У Расіі змяняюцца настроі

Што стаіць за фразай Пуціна «Мяне павесяць».

Цяпер шырока абмяркоўваецца цытата з артыкула ў The Economist. Нібыта Пуцін сказаў свайму атачэнню: «Мяне павесяць». Кантэкст: яго павесяць, калі пакінуць сітуацыю з вайной у тым выглядзе, у якім яна ёсць цяпер. Як я стаўлюся да гэтай інфармацыі? Што да яго нібыта зробленай заявы, тут трэба падзяліць на дзве важныя часткі. Першая. Па-ранейшаму нельга давяраць ніякім крыніцам. На жаль, The Economist нядаўна, нягледзячы на тое, што гэта аўтарытэтнае выданне, браў інтэрв’ю ў расійскага алігарха, які ў значнай меры пераказваў крэмлёўскія наратывы.

Таму ствараецца ўражанне, што крэмлёўская прапаганда здолела прабівацца ў публікацыі The Economist. Таму не выключана, што гэтая публікацыя была ініцыяваная самімі тымі крыніцамі, якія ў ёй цытуюцца.

Другое. Я лёгка магу ўявіць сабе такую фразу ад Пуціна. Вядома, што як мінімум пасля таго, як быў забіты іншы дыктатар — Муамар Кадафі, у Уладзіміра Пуціна ўзнікла і, відаць, прагрэсуе сур’ёзная псіхалагічная траўма, звязаная з тым, што ён бачыць, як іншых дыктатараў ліквідуюць людзі, якія іх ненавідзяць.

Тут ужо зусім не прынцыпова, як далей будуць развівацца падзеі. Галоўнае, што ён сапраўды гэтага баіцца. І, хутчэй за ўсё, частка ягонага атачэння, імкнучыся павялічыць свой уплыў на сітуацыю ў Расіі, на яго, на грашовыя патокі, што ў Расіі ўсё роўна з’яўляецца галоўнай тэмай для ўсіх, хто знаходзіцца ў ягоным атачэнні, працягвае запалохваць старэючага і паступова ўсё больш неадэкватнага дыктатара падобнымі гісторыямі.

Я б да гэтага адразу дадаў чутку пра тое, што дырэктар ЦРУ, нібыта знаходзячыся ў Маскве, абмяркоўваў, між іншым, як магчымасць перамоваў, так і магчымасць нібыта абвастрэння з боку Расіі. У мяне ўражанне, што Крэмль усімі сіламі цяпер стараецца даць зразумець: «утрымлівайце мяне сямёра, інакш я нешта страшнае ўчыню, прымусьце Украіну нарэшце пайсці на ўступкі або хаця б спыніць той стыль ваенных дзеянняў, які яна цяпер паспяхова ажыццяўляе». То бок нанесенне пастаянных удараў у глыб тэрыторыі Расіі па самых розных аб’ектах, што прыводзіць да таго, што і ў самой Расіі змяняюцца настроі.

Пуціна гэта катэгарычна не задавальняе, Пуцін, магчыма, сапраўды набліжаецца да таго парога, калі ён будзе лічыць, што яму ўжо няма чаго губляць, але пакуль нас проста запалохваюць.

Разышлася таксама цытата з касаткамі і белымі мядзведзямі. Прыклад, прыведзены Пуціным, відавочна, далёкі ад заалагічных рэалій, але выснова простая, і менавіта таму ён далей праводзіць паралель з так званай «спецыяльнай ваеннай аперацыяй», то бок агрэсіяй Расіі супраць Украіны. Ён бачыць яе як аперацыю па абароне Расіі. Ён лічыць, што ўсе суседнія краіны павінны быць залежныя ад Расіі, інакш Расія знаходзіцца пад пагрозай. Наступае НАТА, салдаты НАТА тут будуць. Далей можна прывесці процьму падобных выказванняў ад самога Пуціна і ягонага атачэння. Але самае галоўнае — ён адчувае, што вядзе вайну з усім навакольным светам, які статкам спрабуе накінуцца на яго, з’есці яго і павесіць.

У мяне ёсць уласнае дапушчэнне, што амерыканцы могуць прашчупваць пазіцыю Расіі адносна шматлікіх маючых адбыцца выбараў у еўрапейскіх краінах. Асабліва ў тых краінах, дзе Расія можа аказваць і імкнецца аказваць актыўны ўплыў. Па Францыі, па Германіі, дзе інтарэсы Дональда Трампа, як гэта ні дзіўна, у цэлым палітычна супадаюць з інтарэсамі Крамля. Судзячы па тым, што раней заяўлялі амерыканскія палітыкі, адміністрацыя Дональда Трампа не будзе пакутаваць і перажываць, калі ў Францыі Марын Ле Пен у 2027 годзе стане прэзідэнтам. Не будзе адміністрацыя Дональда Трампа пакутаваць і перажываць, калі «Альтэрнатыва для Германіі» працягне сваё даволі трыумфальнае шэсце да магчымай перамогі — да першага месца на парламенцкіх выбарах у Германіі. Што не азначае, што яна атрымае ўладу, але тым не менш гэта будзе вельмі пазітыўным сігналам для іншых правых, ультраправых у Еўропе, якія актыўна ўзаемадзейнічаюць з рухам MAGA (Make America Great Again) у падтрымку Дональда Трампа.

Адпаведна, тут могуць узнікаць зусім нечаканыя гібрыдныя гісторыі, бо гэтая дзіўная дыпламатыя адначасова дыпламатаў, нью-ёркскіх дэвелапераў, якія ў асобе таго ж Уіткафа пачыналі перамовы з Крамлём — абсалютна беспаспяховыя і бессэнсоўныя, — і іншых, у значнай колькасці непрафесійных людзей, што знаходзяцца ў асяроддзі Дональда Трампа, можа ствараць вельмі нечаканыя саюзы і прыводзіць да вельмі нечаканых прапаноў.

І амаль любую з іх Крэмль, безумоўна, разглядае як слабасць, як магчымасць нарошчваць свой уплыў. І, адпаведна, гэта ўсё рызыкі таго, што дзесьці за спінай Украіны адміністрацыя Дональда Трампа, нягледзячы, здавалася б, на пэўныя змены яго курса, усё ж спрабуе працягваць перамовы з Пуціным пра нейкае ўзаемадзеянне, пра нейкія здзелкі.

Літаральна некалькі дзён таму нямецкія журналісты ў патэнцыйнага будучага міністра адной з германскіх земляў — у кандыдата ад АдН — выпадкова выявілі кружку з надпісам «Армія Расіі». Ён спачатку адмаўляўся, потым сказаў, што кружку яму падарылі, і яна ў яго выпадкова тут стаіць, ці то ў 2023, ці то ў 2024 годзе, калі ён ездзіў у Расію.

З вялікай доляй верагоднасці, паводле сацапытанняў, АдГ можа выйграць выбары ў Саксоніі-Ангальт — гэта маленькая бедная зямля Германіі — і, тым не менш, сфармаваць там у адзіночку ўрад. І нямецкія эксперты невыпадкова кажуць, што гэта адразу стварае вельмі сур’ёзную пагрозу для палітыкі Германіі ў дачыненні да Украіны ў цэлым. Зямля можа ў нейкі момант забараніць праезд па сваёй тэрыторыі тэхнікі НАТА. Зямля праз Бундэсрат, праз зямельную палату парламента Германіі, можа аказваць уплыў або спрабаваць блакаваць самыя разнастайныя законы і законапраекты.

І гэта толькі адна маленькая перамога. Расія, відавочна, падтрымлівае такога кшталту палітыкаў. Падтрымліваць іх яна можа цудоўна і фінансава.

Нагадаю іншы скандал, калі людзі кума Пуціна, былога грамадзяніна Украіны, Віктара Мядзведчука, стварылі сістэму фінансавання еўрапейскіх палітыкаў пад выглядам медыя на тэрыторыі Чэхіі. Чэшская разведка яе раскрыла.

Я ўпэўнены, што гэта, на жаль, не адзіная такая фінансавая сістэма. Пэўна, функцыянуюць і якіясьці іншыя ў іншым выглядзе. Магчыма, не праз медыя, а праз нейкія камерцыйныя прадпрыемствы.

Сістэма ахвяраванняў, дробных ахвяраванняў праз інтэрнэт, якая актыўна развіваецца ў Еўропе і якую вельмі цяжка адсачыць, яшчэ падчас Брэксіту трапляла пад падазрэнне ў сувязі з тым, што гэта маглі быць ахвяраванні, насамрэч акумуляваныя Расіяй, якія імітавалі дробныя ўнёскі ад розных ахвярадаўцаў і, адпаведна, стваралі магчымасць для асобных палітыкаў сфармаваць даволі буйны фінансавы фонд для ўдзелу ў выбарах.

Акрамя таго, ёсць магчымасці з дапамогай знешнепалітычных заяў або дзеянняў ствараць нязручнасці, уплываць на сітуацыю, дэманстраваць слабасць дзеючых еўрапейскіх палітыкаў.

Ці гісторыя пра павелічэнне вайсковай складовай, пашырэнне вайсковай часткі бюджэту ФРГ. Канцлер Мерц вымушаны апраўдвацца і тлумачыць, што ніякія дапамогі для сем’яў, ніякія выплаты на дзяцей няма сэнсу выплачваць, калі вы не ў стане ўмацаваць сваю абароназдольнасць і не ў стане абараніць сваю незалежнасць. Лагічна? Лагічна. Але значнай частцы немцаў гэтая гісторыя не даспадобы. І расійская прапаганда найактыўнейшым чынам яе раскручвае.

Існуе так званая сетка «Матрэшка», якая стварае фэйкавыя відэа, ствараецца іншая сетка «Доппельгангер» — інфармацыйная аперацыя Крамля. Ствараюцца фэйкавыя сайты разнастайных медыя і ведамстваў, якія потым праз фэйкавыя медыя, сацсеткі, праз дробныя сайты, што фінансуюцца Крэмлём, разганяюцца. І, адпаведна, такім чынам ствараецца вельмі сур’ёзны інфармацыйны ўплыў, які, як паказала, напрыклад, адносна нядаўняя сітуацыя ў Румыніі, можа непасрэдна паўплываць на вынікі выбараў.

Адпаведна, дзесьці гэта працуе. У Румыніі гэта ўдалося з вялікай цяжкасцю спыніць. У Малдове, побач з Украінай — бліжэйшы тыл Украіны, — ім гэта зрабіць не ўдалося. Хаця там быў прамы падкуп выбарцаў, туды заводзіліся велізарныя грошы праз кампаніі мясцовых махляроў-прадпрымальнікаў тыпу Ілана Шора, звязаных з Крэмлём.

Увогуле існуе цэлая сістэма крэмлёўскага ўплыву, якая цяпер пераналаджаная; у ёй створана новае спецыяльнае ўпраўленне ў Крамлі, адказнае за гэты ўплыў, непасрэдна, дарэчы, звязанае з расійскім «Расатамам». Бо ім кіруе выхадзец з гэтай кампаніі. Новы чалавек стаў кіраўніком «Рассупрацоўніцтва». Раней гэта былі балалайкі і мядзведзі ў расійскіх культурных цэнтрах, а цяпер гэта чалавек, які перш за ўсё займаецца разнастайным нелегальным фінансаваннем расійскіх спецаперацый за мяжой праз крыптавалюты.

Іван Пераабражэнскі, New Voice

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com