9 лiстапада 2026, панядзелак, 8:55
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Ён ніколі не скажа, што адчувае сябе героем

Ён ніколі не скажа, што адчувае сябе героем

Сябры кранальна распавялі пра паліцэйскага, які абясшкодзіў тэрарыста ў Кракаве.

Польскі паліцэйскі Якуб Кулік змагаецца за жыццё ў кракаўскім шпіталі. Менавіта ён, разам з другім паліцэйскім, Артурам Мораньскім, спыніў нападніка Міхала О. у Кракаве. «Якуб проста выконваў свае абавязкі, як умеў. Ён заўсёды такім быў. Ён ніколі не скажа, што адчувае сябе героем. Скажа: зрабіў тое, што трэба. Гэта звычайны хлопец», — кажа ягоны калега па дабраахвотнай пажарнай ахове (OSP) Лещыны ў Бельска-Бяле Кшыштаф Цымерман.

Якуб Кулік — адзін з двух паліцэйскіх, якія, рызыкуючы жыццём, затрымалі 24-гадовага нападніка. Калі Міхал О. мчаў па вуліцах Кракава, яны кінуліся ў пагоню. На адным з перакрыжаванняў яны выйшлі з патрульнай машыны і адкрылі па ім агонь, не зважаючы на тое, што мужчына страляе ў іх. Тры кулі трапілі ў Куліка. Ён упаў на праезную частку побач з аўтамабілем. Да яго кінуліся на дапамогу мінакі і хірургі, якія выпадкова апынуліся паблізу. Лекары шмат гадзін змагаліся за яго жыццё. Цяпер яго стан вельмі цяжкі, але стабільны.

Да службы ў паліцыі Якуб Кулік быў членам дабраахвотнай пажарнай аховы Лещыны ў роднай Бельска-Бяле. Таксама ён служыў у 18-м Бельскім паветрана-дэсантным батальёне. Журналістам wp.pl удалося звязацца з ягонымі таварышамі.

Дапамагаў са школьных гадоў

У пажарную ахову Якуб Кулік трапіў яшчэ падлеткам. Калі ён вучыўся ў старэйшай школе, пажарныя праводзілі гутарку для вучняў яго класа. Гэта так яго ўразіла, што ён пайшоў у бліжэйшую частку і запісаўся добраахвотнікам. Спачатку ён служыў у маладзёжнай камандзе, а ў 18 гадоў скончыў навучанне на пажарнага.

«Ён заразіўся любоўю да пажарнай справы і прыйшоў да нас зусім юным. Заўсёды выязджаў на ўсе здарэнні — пажары, паводкі, ліквідацыю наступстваў ветравалаў. Тры-чатыры гады таму пачаў службу ў паліцыі ў Кракаве, але кожны раз, калі прыязджаў дадому ў Бельска-Бялу, абавязкова заходзіў да нас. Калі ўзнікала патрэба, адбывалася нейкае здарэнне, ён па-ранейшаму дапамагаў. Ён мае дзейныя медыцынскія допускі, і ён можа і далей удзельнічаць у нашых выездах», — распавядае Кшыштаф Цымерман з OSP Лещыны.

І падкрэслівае: «Гэта звычайны хлопец. Хацеў дапамагаць і дапамагаў. Ні на што не разлічваў, ні на якія ўзнагароды. Выконваў усе пажарныя абавязкі як належыць. Ніколі не прапускаў здарэнне, калі быў на месцы».

У Якуба Куліка была адна мэта — дапамагаць тым, хто ў гэтым мае патрэбу. Па ўласнай ініцыятыве ён навучаў мясцовых жыхароў, як паводзіць сябе і дзейнічаць у небяспечных сітуацыях. Таксама дапамагаў рыхтаваць маладзёжную пажарную каманду.

«Я ніколі не думаў, што наш калега апынецца ў такой небяспечнай сітуацыі, але, з другога боку, ведаючы Якуба, ён нават не разважаў. Зрабіў тое, чаму яго вучылі. Рабіў гэта з таго часу, як я яго ведаю», — падкрэслівае Цымерман.

Іншыя маглі на яго разлічваць

Прэзідэнт OSP Лещыны Уладзіслаў Шыпула пацвярджае, што Кулік і цяпер складаецца ў іх падраздзяленні. «Гэта звычайны хлопец. Толькі вельмі рашучы і добра падрыхтаваны. Ніколі не вагаецца. Калі трэба нешта зрабіць, ён проста гэта робіць. Дабразычлівы, гатовы дапамагаць. Вельмі актыўны на выездах. Іншы пажарны заўсёды мог на яго разлічваць. У пажарнай ахове, як і ў паліцыі, людзі павінны разлічваць адзін на аднаго і падтрымліваць адзін аднаго. А на Якуба заўсёды можна было пакласціся. Ён ніколі не пакідаў нікога сам-насам. Як толькі бачыў, што нешта не так, адразу ішоў і дапамагаў», — кажа кіраўнік OSP Лещыны.

Шыпула кажа, што Якуба Куліка вельмі любяць. Усмешка ніколі не сыходзіць з ягонага твару. Пажарныя з яго падраздзялення, не ў стане сядзець без справы, пайшлі здаваць кроў — каб зрабіць хоць нешта. Прэзідэнт з самай раніцы паехаў у частку. Там у яго захоўваюцца памятныя фатаграфіі з розных урачыстасцей. Сярод іх ёсць здымак Якуба Куліка з яго подпісам. «У мяне ажно слёза навернулася, калі я зірнуў на гэты здымак. Я перакананы, што для Якуба тое, што ён зрабіў у Кракаве, не было вялікім гераічным учынкам. Ён проста выконваў свае абавязкі, як умеў. Ён заўсёды такім быў. Ён, пэўна, ніколі не скажа і не адчуе сябе героем. Скажа: зрабіў, што трэба. І ўсё. Ён ведаў, што робіць, і зрабіў гэта свядома. Заўсёды дзейнічаў рашуча», — кажа кіраўнік падраздзялення.

Як толькі з'явіцца магчымасць, калегі з OSP хочуць паехаць да Якуба Куліка. «Хочам аддаць яму даніну павагі. Ведаю, што ён так не лічыць, але для нас ён герой. Дай бог, каб ён выздаравеў», — кажа Шыпула.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲