11 чэрвеня 2026, Чацвер, 12:06
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Коул паслаў Лукашэнку сігнал

1
Коул паслаў Лукашэнку сігнал
Джон Коул

Вашынгтону не падабаецца працяг рэпрэсій.

Джон Коул, спецпрадстаўнік прэзідэнта ЗША па Беларусі, запэўнівае, што працэс вызвалення беларускіх палітычных зняволеных не прыпынены. Але цяпер ён не анансуе тэрміны свайго візіту ў Мінск. Нядаўна Коул на гэтым абпёкся, піша палітычны аналітык Аляксандр Класкоўскі на «Пазірку».

Дык што можа быць каменем спатыкнення на перамовах Мінска з Вашынгтонам? Хутчэй за ўсё, тут не адзін пункт.

Па-першае, лік тых, каго вызваляюць. З кожным прыездам амерыканцаў у Мінск ён павялічваўся. У чэрвені 2025 года — 14, у верасні — 52, у снежні — 123, у сакавіку 2026-га — 250.

Натуральна меркаваць, што Коул хоча працягнуць гэты рух па нарастаючай. Лукашэнка ж, са свайго боку, жорстка таргуецца за жывы тавар, баіцца прадаць занадта танна. Да таго ж яму раз за разам даводзіцца апраўдвацца перад сваімі сілавікамі, частка якіх ад вызвалення ворагаў рэжыму відавочна не ў захапленні.

Па-другое, спрэчка можа ісці вакол персаналій. Кажуць, што Лукашэнка і яго спецслужбы то і справа ператасоўваюць спісы кандыдатаў на памілаванне.

Матывы могуць быць розныя. Вось Сяргея Ціханоўскага летась выпусцілі, відаць, у разліку на тое, што ён унясе смуту ў палітычную эміграцыю, паспрабуе пазмагацца за лідарства з жонкай.

А вось іншы прыклад: у снежні памілавалі Віктара Бабарыку, але пакінулі за кратамі яго сына Эдуарда. Тут, хутчэй за ўсё, спрацавала такая цынічная логіка: пакуль сын у закладніках, бацька будзе асцерагацца занадта смела дзейнічаць на палітычным полі.

Па-трэцяе, закавыкай магло стаць умова, каб рэжым даваў памілаваным магчымасць заставацца ў краіне. Амерыканскія перамоўшчыкі пачалі ціснуць у гэтым пытанні. У выніку 235 з 250 вызваленых у сакавіку пазбеглі традыцыйнага для папярэдніх этапаў выдварэння. Але, магчыма, Лукашэнка палічыў гэта занадта шырокім жэстам і ўключыў задні ход.

Да таго ж палітычных зняволеных часта выпраўляюць з краіны без дакументаў (ці постфактум анулююць іх пашпарты). Амерыканцы, верагодна, настойваюць, каб рэжым спыніў гэтыя дробныя падласці.

Нарэшце, Коул у сакавіку даў зразумець, што Вашынгтону не падабаецца працяг рэпрэсій. І вось гэтая задачка для Лукашэнкі, напэўна, самая цяжкая.

Разам з тым ён відавочна даражыць шанцам заключыць «вялікую здзелку» з Трампам. Для Коўла ж гэта справа гонару — выканаць заданне свайго прэзідэнта.

Канечне, амерыканцы разумеюць, што, па вялікім рахунку, беларускага аўтакрата не пераробіш. Але можна дапусціць, што гаворка ідзе пра істотнае аслабленне рэпрэсій.

І вось тут Лукашэнка разрываецца паміж двума жаданнямі. З аднаго боку — надзейна трымаць краіну ў кулаку. З другога — атрымаць запрашэнне ў госці да Трампа і іншыя выгоды, якія абяцае «вялікая здзелка».

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках