Пасланне Пуціну з Вашынгтона: табакерка ўжо занесеная
2- Аляксей Копыцька
- 27.08.2026, 11:17
- 2,032
Кіраўнік ЦРУ — чалавек з вельмі спецыфічным функцыяналам.
Зараз я вам распавяду, навошта дырэктар ЦРУ Джон Рэткліф лятаў у Маскву.
Бо канспіралагія — самая дакладная навука!
А ўсе тыя добрыя людзі, якія ўжо выказалі разнастайныя версіі, — яны няправыя.
Пачнем з таго, што кіраўнік ЦРУ — чалавек з вельмі спецыфічным функцыяналам. Гэта менавіта той выпадак, калі пасланец шмат у чым і ёсць пасланне.
Для пачатку трэба ўясніць, дзеля якіх тэм дакладна не мела сэнсу накіроўваць цэлага кіраўніка ЦРУ ў Маскву.
Па-першае, гэта вайна Расіі супраць Украіны як такая. На гэтым трэку ўжо цэлая грамада перамоўшчыкаў і «ганцоў». Ніякай новай надзвычайнай інфармацыі для размовы не было. Расійскі наступ у актыўнай фазе. Для перадачы палітычных пасланняў (пра Доннілэнд або падобнае) ёсць прызначаныя для гэтага каналы — публічныя і непублічныя.
Па-другое, пагражаць Пуціну нейкімі ультыматумамі (новымі санкцыямі за эскалацыю ў выглядзе мабілізацыі, як проціяддзе супраць ЯЗ, як супрацьдзеянне дэструкцыйнай актыўнасці ў краінах НАТА і г.д.) — для гэтага ён ня той персанаж. Ён не можа змяніць прынятае рашэнне, ён толькі можа паспрабаваць дамовіцца пра рамкі (як Бернс у 2021 годзе). У гэтым выпадку трэба было б дапусціць недапушчальнае: ЗША ўзгадняюць з Крамлём мадальнасці падрыўной працы ў Еўропе. Але я ў гэта не веру.
Па-трэцяе, ніякія пытанні ўзаемадзеяння спецслужбаў не прымусяць Рэткліфа сесці ў самалёт і патраціць столькі часу дзеля бягучых спраў. Для гэтага ёсць намеснікі, афіцыйны рэзідэнт і г.д. Ніякія абмены, ніякія пытанні космасу — усё гэта не па адрасе.
Па-трэцяе, пабочныя тэмы, а-ля ядзерная зброя Ірана, перадача расіянамі разведданых іранцам і г.д. — усё гэта міма.
Дык навошта ж такі яркі персанаж літаральна імкліва кінуўся ў Крэмль?
Думаю, ёсць толькі адна тэма.
Асабістая бяспека Пуціна і ўстойлівасць рэжыму.
Са ўсёй верагоднасцю, Рэткліф прыязджаў паведаміць, што табакерка ўжо занесеная, а ЗША гэтым занепакоеныя. Магчыма, ім не даспадобы групоўка, якая тэарэтычна можа прыйсці да ўлады.
Падыход расійскага вожда да ацэнкі сітуацыі і яго ўяўленні пра будучыню, дзе без вайны няма чым заняцца, падштурхоўваюць тых, хто хоча мець іншую будучыню, прымаць меры.
Наўпрост здаваць змоўшчыкаў ЗША не могуць, бо з імі ніхто не будзе мець справы. Але абазначыць праблему — цалкам.
Пры гэтым форма паведамлення магла быць такая: на гэты раз мы паспелі, а наступны можам не паспець, калі не знікнуць «першапрычыны» незадаволенасці.
ЗША не зацікаўленыя ў неўпарадкаваным калапсе Расіі і ў маштабнай смуце. Ім выгадна захаваць на троне прадказальнага і завязлага ў праблемах зладзея, пакуль няма зразумелай альтэрнатывы.
Ні Рубіо, ні Вэнс, ні пара гастралёраў не падыходзяць для такога паведамлення. Яго нельга агучыць па тэлефоне — толькі калі напад літаральна праз паўгадзіны (як у легендзе пра тое, што Пуцін папярэдзіў Эрдагана пра падрыхтоўку арышту падчас путчу). Трэба глядзець у вочы.
А дырэктар ЦРУ — самы раз. Гэта якраз яго прамы функцыянал.
Хутка пабачым, ці паверыў Пуцін Рэткліфу, ці не.
Аляксей Копыцька, «Фэйсбук»