівам, якія Пуцін накіраваў у ЗША ў рамках так званай «дызельнай здзелкі». Тры іншыя танкеры таксама знаходзяцца прэч ад амерыканскіх берагоў: адзін качаецца на хвалях Міжземнага мора, другі ідзе ў Бразілію, яшчэ адзін знаходзіцца ля берагоў Вялікабрытаніі.

Прычына, чаму ніводнае з суднаў да гэтага часу не разгрузілася ў амерыканскім порце, вядомая: амерыканскае грамадства і палітычныя інстытуты фактычна заблакавалі ганебнае пагадненне паміж Пуціным і Дональдам Трампам. Яшчэ ў канцы кастрычніка амерыканскі сенатар Рычард Блюменталь звярнуўся да двух суднаходных кампаній з патрабаваннем адклікаць танкеры, што перавозілі расійскае дызельнае паліва.

Пазней да ініцыятывы Блюменталя далучыліся кангрэсмены, губернатары і іншыя прадстаўнікі амерыканскага палітычнага істэблішменту. Яны звярнуліся да кіраўнікоў амерыканскіх банкаў і партовых адміністрацый з шэрагам патрабаванняў: не спрыяць закупцы расійскага паліва, захаваць усе дакументы, звязаныя з магчымымі аперацыямі, а таксама перапіску з прадстаўнікамі адміністрацыі. Навошта?

Адказ відавочны: для далейшага расследавання. Амерыканская сістэма стрымліванняў і проціваг прадэманстравала, што прэзідэнцкае рашэнне не абавязкова аўтаматычна становіцца абавязковым для ўсіх удзельнікаў рынку. Кангрэс, губернатары, партовыя адміністрацыі, банкі і бізнес маюць уласныя прававыя інструменты, інтарэсы і, урэшце, этычныя прынцыпы.

Тэарэтычна «дызельную здзелку» ніхто не адмяняў: юрыдычна пагадненне застаецца ў сіле, але яго практычная рэалізацыя ператварылася ў анекдот. Танкер, які нядаўна падышоў да Нью-Ёрка, а потым змяніў курс, вёз каля 40 тысяч тон расійскага дызельнага паліва. З эканамічнага пункту гледжання — смехатворная здзелка. З палітычнага — таксама камедыя.

Тое, што вятры гоняць непрыкаяныя расійскія карыты па сусветным акіяне, чарговы раз сведчыць простую ісціну: папулізм не вытрымлівае праверкі рэальнасцю. І нават на кароткай дыстанцыі ён не надта эфектыўны, бо не вырашае ніякіх праблем. Папулізм — гэта не пра эканоміку і нават не пра дыпламатыю. Гэта перадусім інструмент маніпуляцыі, разлічаны на неасвечаны электарат у перадвыбарчы перыяд.

Што ж, выбары ў ЗША адгрымелі, а электарат аказаўся не такім ужо даверлівым. Тым часам сусветныя медыя перыядычна адсочваюць перамяшчэнне то аднаго, то другога неразгружанага карыта і ператвараюць кожнае змяненне яго маршруту ў чарговую «сенсацыю». Нават калі Расія ў рэшце рэшт прадасць гэтыя партыі дызельнага паліва Бразіліі або іншым краінам, першапачатковы палітычны намер — прадэманстраваць «сяброўства» ЗША з Расіяй — не проста пра сяброўства з Расіяй. Усё выйшла наадварот: гэтая гісторыя паказала, што амерыканскае грамадства застаецца на баку Украіны.

Гэта вельмі павучальная гісторыя пра тое, чым заканчваецца папулізм: нічым. Найпростых рашэнняў складаных праблем не існуе. Калі хтосьці абяцае нам «хуткі мір» або прапануе іншую палітычную «цукерку», гэта, хутчэй за ўсё, маніпуляцыя. Сапраўдныя дасягненні здабываюцца потам і крывёю. Але яны сапраўдныя.

Менавіта такія дасягненні сёння здабывае Украіна. Гэта нялёгка, але нам патрэбны сапраўдны мір і падмурак для будучыні нашых дзяцей і ўнукаў. Дзеля гэтага мы гатовыя змагацца столькі, колькі спатрэбіцца. Працягваем барацьбу. Трымаем строй. Слава Украіне!

Юрый Федарэнка, «Фэйсбук»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com