Распараджэнні Лукашэнкі становяцца ўсё больш вар'яцкімі
27- 7.09.2026, 13:14
- 23,434
Ручное кіраванне ва ўсіх сферах.
Міністр адукацыі Андрэй Іванец расказаў дзяржаўнай прэсе, як рэалізуецца пажаданне кіраўніка краіны «нармальна накарміць» дзяцей у школах:
«У дзіцяці ў школе напружанае навучанне, вялікая нагрузка, і павінен быць прыём ежы — нармальны, спакойны, як у хатніх умовах. Але прэзідэнт яшчэ раз зрабіў акцэнт на тым, што са школы не варта рабіць рэстаран. Гэта абсалютна справядліва, бо перадусім дзіця прыходзіць у школу па веды», — сказаў ён.
Падаецца, чыноўнік не да канца зразумеў думку Лукашэнкі, які прапанаваў карміць у школах больш простай ежай: «Бульбы ў нас хапае, мяса, малака ў нас хапае. Таму сасіскі, каўбасы і гэтак далей».
Але гэта і не істотна. Міністру Іванцу значна важней зімітаваць бурную дзейнасць, за плады якой, мякка кажучы, становіцца сорамна, піша «Салідарнасць».
Так, напрыклад, чыноўнік зрабіў для сябе важнае адкрыццё: «Мы выдатна разумеем, што ў пачатковай школе, на другой або трэцяй ступені агульнай сярэдняй адукацыі ў дзяцей розныя фізіялагічныя патрэбы. Таму размеркаванне на тры ўзроставыя групы па класах павінна іх цалкам задаволіць».
А год таму, калі хто забыўся, Іванец вырашаў праблему неякаснага харчавання пасля прыёму ў галоўнага спецыяліста па школьным харчаванні, прапанаваўшы абавязаць дырэктараў школ асабіста спрабаваць кожную порцыю, прыгатаваную для школьнікаў.
Мінуў год: новы капрыз — новыя рашэнні.
Пакрытыкаваў Лукашэнка сітуацыю з перагружанасцю прыдомавых тэрыторый аўтамабілямі — і нібыта па пстрычцы гарадскія ўлады ўзяліся прыбіраць аўтахлам з вуліц сталіцы ў строга вызначаныя тэрміны.
А гэтай праблеме не адзін год. Але практыка паказвае, што без мудрай парады і слоўнага штуршка ніхто і не варухнецца. Праблема ў тым, што на гэтую ключавую загану ручнога кіравання ў асяроддзі старэючага важдзя банальна няма каму паказаць.
Вось і даводзіцца міністрам і кіраўніцтву абласцей прагінацца, вышукваючы нядбайных аграрыяў, якіх потым даводзіцца асабіста наведваць у падраздзяленнях, каб пераканацца ў поспехах «перавыхавання».