«Год шукаем чалавека ў нашу краму, ніхто не хоча ісці»
1- 25.08.2026, 11:17
- 1,940
Мінчанка паскардзілася, што не можа знайсці работніка, і гэта выклікала спрэчкі.
Мінчанка паскардзілася ў Threads, што не можа знайсці работніка ў краму ў Мінску. Паводле яе слоў, там прапануюць зручны графік і невялікую нагрузку. Аднак апісанне прапановы выклікала спрэчкі ў каментарыях: карыстальнікі дапусцілі, што праблема можа быць не ў адсутнасці ахвотных працаваць, а ў умовах вакансіі, піша «Зеркало».
«Усе крычаць: няма працы, галеча. Год шукаем чалавека ў нашу краму цацак, ніхто не хоча ісці. Умовы — адны плюсы, кіраўніцтва — адны плюсы, працы мала. Графік — дагаворны. Выходзь, калі хочаш, калі не хочаш — выйдзе іншы прадавец. Дзе ўсе? Масюкоўшчына, Каменная Горка, Цэнтральны раён — мы вас чакаем! Аклад плюс працэнт ад продажаў. Невялікая крама ў Лебядзіным», — напісала аўтарка.
У каментарыях яна ўдакладніла, што змена ў сярэднім — 80 рублёў і што «калі працаваць, то за 16 працоўных дзён можна зарабіць 1500 рублёў».
У каментарыях некаторыя здзівіліся апісанню працоўнага графіка і верагоднаму заробку, што вылілася ў дыскусію.
«А як 1500 рублёў дапамогуць вырвацца з галечы? Адвядуць ад думак пра ежу? Можна хадзіць падчас працы ў туалет і эканоміць ваду дома? Не, калі працы мала — гэта добра. Але што значыць «дагаворны графік» і «калі хочаш — выходзь, а калі не хочаш — выйдзе іншы прадавец», той іншы прадавец у вас у рабстве? Яму ўсё адно, калі і колькі працаваць?» — напісаў адзін з каментатараў.
«Калі вы прапануеце зарплату 3000+, тады згаджуся, што дзіўна. Калі 1200 рублёў — тады нічога дзіўнага няма», — дадаў іншы. На што аўтарка паста адказала: «Дзе вы бачылі ў маленькай прыватнай краме зарплату 3000+, яшчэ каб пры гэтым ні халеры не рабіць? Зарплата адпавядае працы і абавязкам». Ёй запярэчылі: «Людзі ідуць на працу не каб ні халеры не рабіць там, а па грошы. Я так разумею, што там няшмат, таму і людзі не ідуць».
Яшчэ адзін карыстальнік лічыць, што «аклад плюс працэнт мала каго цікавіць, часцей за ўсё выходзіць мінімальны заробак. Стаўце нармальны аклад, графік два праз два — і будуць вам нармальныя прадаўцы». — «Калі прадаўцы прыдуць і будуць працаваць, тады і аклад зменіцца, і працэнты іншыя будуць. Пакуль што так. На дадзеным этапе. З нуля прапануем вось так», — адказала на гэта мінчанка.
Вось якія яшчэ меркаванні выказалі ў каментарыях:
«Дык знайсці, куды пайсці ў рабства, звычайна не праблема. Людзі ж шукаюць працу з нармальным акладам».
«Ну, калі вы чалавека год не можаце знайсці, дык справа відавочна не ў людзях».
«У вас крама ў Лебядзіным. Гэта дарагі мікрараён з дарагімі кватэрамі. Там не жывуць людзі, якія б працавалі за гэтыя грошы. Ёсць хіба што пара-тройка дамоў — і ўсё. А з Каменнай Горкі праз рынак, каб хтосьці ішоў, — гэта таксама час. Была б крама ў іншым месцы — вы б знайшлі».
«Дарэчы, дзіўна, што дзяўчаты працуюць у пунктах выдачы заказаў Wildberries за капейкі, яшчэ і скрыні цягаюць, а не ідуць да вас у краму».
«Мая жонка ўжо год шукае працу па нармальным дагаворы на 8 гадзін. Усюды хочуць, каб чалавек выконваў аб’ём працы (8 гадзін) за 4–6. І як вынік дагавор складаюць на гэты час. Ну або „смеццевы дагавор“ без бальнічнага і адпачынку».
«Дык вы насамрэч лічыце, што за 1500 — гэта мяжа мрой? Што гэта насамрэч годны заробак у Мінску? Што ў галовах у такіх наймальнікаў?»
«Так мала працы з нармальным заробкам. У вас спыталі: зарплата 3000+? Вы сказалі, маўляў, дзе вы бачылі такую ў прыватніка. Дык вось вам і адказ: за 1500–2000 рублёў — тысячы вакансій, і там таксама мала працы. А пра якія плюсы вы кажаце — незразумела…»
«У нас на заводзе аклад — 2800 рублёў, графік — 2/2/3, і то людзі сыходзяць».