19 верасня 2026, Субота, 11:11
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Сі Цзіньпін рыхтуецца прыняць меры супраць Крамля

Сі Цзіньпін рыхтуецца прыняць меры супраць Крамля
Сі Цзіньпін

Пекін надзвычай незадаволены Пуціным.

Адмова старшыні Сі правесці перамовы з Пуціным у Дэлі 12 верасня на саміце БРІКС імгненна стаў вядомы ўсяму свету. Відавочна, Пуцін да канца надакучыў Сі Цзіньпіну. Але ці рыхтуецца Сі цяпер да ліквідацыі маскоўскай дрэні і падзелу РФ?

Паспрабую адказаць на гэтае пытанне.

Пачнем з таго, што разбяромся, чым жа незадаволены старшыня Сі.

Па-першае, Пуцін урэшце «дастаў» Пекін сваімі просьбамі (патрабаваннямі) пабудаваць газаправод «Сіла Сібіры-2» ад Ямала да Кітая праз Манголію, а таксама перадаць РФ рухавікі для ледаколаў у Арктыцы.

Справа ў тым, што Пекін не верыць у даўгавечнасць пуцінскага рэжыму. Пачнеш будаваць «Сілу Сібіры-2», укладзеш грошы, а пуцінскі рэжым возьме ды і абрынецца. З каго пытаць за страты? Трэба пачакаць год-другі, Усходняя Сібір атрымае незалежнасць ад Масквы, тады можна будзе дамовіцца з новымі мясцовымі ўладамі.

Што да ледаколаў у Арктыцы, то Пекін хоча, каб у Арктыцы (у цяперашняй зоне кантролю РФ) хадзілі толькі кітайскія ледаколы. Так і будзе ў бліжэйшы час!

А Пуцін блытаецца пад нагамі, нешта патрабуе... Сі разважае: спакойна чакаць гібелі Пуціна і пуцінскага рэжыму або падштурхнуць падзеі?

Па-другое, старшыня Сі надзвычай незадаволены адкрыта крэцінскай пазіцыяй Пуціна ў пытанні заканчэння або хаця б абмежавання вайны.

Некалькі разоў, пачынаючы, прынамсі, з 2024 года, Сі прапаноўваў Пуціну (дакладней, патрабаваў ад яго) скончыць вайну або, хаця б, звесті яе да мінімуму — найперш, адмовіцца ад удараў па ўкраінскай энергетыцы і жылых кварталах украінскіх гарадоў. Пуцін ніяк не рэагаваў, дакладней, наадрэз адмовіўся.

Гэта дадатковы пункт, які цяпер выклікае крайняе раздражненне Пекіна.

Па-трэцяе, Пуцін увесь час «круціць» з Трампам, карацей, вядзе падвойную гульню за спінай Пекіна. Такіх паводзін кітайскае кіраўніцтва нікому не даруе.

Па-чацвёртае, з самага пачатку вайны Пекін рашуча патрабуе ад Пуціна ні ў якім разе не выкарыстоўваць ядзерную зброю, нават тактычную. Выкананне гэтага прынцыпу патрабуе нямалых высілкаў з кітайскага боку. У Пекіне разумеюць, наколькі ненадзейны Пуцін і пуцінскі рэжым у цэлым. Штодня даводзіцца сачыць за Пуціным і кампаніяй і прыструньваць іх! Клопатна і агідна.

Па-пятае, у апошнія месяцы, прыкладна з канца 2025 года, пуцінскі рэжым узяў адкрыты курс на канфлікт з Еўропай. У Германіі, Вялікабрытаніі, Польшчы, Славакіі, Балгарыі, краінах Балтыі толькі ў 2026 годзе адбываліся дзесяткі акцый расійскага тэрору (найперш супраць вытворцаў зброі для Украіны), аж да спроб падрыву самалёта са зброяй для Украіны на аэрадроме ў Лейпцыгу.

А ў апошнія дні справа дайшла да палётаў дронаў з грузам выбухоўкі з Расіі ў Польшчу і Літву. Адначасова з Масквы сыплюцца пагрозы маштабнага ўварвання ў краіны НАТА.

Гэта азначае дэстабілізацыю Еўропы, што пагражае Кітаю сур'ёзным скарачэннем экспарту ў Еўропу, а гэта абсалютна непрымальна для Кітая. Пекін і асабіста Сі пастаянна спрабуюць уздзейнічаць на Пуціна і прыструньваць яго. Але сітуацыя ў гэтай галіне ўсё пагаршаецца, спыніць Пуціна ніяк не ўдаецца. Пекін максімальна раздражнёны.

Па-шостае, цяперашнія цесныя адносіны РФ і Паўночнай Карэі таксама раздражняюць Пекін (у апошнія некалькі тыдняў паступаюць такія паведамленні). Да восені 2024 года Сі Цзіньпін быў упэўнены, што добра кантралюе сітуацыю ў Паўночнай Карэі: дыктатар Ын рэгулярна атрымлівае ад Кітая невялікія субсідыі збожжам і нафтапрадуктамі, а ўзамен слухаецца Пекіна ў сур'ёзных справах.

Але Ын сур'ёзна ўмяшаўся ў вайну (пасля ўварвання ЗСУ ў Курскую вобласць у жніўні 2024 года), паставіў Пуціну многія тысячы тон снарадаў, сотні балістычных ракет і прыкладна 10 000 паўночнакарэйскіх салдат для баявых дзеянняў у Курскай вобласці.

У выніку Ын атрымаў ад Пуціна (відаць, дадзеныя няпоўныя) не менш за 22 мільярды долараў. Гэта даход, неўзраўнальны з «кітайскімі падачкамі»! Бо ўвесь ВУП убогай Паўночнай Карэі наўрад ці значна перавышае 30 мільярдаў долараў!

У выніку высветлілася, што Ын атрымаў, калі не эканамічную і палітычную незалежнасць ад Кітая, дык, прынамсі, сур'ёзную аўтаномію. А непадкантрольны Пекіну блок РФ — КНДР набыў відавочную, сур'ёзную форму.

Некалькі дзён таму, 7 верасня, быў уведзены ў эксплуатацыю аўтамабільны мост праз памежную раку Тумэнган (Туманная) недалёка ад яе вусця, які злучае РФ і КНДР. Гэта дадаткова павялічыць пастаўкі зброі з Паўночнай Карэі ў Расію.

А пастаянная перадача Паўночнай Карэі расійскіх ракетна-ядзерных тэхналогій пашырае дэструкцыйныя магчымасці рэжыму Ына. Пекін і тут можа страціць кантроль. Ядзерны патэнцыял Паўночнай Карэі расце, і хто ведае, як Ын яго выкарыстае?

Пекін, паводле наяўных звестак, вельмі незадаволены і прадумвае контрмеры.

Я пералічыў шэсць пунктаў нарастаючага незадаволення Пекіна. У кожным выпадку крыніца незадаволення адна і тая ж — Пуцін. Па кожным пункце Пекін запісаў на Пуціна пэўную колькасць «штрафных балаў». Не сумнявайцеся, усё абстаяць менавіта так: у сённяшнім Пекіне выяўляюць незадаволенне не эмацыйнымі заявамі, не крыкамі, а дакладнымі разлікамі. І агульная сума пуцінскіх «штрафных балаў» бесперапынна расце. У пэўны момант гэтая сума перавысіць «парогавы ўзровень» — і тады... Ці ўжо перавысіла?

Як жа Пекін рэагуе? Перш за ўсё, пашырэннем паставак ва Украіну камплектаў дэталяў для зборкі дронаў усіх тыпаў (я пра гэта пісаў), а таксама баявых робатаў і блокаў для іх зборкі. Гэтыя пастаўкі прыкметна ўзмацнілі баявы патэнцыял ЗСУ/СБУ ўжо да красавіка 2025 года. У чэрвені 2026 года сумарныя пастаўкі з Кітая ва Украіну склалі, паводле даных Мытнага ўпраўлення Украіны, 2,8 мільярда долараў — у больш як у два разы больш, чым у чэрвені 2024 года, і прыкладна ў паўтара раза вышэй, чым у чэрвені 2025 года. У ліпені 2026 года гэтыя пастаўкі дасягнулі (мая ацэнка) 3 мільярдаў долараў, а ў жніўні перавысілі гэты ўзровень. Жудасныя страты РФ на фронце і ў далёкім тыле пацвярджаюць хуткі рост кітайскіх паставак і эфектыўнасць атрымліваемай зброі.

Хуткі рост колькасці кітайцаў ва Усходніх рэгіёнах РФ (ад Іркуцкай вобласці і Якуціі да Ціхага акіяна) — іншы накірунак дзейнасці Пекіна, які падрывае асновы пуцінскага рэжыму.

Я зноў перагледзеў свае файлы з данымі на гэтую тэму. На сярэдзіну 2014 года, паводле афіцыйных тайваньскіх даных, колькасць кітайцаў, што пастаянна жывуць у РФ, складала каля 500 тысяч (а паводле смешнай афіцыйнай расійскай статыстыкі — 30 тысяч кітайцаў).

На канец 2017 года колькасць кітайцаў у РФ (па ацэнках японскіх экспертаў) вырасла ў некалькі разоў і наблізілася да двух мільёнаў. Справа ў тым, што пасля анексіі Крыму і ўварвання пуцінскіх войскаў у Данбас Кітай аказаўся галоўным «вонкавым рэсурсам» пуцінскага рэжыму... і кітайцы шырокім патокам хлынулі ў Сібір і на Далёкі Усход РФ. Памежная служба РФ нават не спрабавала іх стрымліваць.

У 2018–2026 гадах гэты працэс працягваўся з рознай інтэнсіўнасцю. Паводле асцярожнай ацэнкі, на сярэдзіну 2026 года колькасць кітайцаў ва Усходніх рэгіёнах РФ, «зоне інтэнсіўнай экспансіі Кітая», перавысіла (не ведаю, на колькі) два з паловай мільёны чалавек. Значная іх частка жыве ў «кітайскіх паселішчах» або ў «кітайскіх кварталах» буйных гарадоў.

На тую ж дату колькасць кітайцаў ва Усходняй Сібіры (паза межамі Іркуцкай вобласці), Заходняй Сібіры і на Урале («зона кропкавай экспансіі Кітая»), відаць, перавысіла палову мільёна. Плюс кітайскія абшчыны ў Маскве і Расчляненградзе.

Пакуль што ўсё гэтае «кітайскае насельніцтва» — якое знаходзіцца пад поўным кантролем Пекіна (я ведаю, што пішу) — займаецца рознай выгоднай эканамічнай дзейнасцю (уключна да незалежнай ад Масквы і мясцовых улад здабычы золата ў Якуціі, Амурскай вобласці, Хакасыі...). У патрэбны момант, па сігнале з Пекіна, яны перавернуць Усходнія рэгіёны РФ (для пачатку). Мясцовае начальства і значная частка мясцовага насельніцтва ахвотна падтрымаюць пераварот, які забяспечыць незалежнасць ад ненавіснай Масквы.

Давядзецца напісаць невялікае заканчэнне.

Аляксандр Нямец, kasparovru.com

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках