«Да гатэля ехалі больш за двое сутак»

Беларуска з’ездзіла ў Грузію аўтобусам і падлічыла ўсе выдаткі.

Смачная ежа, крышталёва чыстае мора і таксі ўдвая танней, чым у нас. Мінчанка Аляксандра Калантай у ліпені паехала ў Грузію аўтобусам і расказала MYFIN пра выдаткі і ўражанні.

Дарога, пражыванне і сняданкі — 465 долараў

У шумны Батумі беларуска ехаць прынцыпова не хацела і выбрала прыгарадны пасёлак Гоніо, размешчаны амаль на мяжы з Турцыяй, які славіцца старажытнарымскай крэпасцю I стагоддзя і самым чыстым морам у рэгіёне. Тур, які ўключаў дарогу з пражываннем і сняданкамі, каштаваў 465 долараў. Яшчэ 300 рублёў трэба было заплаціць за турыстычную паслугу.

— Выязджалі ў шэсць вечара ў нядзелю, а ў гатэлі ў Грузіі былі ўжо ў шэсць раніцы ў сераду. За гэты час адна ноч прайшла ў транзітным гатэлі ў Расіі. Мяжы, дарэчы, прайшлі вельмі хутка. Туды — за 3 гадзіны 20 хвілін, назад — за паўтары гадзіны.

У нас быў заключаны дагавор з турфірмай Zefir Travel. У кошт 10-дзённага туру ўваходзілі таксама некалькі экскурсій. Жылі ў гатэлі «Вояж» у двухстах метрах ад мора.

Хоць сняданкі і былі арганізаваныя па прынцыпе «шведскі стол», разнастайным меню гэта назваць нельга было — штодня падавалі амаль адно і тое ж. Затое на абед або вячэру Аляксандра выбірала нешта цікавае, чаргуючы ўстановы з грузінскай і еўрапейскай кухняй.

— Цэны былі вельмі розныя, усё залежала ад рэстарана. Напрыклад, у рэстаране «Белы дом» пяць хінкалі, салата і ліманад абышліся мне ў 29 лары (каля 33 рублёў. — Заўв. рэд.), а ў «Elle» толькі салата і ліманад каштавалі ўжо каля 50 лары (56 рублёў. — Заўв. рэд.). Смачна і нядорага елі грузінскую кухню ў рэстаранах «Белы дом» і «Фарэлевы бар Арол».

Інтэрнэт за ўсю паездку — 17 долараў

У Гоніо Аляксандры вельмі спадабалася: водар векавых эвкаліптаў, крышталёва чыстая вада і горы, што навісаюць над морам.

— Тры гады таму я адпачывала ў Кобулеті, і там таксама было выдатна. Для сябе я зрабіла такое параўнанне: калі плануеце шмат падарожнічаць па розных месцах, то зручней спыняцца ў Кобулеті. А калі хочацца спакойна адпачываць у адным месцы і часам ездзіць у Батумі, то лепш выбіраць Гоніо. Адзінае, чаго мне там бракавала, — гэта рынку, дзе можна было б купіць нядорагую садавіну і набраць смакоцця дадому.

У паездцы беларуска разлічвалася карткамі VISA «Альфа-Банка» і VISA «Прыорбанка». На інтэрнэт за ўсю паездку патраціла 17 долараў, набыўшы eSIM на 5 ГБ праз міжнародны сэрвіс Airalo.

Калі патрэбна было таксі, карысталася «Яндекс Go» з прывязанай беларускай карткай. Праз дадатак выходзіла значна выгадней, чым карыстацца паслугамі мясцовых таксістаў-бамбілаў. Часам паездка абыходзілася ўдвая танней, чым на аналагічную адлегласць у Мінску.

— Адзін з дзён мы ездзілі з Гоніо ў Батумскі батанічны сад (уваход 25 лары). На зваротным шляху мясцовыя вадзіцелі прасілі амаль удвая больш, тлумачачы гэта тым, што ім потым яшчэ вяртацца назад.

Без непрыемнасцяў не абышлося. Па дарозе ў Батанічны сад вадзіцель не размаўляў па-руску і паспрабаваў удакладніць, да якога ўваходу нам трэба. З-за моўнага бар’ера ўзнікла непаразуменне: ён прывёз нас да іншага ўваходу, а кошт паездкі пералічыўся, і замест 24 лары атрымалася 40. Было непрыемна.

У астатнім цэны былі больш чым прымальныя. Асабліва здзівілі паездкі па горных дарогах: за 10 хвілін шляху кошт мог складаць усяго 4 лары, хоць насамрэч ехаць даводзілася даўжэй праз вузкія дарогі і мноства крутых паваротаў.

Крэпасць Гоніо — 15 лары, дендрапарк Шэкветылі — бясплатна

Экскурсіі ад турфірмы ўключалі аглядную па Батумі з шпацырам на катэры і паездку ў Тбілісі і Мцхету.

Па дарозе турысты спыняліся каля Жынвальскага вадасховішча і на агляднай пляцоўцы, дзе можна ўбачыць зліццё дзвюх рэк. За 15 лары Аляксандра наведала крэпасць Гоніо і бясплатна — дендрапарк Шэкветылі, які спадабаўся больш за Батанічны сад у Батумі: уваход вольны, а акрамя прыгожых раслін можна ўбачыць фламінга, паўлінаў і іншых жывёл.

— У Тбілісі самастойна падняліся на незвычайным фунікулёры — гэта абышлося ў 25 лары. З дадатковых экскурсій мы куплялі толькі адну — паездку на Гоміс Мта. Яна каштавала 130 лары, у кошт уваходзілі трансфер і пікнік, які фактычна замяніў нам і абед, і вячэру. З дадатковых выдаткаў у гэты дзень былі: 10 лары на трансфер у Батумі і назад, 6 лары на туалеты і яшчэ 6 лары на ваду і марожанае. На жаль, з надвор’ем на Гоміс Мта нам не пашанцавала. Асноўнай мэтай было ўбачыць знакаміты захад сонца над аблокамі, але замест гэтага мы каля пяці гадзін правялі ў густым тумане. Аднак я зусім не шкадую, што паехала. У нас сабралася цудоўная кампанія з Беларусі і Казахстана, таму сумаваць не даводзілася, а прыгажосцю гор удалося насаладзіцца, нават нягледзячы на надвор’е.

Уся паездка — каля 1160 долараў

Аляксандра ўважліва падлічыла ўсе выдаткі. У Грузіі на ежу і забавы яна патраціла амаль столькі ж, колькі каштаваў сам тур: 453 долары. У транзіце па Расіі сышло 3642 расійскія рублі: на гарачае харчаванне — 2032, на салодкае і ваду — 1530, яшчэ 80 — на платныя туалеты.

— Прыпынкі на гарачае харчаванне былі ўсяго адзін-два разы на дзень, таму вялікіх выдаткаў не атрымалася. Ды і пасля пастаянных перакусаў у дарозе шмат есці не хацелася. Даражэйшым за большасць астатніх прыёмаў ежы аказаўся хот-дог на запраўцы. За хот-дог, латэ і эклер я аддала 797 расійскіх рублёў, тады як у сталовай бульба з соусам, вінегрэт і чай абышліся ўсяго ў 320.

Выніковая сума паездкі атрымалася каля 1160 долараў.

— Падчас адпачынку я прымала рашэнні хутчэй сэрцам, таму не магу сказаць, што шкадую пра нейкія выдаткі. Але, калі глядзець аб’ектыўна, многім людзям не патрэбныя паездкі выключна на таксі, штодзённая арэнда лежакоў або вячэры ў прыгожых, але дарагіх рэстаранах.

Што ўзяць у дарогу

Паездка, лічыць мінчанка, на 100% вартая сваіх грошай. Дзякуючы таму, што ўдалося зэканоміць на дарозе, атрымалася больш патраціць на забавы, экскурсіі і смачную ежу. А ўражанняў засталося мноства. І нават галоўная складанасць аўтобуснага туру — адсутнасць поўнавартаснага начнога сну — ніяк іх не азмрочыла.

Да таго ж падарожніца падрыхтавалася: узяла ў дарогу плед, падушкі для шыі і ног, маску для сну і кампрэсійныя панчохі.

— Можна яшчэ ўзяць берушы, бо ў аўтобусе заўсёды ёсць нейкі фонавы шум. Але такі фармат падарожжаў падыходзіць не ўсім. Магчыма, калі-небудзь я і сама адмаўлюся ад аўтобусных тураў, але прычына будзе толькі адна — фізічная стома ад доўгага знаходжання ў дарозе і пастаянны недахоп сну.

Ваенна-Грузінская дарога — гэта тое, дзеля чаго сапраўды варта ехаць у аўтобусны тур. Калі з усіх бакоў цябе акружаюць велізарныя горы неверагоднай прыгажосці, ты перастаеш адчуваць стому ад дарогі і разумееш, што гэты момант застанецца ў памяці назаўсёды.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com