Людзі з высокай самаацэнкай ніколі не тлумачаць гэтыя сем рэчаў
- 23.09.2026, 8:39
- 2,548
Цікавыя факты ад нейрапсіхолага.
«Развівайце моцную самаацэнку» — гэта распаўсюджаная парада. Хаця слова «самаацэнка» часта ўжываецца, на думку псіхолага, мы часам блытаем яго значэнне, піша Parade.
«Самаацэнка — гэта тое, як вы ўспрымаеце і цэніце сябе. Яна ўплывае на тое, ці лічыце вы сябе вартым павагі, любові і ўвагі з боку іншых людзей», — распавяла выданню нейрапсіхолаг Санам Хафіз.
Пры гэтым яна ўнесла важнае ўдакладненне адносна паняцця здаровай самаацэнкі:
«Здаровая самаацэнка не азначае лічыць сябе лепшым за ўсіх астатніх. Яна азначае адчуваць сябе камфортна тым, кім вы ёсць, уключаючы тыя рысы, якія не з’яўляюцца дасканалымі».
Хафіз адзначае, што людзі, якія ганарацца сабой, часта валодаюць некалькімі рысамі ўпэўненых у сабе людзей, у прыватнасці ўмеюць свабодна выказваць свае думкі, нават калі іншыя з імі не згодныя.
Паводле яе слоў, адным з прызнакаў высокай самаацэнкі з’яўляецца мацнейшае пачуццё ўнутранага прыняцця.
«Людзі з высокай упэўненасцю ў сабе звычайна ў меншай ступені залежаць ад адабрэння навакольных, каб адчуваць сябе добра», — гаворыцца ў артыкуле.
Іншымі словамі, яны даўно навучыліся не даваць лішніх тлумачэнняў або і наогул ніколі гэтага не рабілі.
Калі вы схільныя празмерна ўсё тлумачыць, ведайце, што гэта распаўсюджаная з’ява. Не заўсёды трэба доўга абгрунтоўваць тое, чаго вы хочаце або што адчуваеце.
Калі вам патрэбна крыху натхнення, Хафіз дзеліцца сямю рэчамі, якія людзі з высокай самаацэнкай ніколі не лічаць патрэбным тлумачыць:
1. Устанаўленне межаў без пачуцця віны
Псіхолаг адзначае, што людзі з высокай самаацэнкай разумеюць: устанаўленне межаў — гэта не эгаізм. Яны ўпэўнена скажуць: «Сёння ўвечары я не змагу», не тлумачачы прычын.
«Упэўненыя ў сабе людзі не заўсёды адчуваюць патрэбу прыводзіць апраўданні або тлумачэнні, каб іх адказ лягчэй успрымалі іншыя. Яны могуць адпачываць, праводзіць час у адзіноце або рабіць перапынак, не даказваючы, што яны гэта заслужылі. Клопат пра сябе не заўсёды патрабуе тлумачэнняў», — адзначыла яна.
2. Яны пазбягаюць імкнення дагаджаць іншым
Гэта тлумачыцца тым, што людзі з моцнай самаацэнкай не робяць нічога, каб наўмысна засмучаць іншых, але і не становяцца пакутнікамі.
«Яны не адчуваюць адказнасці за тое, каб усе былі шчаслівыя. Яны могуць каго-небудзь расчараваць, не лічачы, што ўчынак быў няправільным», — адзначыла Хафіз.
3. Не адказваюць адразу
Упэўнены ў сабе чалавек можа пакінуць паведамленне непрачытаным на некалькі гадзін, калі ён якраз даглядае блізкага чалавека, працуе або глядзіць любімы фільм.
Ён або яна таксама можа нават не чытаць паведамленне на працягу некалькіх гадзін. Гэта не абавязкова эгаізм — гэта можа быць праявай моцнай упэўненасці ў сабе.
«Людзі з высокай самаацэнкай не адчуваюць, што мусяць быць даступнымі для ўсіх у любы час», — адзначыла псіхолаг.
4. Іх пачуцці
Самапавага можа палегчыць устанаўленне эмацыйных межаў, у прыватнасці дапамагчы пазбягаць пастаянных лішніх тлумачэнняў сваіх пачуццяў — нават тых, якія лічацца «складанымі».
Яны не баяцца сказаць: «Гэта мяне закранула» або «Я засмучаны тым, што адбылося».
5. Просьба аб дапамозе
«Яны не лічаць патрэбу ў дапамозе прыкметай сваёй няздольнасці або слабасці. Калі вы схільныя тлумачыць, чаму вам патрэбна дапамога, папрактыкуйцеся звяртацца з прамой просьбай, не пералічваючы спачатку ўсе прычыны, з-за якіх вы не можаце справіцца самастойна», — раіць псіхолаг.
6. Іх дасягненні
Атрымаць значнае павышэнне па службе — гэта не «нічога асаблівага», як і вярнуцца да навучання дзеля атрымання вышэйшай адукацыі або выдатна правесці прэзентацыю на працы.
«Людзі з высокай самаацэнкай не адчуваюць патрэбы памяншаць значнасць таго, чым яны ганарацца, каб іншым было камфортней. Навучыцеся прымаць кампліменты простым «дзякуй», замест таго каб адразу ўказваць на свае памылкі або тлумачыць, чаму гэта не такая ўжо вялікая справа», — падзялілася Хафіз.
7. Выхадзяць са шкодных адносін
Людзі з высокай самаацэнкай не адчуваюць патрэбы пераконваць іншых у тым, што іх прычыны былі «дастаткова вагомымі».
«Яны ведаюць, што змяняць сваю думку — гэта нармальна. Новая інфармацыя, змененыя абставіны або проста змена пачуццяў — усё гэта можа быць дастатковай прычынай», — патлумачыла псіхолаг.
Паводле яе слоў, такое стаўленне можа распаўсюджвацца і на выбар працы або ладу жыцця — такія людзі не адчуваюць патрэбы іх адстойваць.
«Яны могуць выслухаць меркаванне іншага чалавека, не дазваляючы яму прымаць рашэнні за іх», — адзначыла Хафіз.