Віталь Партнікаў: Расія можа прайграць вайну на знясіленне
- 17.08.2026, 16:31
- 1,084
Гэта прызнаюць вядучыя эканамісты РФ.
Расія можа прайграць вайну на знясіленне. Яе вядучыя эканамісты гэта прызнаюць, а Крэмль не жадае чуць. Так, паводле слоў украінскага журналіста і блогера Віталя Партнікава, можна пракаментаваць навіну пра звальненне галоўнага эканаміста расійскага «Вэнешэканамбанка» Андрэя Клепача. Сайт Charter97.org прыводзіць вытрымкі з каментара Партнікава на яго YouTube-канале.
«Расія можа прайграць вайну на знясіленне. Яе вядучыя эканамісты гэта прызнаюць, а Крэмль не жадае чуць, — кажа ён. — Здавалася б, не вельмі ўражальная пасада і не вельмі ўражальная фігура. Але гаворка ідзе пра аднаго з самых вядомых расійскіх эканамістаў і пра прычыны яго звальнення.
Расійскія апазіцыйныя медыя падкрэсліваюць, што кіраўніцтва «Вэнешэканамбанка» вымушана было пазбавіцца ад Клепача, да якога не было якіх-небудзь службовых прэтэнзій у сувязі з яго нядаўнім выступленнем, у якім ён ахарактарызаваў сітуацыю ў расійскай эканоміцы. Клепач падкрэсліваў, што Расія прайграе вайну на знясіленне, што яна неканкурэнтаздольная ў супрацьстаянні з Захадам, што нават украінская эканоміка, нягледзячы на ўдары па яе важных аб’ектах і дэмаграфічныя праблемы, выжывае лепш, чым расійская.
Менавіта гэтае выступленне з прагнозамі наконт будучыні Расійскай Федэрацыі стала прычынай звальнення вядомага эканаміста з адносна незалежнай пазіцыі.
Гэта азначае, што тая тактыка, якую абрала сёння Украіна ў саюзе з Захадам, правільная з пункту гледжання пошуку шляхоў завяршэння расійска-ўкраінскай вайны. З аднаго боку, мы сапраўды бачым, што расійская ўлада на чале з Пуціным і думаць не жадае пра такое заканчэнне і пра аднаўленне дыпламатычных намаганняў, што ніякія прапановы спыніць вайну не ўплываюць на пазіцыю Пуціна, які працягвае спадзявацца захапіць яшчэ больш украінскай тэрыторыі і знішчыць эканоміку нашай краіны.
А з другога боку, Расія пастаянна дэманструе, што яна не можа канкураваць з цывілізаваным светам. Што яна, вядома, можа ігнараваць заходнія санкцыі, але яны адбіваюцца і на яе рэальнай эканоміцы, і на яе фінансавай сістэме. Што без заходняга рынку расійскія рэсурсы асуджаныя на тое, каб перастаць быць галоўным інструментам папаўнення расійскага бюджэту.
І самае галоўнае: залежнасць Расіі ад краін Глабальнага Поўдня, перадусім ад Кітая, не дапамагае развіццю эканамічных магчымасцей Расійскай Федэрацыі, таму што Кітай якраз не зацікаўлены ў тым, каб Расія выжыла. Ён зацікаўлены як у аслабленні Захаду, так і ў аслабленні Расіі, але Расія ў гэтай сітуацыі выглядае проста як палітычны спадарожнік і эканамічны дадатак да Кітайскай Народнай Рэспублікі. Мы выдатна разумеем, што ў канкурэнцыі эканомік Масква прайграе не толькі Пекіну, але і Захаду. Не толькі Нью-Дэлі, але і ўсяму Глабальнаму Поўдню. І калі расійскія эканамісты спрабуюць звярнуць на гэта ўвагу ўласнага начальства, як бачым, іх проста спрабуюць пазбавіць, калі не магчымасцяў выступаць, дык прынамсі пасадаў, што дазваляюць атаясамліваць такія выступленні з афіцыйнай пазіцыяй. Менавіта таму так званыя сістэмныя лібералы ў атачэнні прэзідэнта Расіі Пуціна так асцярожныя ў сваіх прагнозах.