Пуціна чакае фізічная ізаляцыя ці ўстараненне
8- Ігар Эйдман
- 8.06.2026, 16:35
- 2,678
Расійская вярхушка шукае выйсце з вайны ўжо пасля дыктатара.
Пуцін цяпер, па ўсёй верагоднасці, знаходзіцца пад моцным ціскам расійскай вярхушкі, якая хоча спыніць вайну, што зайшла ў тупік. З гэтым, верагодна, і звязана тое, што ён усё настойлівей, літаральна з маніякальнай упартасцю, насуперак агульнавядомым фактам, паўтарае, што Расія наступае на ўсіх франтах і хутка канчаткова пераможа. Такім чынам, ён спрабуе гіпнатызаваць сваё асяроддзе: яшчэ крыху, яшчэ трошкі, пацярпіце, хутка пераможам, і ўвесь гэты кашмар скончыцца.
Паездка Абрамовіча да Зяленскага — апошняя спроба расійскай вярхушкі пераканаць Пуціна спыніць вайну. Абрамовіча да Зяленскага паслаў не Пуцін; ён толькі неахвотна дазволіў яму гэты візіт. Абрамовіч выступіў на перамовах з Зяленскім як прадстаўнік інтарэсаў большай часткі расійскай кіруючай эліты і алігархату. Ён павінен быў атрымаць ад украінскага прэзідэнта пэўныя рамкавыя ўмовы будучага мірнага пагаднення, на якія арыентаваліся б расійскія ўлады. А далей ён паспрабаваў пераканаць Пуціна пайсці на перамовы і замарозіць гэтую вайну.
Як бачым, у Абрамовіча нічога не атрымалася. Пуцін адмовіўся ад перамоў. Цяпер умовы Зяленскага расійскія ўлады будуць разглядаць як аснову для спынення вайны ўжо пасля Пуціна. Ім трэба разумець, што іх чакае ў разе ўстаранення дыктатара і пачатку рэальнага мірнага працэсу, які пры ім немагчымы.
Далей будзе нарастаць схаваны ціск вярхушкі на Пуціна: фронда, сабатаж. Магчымыя і нейкія калектыўныя дэмаршы сілавікоў і/ці кіраўнікоў эканамічнага блоку ўрада і Цэнтрабанка з патрабаваннем спыніць вайну, якая імкліва развіваецца ў крытычна небяспечным для Расіі накірунку: пагроза Крыму, украінскія ўдары па Маскве і Піцеры, па партах і НПЗ, нарастанне эканамічных і фінансавых праблем.
А скончыцца гэта можа толькі фізічнай ізаляцыяй і/ці ўстараненнем дыктатара.
P.S. Зяленскі цудоўна разумее гэтую сітуацыю, таму адкрыта намякае Пуціну ў сваім лісце на тое, што за адмову ад міру той можа расплаціцца жыццём.
Ігар Эйдман, Telegram