Пацук перад апошнім скачком

З такім раскладам аўтарытарныя рэжымы доўга не жывуць.

Пяты (!) год расійска-ўкраінскай вайны азнаменавалі дзве новыя ўстойлівыя тэндэнцыі настрояў і паводзінаў яе ключавых актараў.

Першая — унутрарасійская. Гэта нарастальнае незадаволенне ходам вайны і яе перспектывамі Z-аўдыторыі, першапачатковых энтузіястаў пуцінскай агрэсіі, уключаючы і многіх удзельнікаў баявых дзеянняў. Паказальны характар гэтага незадаволення. Яно няпэўнае і размытае. Рэдка прапануецца якая-небудзь пэўная альтэрнатыва: спыніць вайну, напрыклад, або, наадварот, рэзка ўзмацніць жорсткія ўдары па ўкраінскім насельніцтве, перастаць, нарэшце, дзейнічаць «акуратненька». Але амаль паўсюль пануе настрой, геніяльна выказаны ў свой час у знакамітай песні Уладзіміра Высоцкага: «Не, хлопцы, усё не так, усё не так, хлопцы».

З такім настроем у патэнцыйна сотняў тысяч узброеных людзей аўтарытарныя рэжымы доўга не жывуць. Натуральна, у бункеры ўзраслі трывожныя чаканні. Некаторыя выбітныя праўладныя фігуры, як, напрыклад, вядучы ідэолаг «дамінавання Расіі на постсавецкай прасторы» Канстанцін Затулін, адкрыта прапануюць «адмовіцца ад шэрагу пастаўленых намі мэт СВА як загадзя невыканальных». Альбо Пуцін дапускае падобныя шкодныя для яго выказванні, альбо ўжо не можа іх не дапусціць.

І без таго напружаную сітуацыю ўзарвала нечаканае (для Крамля) з'яўленне, быццам Венеры з марской пены, абноўленай версіі вайскова-палітычнага саюза NATO 2.0.

50 доўгіх месяцаў гераічнага супраціву рашысцкаму нашэсцю, вялізныя ахвяры, прынесеныя ўкраінскім народам, майстэрства дыпламатаў Украіны, творчы патэнцыял яе стваральнікаў высокатэхналагічнай зброі, якая назаўсёды змяніла характар сучасных войнаў, парадзілі феномен УКРАІНСКАГА ЦУДУ.

Не маючы ніякіх козыраў кандыдатка ў кандыдаткі на атрыманне гарантый бяспекі ад заакіянскага Таткі Украінская Папялушка сама была прызнана ў складзе NATO 2.0 донарам Еўрапейскай (і сёння ўжо не толькі еўрапейскай) бяспекі. ЗСУ сталі той самай Еўрапейскай Арміяй, пра якую дзесяцігоддзямі марылі стратэгі Старога Свету, што не давяралі (і, як выявілася, справядліва!) гарантыям любога амерыканскага прэзідэнта.

Арміяй, для якой хутка растучы па ўсёй Еўропе комплекс сумесных з Украінай прадпрыемстваў распрацоўвае ўзбраенне з улікам яе ўнікальнага баявога досведу і нярэдка на базе ўкраінскіх творчых знаходак. Не забіраюць са складоў, а ствараюць новую сучасную зброю.

Пераспектыва новай архітэктуры еўрапейскай бяспекі, цэнтрам якой становяцца Украіна і яе ўзброеныя сілы, выклікала шок у крэмлёўскіх.

Яны пачалі здагадацца, што ім позна « адмаўляцца ад некаторых з пастаўленых намі мэт СВА «. Гісторыя ўжо адмяніла іх усе.

Дзве хвалі, што ідуць адна да адной, — нарастаючае адчужэнне расійскага грамадства «Не, хлопцы, усё не так, усё не так, хлопцы» і нарастаючая стратэгічная ўпэўненасць украінцаў, — ствараюць класічную сітуацыю ідэальнага шторму. Пуцін не можа проста працягваць прымаць у валдайскіх падвалах даклады Герасімава пра чарговае ўзяцце Купянска. Ён мусіць прымаць нейкія рашэнні. А ў яго няма добрых рашэнняў.

Мінабароны РФ ужо апублікавала спіс мэт для паражэння на тэрыторыі краін НАТА: 27 сумесных з Украінай або працуючых на Украіну прадпрыемстваў ВПК. Апошнія дні гаворачыя галовы рэжыму на ўсіх прапагандысцкіх каналах дружна пераконваюць адна адну і свайго галоўнакамандуючага ў абсалютнай неабходнасці нанясення такіх удараў дзеля выратавання праваслаўнай Айчыны. Сярод іх ёсць і пара сапраўды сур'ёзных вайсковых экспертаў, напрыклад, Дзмітрый Трэнін, бліскучы аналітык ГРУ, у нядаўнім мінулым дырэктар Маскоўскага цэнтра Карнегі. Ён дык выдатна разумее, з якім нецярпеннем у штабах NATO 2.0 чакаюць першага ўдару па лакацыях прадпрыемстваў, пералічаных у спісе Мінабароны, напрыклад па наступным адрасе: г. Анкара, бульвар Іхсана Даграмаджы, ODTÜ, зона SATGEB №160 («Туалком»).

Дарэчы, жыхароў гэтага цудоўнага бульвара, гэтак жа як і Віа-дэль-Артыджаната ў Венецыі, намеснік старшыні Савета бяспекі РФ Дзмітрый Мядзведзеў ужо паведаміў у сваім твіце пра будучую абавязковую эвакуацыю.

Вышэй мы адзначалі канструктыўнае ўзаемадзеянне Украіны і яе партнёраў па NATO 2.0, якое нарадзіла хвалю нарастальнай стратэгічнай упэўненасці ўкраінцаў. Саюзнікі, разумеючы бясцэннасць укладу 400 украінскіх спартанцаў у агульную абарону Еўропы, аказваюць ім усю магчымую вайсковую падтрымку. Усю, акрамя самай эфектыўнай — удзелу ў баявых дзеяннях саюзных рэгулярных ваенных падраздзяленняў. Лідары краін NATO 2.0 разумеюць неабходнасць такога кроку, але іх выбаршчыкі з утульных і дабрабытных Віа-дэль-Артыджаната пакуль не дазваляюць. Хоць Украіну ў пераважнай большасці яны падтрымліваюць. Але для адпраўкі войскаў ім бракуе аргументаў.

Мы ўжо калісьці называлі Трампа бацькам-заснавальнікам NATO 2.0. Пададзім яго напарніку Пуціну гонар увянчаць працэс стварэння гэтай выдатнай арганізацыі

Тут 27 Родасаў! Ты сам склаў іх спіс. Тут скачы, пацук!

Андрэй Піонткоўскі, kasparovru.com

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com