14 верасня 2026, панядзелак, 21:50
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Пад чырвонай глебай Аўстраліі знайшлі «залатую жылу»

Пад чырвонай глебай Аўстраліі знайшлі «залатую жылу»

Хопіць не аднаму пакаленню.

Сёння ўвесь свет засяроджаны на пошуку прыродных крыніц вадароду, здольных паскорыць пераход чалавецтва да нізкавугляроднай энергетычнай будучыні. Вадарод — надзвычай чыстае паліва, аднак яго большая частка па-ранейшаму вырабляецца з выкапнёвых крыніц энергіі. Нядаўна, падаецца, навукоўцы выявілі пад чырвонай аўстралійскай глебай «залатую жылу», піша Science Alert (пераклад — «Фокус»).

Доступ да абшырных прыродных запасаў вадароду, як лічаць навукоўцы, дазволіў бы вырашыць гэтую праблему. Даныя ўказваюць на тое, што існуе шэраг геалагічных працэсаў, якія спрыяюць яго ўтварэнню; адзін з іх — узаемадзеянне гарачай вады з магнетытам, мінералам, што ўваходзіць у склад жалезнай руды.

Даследаванні паказваюць, што запасы магнетыту шырока распаўсюджаныя ў нетрах Заходняй Аўстраліі. У новым даследаванні каманда з Універсітэта Эдзіт Коўан засяродзілася на тым, каб ацаніць, колькі вадароду можа там утрымлівацца ўжо цяпер і якую яго колькасць можна будзе атрымаць у будучыні.

Вынікі апублікаваныя ў часопісе International Journal of Hydrogen Energy і, паводле слоў каманды, выглядаюць вельмі перспектыўнымі: навукоўцы атрымалі больш поўнае ўяўленне пра геалагічныя фактары, якія вызначаюць аб’ёмы вадароду, што здольны генераваць магнетыт. Паводле слоў сааўтара даследавання, інжынера-хіміка Алірэзы Кешаварза з Універсітэта Эдзіт Коўан, Аўстралія можа валодаць каласальнымі, але яшчэ неасвоенымі запасамі энергіі — больш за тое, тут патэнцыял велізарны.

Больш за тое, лічыцца, што запасаў вадароду, схаваных у нетрах Аўстраліі, хопіць, каб забяспечыць патрэбы краіны на працягу многіх пакаленняў. Больш за тое, лічыцца, што патэнцыйна Аўстралія можа стаць буйным экспарцёрам чыстай энергіі для ўсёй планеты.

Адзначым, што ў ходзе даследавання навукоўцы не праводзілі бурэння свідравін для пошуку вадароду. Замест гэтага ў лабараторных умовах былі ўзноўлены рэакцыі, што ўзнікаюць пры ўзаемадзеянні вады і магнетыту пад высокім ціскам і пры тэмпературы 200 °C на працягу 60 дзён. Гэтыя ўмовы дазволілі часткова імітаваць падземныя ўмовы: у выніку навукоўцы не толькі зафіксавалі выдзяленне вадароду, але і ўстанавілі, што парашок магнетыту генеруе значна больш вадароду на адзінку масы, чым суцэльны ўзорак гэтага мінерала. Даныя ўказваюць на тое, што выхад газу апынуўся прыкладна ў пяць разоў вышэйшы ў пераліку на грам рэчыва.

Аднак на шляху да выяўлення, вытворчасці і здабычы вадароду з такіх радовішчаў жалезнай руды яшчэ застаецца нямала цяжкасцяў. Тым не менш навукоўцы лічаць, што новае адкрыццё стала важным крокам наперад у разуменні таго, якія аб’ёмы вадароду здольны вызваляць магнетыт, і ў пошуку найбольш эфектыўных спосабаў яго атрымання.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках