23 жнiўня 2026, Нядзеля, 14:35
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Коўл разумее, што Лукашэнка будзе маўчаць

2
Коўл разумее, што Лукашэнка будзе маўчаць

Чаму спецпасланнік Трампа адкрыта падсмейваецца з кіраўніка.

Джон Коўл разлічвае, што ў «найбліжэйшы час» будзе вызвалена вялікая група беларускіх палітвязняў. Пра гэта спецпасланнік Дональда Трампа заявіў у інтэрв’ю The New York Times. Коўл відавочна падсмейваецца з Аляксандра Лукашэнкі і спрашчае сюжэт перамоваў з ім, зводзячы сутнасць да грубых жартаў і сумеснай выпіўкі.

Як піша выданне, спецпасланнік «пачаў выбудоўваць адносіны з Лукашэнкам з дапамогай непрыстойных анекдотаў, чаркаў гарэлкі і парадаў па зніжэнні вагі. Іх узаемаразуменне адкрыла шлях да вызвалення Беларуссю 500 палітычных зняволеных і памілавання яшчэ некалькіх сотняў».

Зноў пра гарэлку і грубыя жарты

Тут ідзе відавочная гульня на стэрэатыпных уяўленнях большасці амерыканцаў пра Расію, ад якой Беларусь у іх успрыманні наўрад ці моцна адрозніваецца. У гэтым апісанні не хапае хіба што мядзведзяў і балалайкі.

Коўл зноў распавёў, як спрытна ён падладзіўся пад Лукашэнку, які лаяў еўрапейцаў. «Ён ва ўсю іх лаяў, і тады я сказаў: “Яны — кучка баязліўцаў”», — паведаміў амерыканскі дыпламат у інтэрв’ю, удакладніўшы, што насамрэч выкарыстаў больш грубае слова.

Таксама не ўпершыню прагучаў расповед Коўла пра тое, што ён, выпіўшы з беларускім аўтакратам дзве чаркі гарэлкі, змесціва астатніх пачаў выліваць на падлогу, каб захаваць цвярозасць падчас перамоваў.

З такога апавядання заакіянскі чытач можа зрабіць выснову, што кіраўніка гэтай далёкай краіны можна купіць прымітыўнымі метадамі, як вожда першабытнага племені. Хлопнуў, маўляў, агністай вады — і размяк.

Чаму Коўл апісвае працэс у такім ключы? Па-першае, ён, верагодна, хоча пахваліцца ўменнем падабраць ключык да душы мала вядомага за акіянам дыктатара. Па-другое, падобна, не адмаўляе сабе ў задавальненні крыху паіздзекавацца з такога спецыфічнага партнёра па дыялогу, прадставіць яго ў карыкатурным выглядзе.

Пры гэтым спецпасланнік разумее, што Лукашэнка ў адказ не можа сабе дазволіць публічных насмешак, бо для яго гэты дыялог важнейшы, чым для Вашынгтона.

Але справа, трэба думаць, не толькі ў тым, што Коўлу хочацца пафранціць або паіранізаваць. Гэты шматвопытны юрыст, напэўна, дастаткова хітры, каб не выдаваць сапраўднае закуліссе перамоваў.

Дыктатар не такі просты

А гэта закуліссе напэўна складанейшае, чым «Джон, ты мяне паважаеш?». Лукашэнка не такі прастак, якога можна пакарыць грубым гумарам, абвесці вакол пальца па п’янай лавачцы.

Невыпадкова візіт Коўла, што меркаваўся ў маі, пакуль так і не адбыўся. Як кажуць дасведчаныя людзі, за памілаванне новай групы палітвязняў Мінск вязка гандлюецца.

Паспрабуем уявіць сабе контуры гэтага торгу.

З аднаго боку, Коўлу, напэўна, хочацца, каб гэтым разам памілаваных вязняў было прынамсі не менш, чым у сакавіку, калі ўдалося вызваліць 250. А ўвогуле ён, як піша The New York Times, «хоча дамагацца вызвалення ўсіх астатніх беларускіх палітычных зняволеных».

Акрамя таго, амерыканцы пачалі настойваць, каб спыніліся новыя пасадкі.

З іншага боку, Лукашэнка, напэўна, баіцца прадешавіць. Спіс вязняў скарачаецца, а жаданняў яшчэ шмат. Каб амерыканцы знялі астатнія санкцыі, вярнулі ў Мінск пасольства, і дамагліся ад Еўропы дазволу на транзіт калію і г. д.

А самая галоўная закавыка — пытанне рэпрэсій. Колькі б чаркаў ні выпіў кіраўнік з заакіянскім эмісарам, ён цьвяроза разумее, што рэжым у значнай ступені трымаецца на страху.

Галоўнае — што гэтая дыпламатыя працуе

У інтэрв’ю The New York Times Коўл заявіў, што ў Беларусі ў яго дзве мэты: вызваліць зняволеных і дамагчыся, каб яе ўрад «захацеў увайсці ў сям’ю народаў».

Напэўна, маецца на ўвазе дэмакратычная супольнасць. Але Лукашэнка калісьці заяўляў, што за цывілізаваным светам свой народ не павядзе.

Мы бачым, што яму прасцей знаходзіць агульную мову з вождам агрэсіўнай Расіі, іранскімі фанатыкамі, паўночнакарэйскім дыктатарам, афганскімі талібамі, кіраўніком м’янманскай хунты.

Так, асабіста яму, Лукашэнку, хацелася б легітымізавацца за кошт амерыканскага трэка. Аднак размякчаць рэжым, гэта значыць пілаваць сук, на якім сядзіць, — гэта ўжо дудкі.

Выпіць з дыктатарам столькі гарэлкі, каб той запаліўся ідэяй весці Беларусь да заходніх дэмакратычных стандартаў, Коўлу відавочна не пад сілу.

Аднак хоць спецпасланнік у сваім інтэрв’ю шмат што спрашчае, ён наўрад ці стаў бы кідаць словы на вецер, анансуючы хуткае вызваленне яшчэ адной групы вязняў рэжыму. Дык што яго дыпламатыя працуе — і гэта галоўнае.

Аляксандр Класкоўскі, «Позiрк»

Напісаць каментар 2

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках