Міф абвергнуты: нечаканыя высновы з паспяховай аперацыі Узброеных Сіл Украіны пад Ліманам
1- 11.09.2026, 8:48
- 4,198
The Telegraph ставіць пад сумнеў галоўны тэзіс пра сучасную вайну.
Украінская аперацыя ў раёне Лімана можа стаць адным з найважнейшых наземных эпізодаў вайны. Такую ацэнку даў брытанскі ваенны аглядальнік і былы палкоўнік брытанскай арміі Хэміш дэ Брэттан-Гордан у артыкуле для The Telegraph. Па яго словах, Сілам абароны Украіны ўдалося аднавіць кантроль над больш чым 200 квадратнымі кіламетрамі тэрыторыі, што даказвае: нават на полі бою, перанасычаным беспілотнікамі, бранятэхніка і пяхота застаюцца крытычна важнымі.
Асаблівую ўвагу аўтар звяртае не толькі на маштаб вызваленай тэрыторыі, але і на спосаб правядзення аперацыі. На яго думку, цягам некалькіх месяцаў украінскія вайскоўцы, верагодна, хавалі свае сапраўдныя намеры, адначасова рыхтуючы комплексны наступ з ужываннем бранятэхнікі, беспілотнікаў, сродкаў радыёэлектроннай барацьбы, маскіроўкі і высокадакладнай зброі. Ідзе гаворка пра так званую агульнавайсковую мадэль вядзення баявых дзеянняў — тую самую, якую ў апошнія гады ўсё часцей называлі састарэлай на фоне імклівага развіцця беспілотных сістэм.
Разрыў паміж рыторыкай і рэальнасцю
Аглядальнік адзначае паказальны кантраст: незадоўга да ўкраінскай аперацыі Уладзімір Пуцін заяўляў амерыканскім прадстаўнікам Стыву Уіткофу і Джарэду Кушнеру, што ўмовай спынення вайны застаецца перадача Расіі ўсёй тэрыторыі Данбаса. Пры гэтым самі расійскія войскі ў гэты час адчувалі сур'ёзны ціск у раёне Лімана. Атрымліваецца, што Масква працягвае патрабаваць ад Украіны саступак, адначасова маючы цяжкасці з утрыманнем ужо захопленых тэрыторый.
На думку аўтара, гэта наглядна дэманструе разрыў паміж палітычнымі заявамі Крамля і рэальным становішчам спраў на фронце. Для Кіева гэта можа стаць дадатковым дыпламатычным аргументам: Уладзіміру Зяленскаму будзе прасцей адстойваць пазіцыю на перамовах, бо складана пераканаць аддаць тэрыторыі, калі расійская армія сама вымушана адступаць.
Чаму дроны не могуць замяніць пяхоту
Аперацыя каля Лімана, на думку дэ Брэттан-Гордона, таксама абвергла тэзіс пра тое, што сучасную вайну можна весці пераважна з дапамогай беспілотнікаў. Дроны сапраўды кардынальна змянілі характар баявых дзеянняў — іх выкарыстоўваюць для выведкі, навядзення, удараў па тэхніцы і лагістыцы, а таксама для паражэння цэляў на значнай адлегласці.
Аднак у беспілотнікаў ёсць прынцыповае абмежаванне: яны не здольныя самастойна заняць тэрыторыю і ўтрымаць яе ад праціўніка. Для гэтага па-ранейшаму неабходныя вайскоўцы. Украінскія сілы паказалі, што бранятэхніка здольная дзейнічаць нават у ўмовах, калі дроны сталі неад'емнай часткай вайны: нягледзячы на страты, спалучэнне радыёэлектроннай барацьбы, маскіроўкі і дапаможных беспілотнікаў дазваляе тэхніцы манеўраваць і падтрымліваць наступ. Пры гэтым бранетанкавыя падраздзяленні не дзейнічаюць ізалявана — іх дзеянні дапаўняюцца масаваным ужываннем дронаў, артылерыі і іншых сродкаў паражэння.
Класічны ваенны прынцып у дзеянні
Па ацэнцы брытанскага аглядальніка, украінскія вайскоўцы фактычна ўжылі класічную тактыку: знайсці слабое месца ў абароне праціўніка, стварыць там перавагу і нанесці ўдар раней, чым вораг паспее перакінуць рэзервы. Сам Брэттан-Гордан апісвае гэтую стратэгію так:
«Біць ворага моцна, біць хутка, стварыць элемент нечаканасці і біць там, дзе яму балюча».
Таму, падкрэслівае аўтар, вынік пад Ліманам не варта спрошчана трактаваць як «перамогу танкаў над дронамі». Хутчэй гэта дэманстрацыя эфектыўнасці агульнавайсковага падыходу, пры якім бранятэхніка, пяхота, беспілотнікі, радыёэлектронная барацьба, артылерыя і авіяцыя дзейнічаюць разам, дапаўняючы адно аднаго.
Галоўная выснова, на думку аглядальніка, у тым, што армія будучыні не можа быць ні традыцыйнай браніраванай арміяй часоў халоднай вайны, ні чыста «арміяй дронаў». Яна павінна спалучаць абедзве складнікі — і пры гэтым мець дастатковую колькасць асабовага складу для захопу і ўтрымання тэрыторый.
Рызыкі для Крамля і ўрокі для Захаду
Поспех украінскай аперацыі стварае праблемы і для расійскага кіраўніцтва. Калі Маскве не ўдасца сфарміраваць дастатковую колькасць баявых сіл у межах цяперашняй сістэмы камплектавання войска, Крэмль можа апынуцца перад неабходнасцю новай хвалі мабілізацыі. Для Пуціна гэта стала б сур'ёзнай палітычнай рызыкай, паколькі наглядна прадэманстравала б расійскаму грамадству рэальны кошт вайны.
Адначасова, лічыць аўтар, вынікі ўкраінскіх аперацый павінны стаць сігналам і для заходніх краін. Злучаным Штатам і еўрапейскім дзяржавам не варта зыходзіць з дапушчэння, што перамога Расіі на полі бою непазбежная. Перадчасныя саступкі Маскве, на яго думку, могуць толькі даць Крамлю час на аднаўленне сіл і падрыхтоўку да новага этапу вайны.