2 лiпеня 2026, Чацвер, 9:09
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Як упадзе Пуцін

1
Як упадзе Пуцін
Андрэй Піянткоўскі

Хроніка бягучага перавароту.

28 чэрвеня палкоўнік Хадарэнок на найвышэйшай крэмлёўскай прапагандысцкай пляцоўцы «Вялікая гульня» прафесійна, дакладна і адкрыта выклаў сваё бачанне перспектыў расійска-ўкраінскай вайны.

Дронавая рэвалюцыя зрушыла цэнтр цяжару ваеннага сутыкнення ў паветраную сферу, як у прыфрантавой паласе, так і над тэрыторыяй усёй краіны. Украіна больш ініцыятыўна скарысталася гэтай тэндэнцыяй і, апроч таго, сёння яна апіраецца на ўсю эканамічную магутнасць Еўропы як на свой ВПК, які вырабляе на сумесных прадпрыемствах не толькі БПЛА, але і крылатыя ракеты і балістыку. Адказаць на гэтую пагрозу апераджальным разгортаннем дарагіх сістэм СПА, што прыкрываюць усю краіну, эканамічна немагчыма.

Як парадаксальна абярнулася праз 135 гадоў адна з самых цытуемых рускімі імперцамі антызаходніх сентэнцый Аляксандра ІІІ: «Вялікасці нашай яны баяцца». Вялікасць з рэсурсу ператварылася ў сучаснай вайне ў ўразлівасць.

Але вярнёмся да Хадарэнка. Вядома, ён перакананы імперыец і ніколі не быў сябрам Украіны. Мы маглі б прывесці мноства яго людзажэрскіх цытат. Але ён генштабіст-прафесіянал. Нагадаем яго прароцкі артыкул ад 3 лютага 2022 года «Крывяжэрныя палітолагі», у якім ён падрабязна разабраў надыходзячы правал пуцінскага плана маланкавай вайны. Вядома, ён пагарджае Пуціным. А як яшчэ можа вайсковы прафесіянал ставіцца сёння, пасля жудасных ваенных страт, да няшчаснай какаючай істоты з келіхам шампанскага ў дрыготкіх руках, якая незвязна паўтарае: «Мы лупім іх на фронце, лупім іх кожны божы дзень».

Выступ Хадарэнка прагучаў як далучэнне Генштаба да ініцыятывы «глыбінных чэкістаў» аб адхіленні Пуціна. Не выключаю, што бакі ўжо правялі перамовы аб удакладненні тэксту «пасляпуцінскай легенды». Першапачаткова чэкісты ўключалі ў намечаны спіс вінаватых у ваенным правале «накраўшыхся бяздарных генералаў»... Але сённяшнія спадкаемцы вечных супернікаў «ГРУ» і «КДБ» сутыкнуцца ў пасляпуцінскай Расіі з куды больш грознай агульнай пагрозай — мільёнам узброеных «украінцаў» з крымінальнай псіхалогіяй, што вярнуліся з мясных штурмаў і зінданаў.

Гэта прыгажынская народная стыхія здольная змыць і тых, і другіх, не кажучы ўжо пра «алігархаў, што тлуста жывуць на Рублёўцы».

Але вярнёмся да «Вялікай гульні» ад 28 чэрвеня. Астатні час пасля спіча Хадарэнка Сіміс вернападданіцкі вяшчаў пра найцяжэйшы пакутлівы выбар, які нібыта стаіць перад нашым Вярхоўным Галоўнакамандуючым, — аддаць загад нанесці ўдар па размешчаных у краінах НАТА 27 заводах, што працуюць на Украіну. Хітрамудры Сіміс, які ўжо здраджваў столькім радзімам, што сам у іх заблытаўся, цудоўна ведае, што Пуцін ніколі не аддасць такога загаду. Бо ён паталагічны баязлівец, цвёрда вырашыўшы дажыць, змяняючы свае органы, да 150 гадоў. Кожнае з’яўленне Пуціна (ці яго двайнікоў) на экране на фоне разбуральных украінскіх атак будзе ўзмацняць яго грамадскае адрыньванне. Таму бюлетэнь пра яго сур’ёзную хваробу будзе сустрэты чакана і нават руцінна.

Імя пераемніка не прынцыповае. У пасляпуцінскай Расіі, прынамсі на першым этапе яе існавання, не будзе Пераемніка. Фармальна, вядома, нейкі чыноўнік будзе называцца в.а. Прэзідэнта. Кіраваць у найцяжэйшых умовах будзе спрабаваць хунта некалькіх груп сілавікоў, аб’яднаных агульнай нялёгкай задачай — захаваць сваю ўладу (і, адпаведна, сваю велізарную ўласнасць) у краіне, што пацярпела паразу, усклаўшы віну за паразу выключна на былога прэзідэнта.

Зняўшы Пуціна за тое, што ён баязліва адмаўляўся нанесці ўдар па краінах НАТА, яны з жахам выявяць, што былы прэзідэнт ужо нанёс такую шкоду нашай бяспецы, што падобны ўдар толькі пагоршыць наша становішча.

У тэкст першага звароту в.а. Прэзідэнта да «нацыі» ўносяцца невялікія карэктывы: вымаюцца інвектывы, што выкрываюць «накраўшыхся генералаў» у сувязі з інкарпарацыяй тых самых генералаў (уключна з генералам Герасімавым) у склад кіроўнай хунты.

Застаецца нязменным выніковы тэзіс:

В.а. Прэзідэнта прымае няпростае рашэнне і аддае войскам загад спыніць агонь з заўтрашняга дня ў 00 гадзін 00 хвілін па ўсёй лініі судакранання бакоў.

Гэта будзе гістарычнай прамежкавай перамогай УКРАІНЫ. Увесь далейшы ход падзей цяпер у значнай ступені будзе вызначацца рашэннямі дзяржавы-пераможцы. І тут мы змоўкнем. Як грамадзяне дзяржавы-агрэсара мы не лічым сябе ў праве даваць якія-кольвек рэкамендацыі ахвярам гэтай варварскай агрэсіі.

Слава Украіне!

Андрэй Піянткоўскі, kasparovru.com

Напісаць каментар 1

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках