Мікалай Статкевіч: Украіна ваюе і за незалежнасць Беларусі

Кіеў «адмяняе» імперыю.

Лідар беларускай апазіцыі Мікалай Статкевіч у сваім Telegram пра важнасць палітычнага прагнозу. Аднак ён прыводзіць прыклады, калі краіны вырываюцца з геапалітычнай пасткі, нягледзячы на ўсю складанасць сітуацыі:

— На адной з навуковых канферэнцый напрыканцы 1980‑х я пазнаёміўся з вучоным з Масквы, які паходзіў з вельмі старажытнай адукаванай сям’і, што стагоддзямі жыла ў розных ісламскіх краінах, і які добра ведаў паўднёвыя савецкія рэгіёны. Мы размаўлялі пра будучыню гэтых рэгіёнаў пасля распаду савецкай імперыі.

На яго думку, сярэднеазіяцкім савецкім рэспублікам наканавана «альбо хан, альбо законы шарыяту». Цяпер мы бачым, што там, пасля вайны з ісламістамі ў Таджыкістане і падаўлення іх выступаў у Узбекістане, пакуль спыніліся на варыянтах «ханскага» кіравання.

Суразмоўца лічыў, што ў Азербайджана ёсць перспектывы існавання сваёй дзяржавы дзякуючы нафтавым даходам, прагназаваў праблемы для Грузіі, якой, паводле яго слоў, было цяжка прапанаваць нешта ліквіднае для міжнародных рынкаў. Ён таксама вельмі скептычна ацэньваў перспектывы самастойнага існавання Арменіі, якая ўжо тады вяла ўзброены канфлікт з Азербайджанам з-за Нагорнага Карабаху і знаходзілася ў халодным канфлікце з саюзніцай Азербайджана Турцыяй. Заціснутай паміж ворагамі Арменіі, на яго думку, не будзе іншага выйсця, як «вярнуцца» да Расіі.

Але прагноз — не прысуд. І цяпер мы бачым, як Арменія вырываецца з геапалітычнай пасткі, хоць і вымушана ахвяраваўшы Нагорным Карабахам. Мне гэта чамусьці нагадвае калісьці пачутую гісторыю, як воўк, каб вырвацца з пасткі, адгрызае сабе лапу, якая трапіла ў яе.

Мікалай Статкевіч распавёў яшчэ пра адзін прагноз, які выглядаў як пагроза для Беларусі:

— Адзін курсант Мінскага вышэйшага зенітна-ракетнага інжынернага вучылішча, у якога я быў кіраўніком дыпломнай працы, пасля вакацый, праведзеных у Маскве, распавёў мне пра размову на вечарыне з прадстаўніком нейкай расійскай шавіністычнай арганізацыі. Той, паводле слоў майго дыпломніка, коратка сфармуляваў сваё бачанне будучыні імперыі. Гучала гэта так:

«Прыбалтыка сыдзе. Яны там для нас чужыя, сваімі ніколі не стануць. Дык няхай сыходзяць. Азіяцкія рэспублікі няхай таксама сыходзяць — колькі ўжо можна сядзець у нас на шыі. За Украіну мы будзем ваяваць. Але яна занадта вялікая, не ведаю, ці здолеем яе адолець. А вы, беларусы, сядзіце і нават не рыпайцеся».

Не ведаю, ці адрасоўвалася гэтае папярэджанне асабіста мне, бо ў вучылішчы ўжо хадзілі чуткі пра мае «нацыяналістычныя» погляды, ці гэта была пагроза ўсім беларусам. Але ўспрыняў я яго сур’ёзна, бо погляды таго «прагнозіста» былі, як я шмат разоў пераконваўся, дамінуючымі ў расійскім грамадстве. Але на той момант гэтая пагроза нават у пэўным сэнсе супакоіла мяне, бо калі яны самі не ўпэўненыя, ці «адоляць» Украіну, дык іх параза там дасць шанцы на незалежнасць і нам.

Таму трэба было «рыпацца»: ствараць сваю армію, весці гісторыка-патрыятычнае выхаванне грамадства. Але, ведаючы настроі ў Расіі, увесь час чакаць, калі Масква пачне свой рэванш.

Шчыра кажучы, у снежні 2021 года, праз 30 гадоў пасля Белавежскіх пагадненняў, якія «адмянілі» СССР, я ўжо пачаў спадзявацца, што ўсё скончыцца Крымам і Данбасам, пакуль не з’явіўся невыканальны ультыматум Масквы НАТА — класічны casus belli (падстава для вайны), і пакуль у раёне Мазыра не размясціліся расійскія войскі, нібыта для вучэнняў.

А цяпер Украіна ваюе не толькі за сваю незалежнасць. Яна яшчэ ваюе і за незалежнасць Беларусі і краін Балтыі, прынамсі.

Думаю, што беларусы, якія паехалі ва Украіну пасля расійскага ўварвання туды, добра гэта разумеюць. Яшчэ адзін парадокс гісторыі — калісь Украіна дзякуючы Багдану Хмяльніцкаму зрабіла Масковію імперыяй праз сваё далучэнне да яе, што, пасля доўгага і крывавага супраціву і самых вялікіх у нашай гісторыі чалавечых страт, «ўцягнула» ў гэтую імперыю і Беларусь. А цяпер Украіна вядзе вайну, каб адстаяць сваю незалежнасць і тым самым «адмяніць» імперыю.

Нагадвае выпраўленне гістарычных памылак.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com