3 жнiўня 2026, панядзелак, 15:57
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Схавана ад вачэй

4
Схавана ад вачэй

Пра што дамаўляліся СССР і ЗША ў 1990 годзе.

Для тэлегледачоў усяго свету прыезд Гарбачова ў ЗША ў маі–чэрвені 1990 года здаваўся трыумфальным шэсцем і цудам фармавання новага сусветнага ладу.

Гэта было за паўтара года да падпісання Маастрыхцкай дамовы, якая стварыла Еўрапейскі саюз, на вачах здзіўленага чалавецтва, той яго часткі, якая жадала назіраць і думаць, складаўся саюз паміж двума непрымірымымі ворагамі — Злучанымі Штатамі і Савецкім Саюзам.

Міхаіла Гарбачова сустракалі ў ЗША так, як ніводнага іншага замежнага лідара — громам апладысментаў, захопленымі прывітаннімі, сяброўскімі абдымкамі. Вельмі хутка, праз тры месяцы, Буш-старэйшы і Гарбачоў перайдуць на «ты» і пачнуць называць адзін аднаго «Джордж» і «Майкл».

Але гэта была глянцавая карцінка, зусім не ілжывая, аднак далёка не поўная.

Схаваныя ад вачэй публікі, паміж прэзідэнтамі ЗША і СССР ішлі вельмі цяжкія перамовы. У той візіт яны круціліся вакол права на свабоду балтыйскіх рэспублік Савецкага Саюза, права Германіі на аб’яднанне ў межах НАТА, умоваў заключэння Гандлёвага дагавора і ўстанаўлення рэжыму найбольшага спрыяння ў гандлі, магчымых заходніх крэдытаў для пераходу да рынку народнай гаспадаркі СССР і, вядома, раззбраення.

Міхаілу Гарбачову было цяжка зразумець, што тры балтыйскія рэспублікі — гэта краіны, захопленыя Сталінам, што ў іх уступленні ў СССР не было ніякай добраахвотнасці, і гэта прынцыпова адрознівала іх ад іншых рэспублік, якія сталі часткай Саюза ў выніку выбару большасці іх грамадзян на карысць бальшавікоў у страшныя гады Грамадзянскай вайны 1917–1922 гадоў.

Але і ў гэтым складаным пытанні быў знойдзены кампраміс, і 4 чэрвеня 1990 года Гарбачова праводзілі з Сан-Францыска не як суперніка, а як саюзніка, хоць сустракалі 30 мая, дэманстратыўна панізіўшы ўзровень прыёму.

Мы і цяпер не ведаем усяго, што тэт-а-тэт сказалі адзін аднаму прэзідэнты, але іх шчырасць, відаць, была вялікай.

Расія чарговы раз абрала зусім не найлепшы шлях, адправіўшы на пенсію Міхаіла Гарбачова. Тады, у чэрвені 1990-га перад ёй адкрывалася зусім іншая дарога. Але каб пайсці па ёй, павінна была адбыцца, паводле слоў самога Гарбачова, «перамена ў нашых мазгах». На жаль, змена розуму ніколі не адбываецца хутка. А са «старымі мазгамі» ўнукі тых, хто ў гады Грамадзянскай вайны аддалі перавагу бальшавікам перад белымі, маглі пабудаваць на руінах СССР хай і рынкавыя, але неабальшавіцкія дзяржавы, галоўнай з якіх з’яўляецца пуцінская Расія.

Шлях, на які з такой настойлівасцю выводзіў СССР Міхаіл Гарбачоў, зарас быллём і згубіўся ў гушчары наступных дзесяцігоддзяў. Ці змогуць у РФ адшукаць яго і зрабіць зноў таптаным?

Андрэй Зубаў, («Фэйсбук»

Напісаць каментар 4

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках