Уладзімір Фясенка: Партыя «Слуга народа» нагадвае маладую сям'ю

Калі скандал - то такі, што чуюць усе суседзі.

За апошні час у «Слузе народа» адбылося некалькі публічных скандалаў. Самы гучны з іх - са спробай подкупу дэпутатаў, чальцоў парламенцкага камітэта ў пытаннях фінансаў. З прычыны чаго Уладзімір Зяленскі асабіста заклікаў дэпутатаў прайсці тэст на паліграфе, піша вядомы ўкраінскі палітолаг Уладзімір Фясенка для сайта «Главред».

Але, нягледзячы на гэта, у «Слузе народа» няма ніякага расколу. Чаму я так мяркую: галасаванні ў сесійнай зале паказваюць, што абсалютная большасць дэпутатаў СН захоўвае лаяльнасць да прэзідэнта. Хутчэй, ёсць нейкая незадаволенасць асобных дэпутатаў, якія хочуць прадэманстраваць свае інтарэсы або асцярогі. Напрыклад, калі гаворка ідзе пра абмежаванне іх статусу як дэпутатаў.

Гэта не раскол, гэта, фактычна, нармальная ўнутрыфракцыйная сітуацыя. Гэта было заўсёды і ва ўсіх, у розных формах ці маштабах. І, як правіла, раней фракцыі стараліся развязаць такія праблемы ў закрытым рэжыме. А тут, улічваючы, што новыя дэпутаты яшчэ не паспелі стаць палітыкамі і прызвычаіліся жыць у публічным полі, усе свае эмоцыі прывыклі дэманстраваць на публіцы. Гэта як у маладой сям'і - калі каханне, то з захапленнем у турбарэжыме, калі скандал - то такі, што чуюць усе суседзі.

Аднак, нягледзячы на нядаўнія скандалы і цяперашнюю сітуацыю з паліграфам, і калі, напрыклад, аб роспуску мінулай Рады ў траўні былі розначытанні, то тут ёсць наўпроставая забарона. Па-другое, цяпер, нават мяркуючы са слоў Аляксандра Карніенкі, гэта неактуальна.

Ніхто пакуль нікога не будзе распускаць - пакуль ёсць вялікая фракцыя, у ёй узнікаюць унутраныя праблемы. Для аналогіі - захварэла дзіця на прастуду. Можна ж лячыць тэрапіяй, а не праводзіць хірургічнае ўмяшанне. Так і тут - усе абыдуцца тэрапіяй. Хоць Зяленскі ў сваім марафоне папярэдзіў - калі што, распусціць.

Думаю, што тут будуць развязваць сітуацыю інакш - шляхам звычайнай змены алгарытмаў. Напрыклад, калі раней была такая ўстаноўка - калі прыйшоў законапраект ад прэзідэнта, яго трэба прымаць без якіх-небудзь абмеркаванняў, то цяпер, хутчэй за ўсё, кіраўніцтва фракцыі і Офіс прэзідэнта, якія задаюць тэмп, будуць дзейнічаць больш гнутка - паводле тых законапраектаў, якія маюць вялікую палітычную вагу (тыя ж змены ў Канстытуцыю) і паводле законапраектаў, дзе могуць узнікаць крытычныя заўвагі пэўнай часткі дэпутатаў, у іх будуць абмеркаванні, рэйтынгавыя галасаванні. І толькі пасля таго, як будзе знойдзены кансэнсус, такія законы будуць выносіць у залу парламента.

У Зяленскага ў адрозненне ад Парашэнкі пакуль няма такой крытычнай залежнасці ад іншых фракцый. Хіба што дадатковыя галасы могуць спатрэбіцца ў канстытуцыйных законапраектах. І акурат у гэтых пытаннях фракцыі Зяленскага спатрэбяцца патэнцыйныя хаўруснікі, бо ў многіх пытаннях кіроўную фракцыю і раней падтрымлівалі і «Бацькаўшчына», і «Голас», і іншыя фракцыі. Так што ў гэтым няма нічога дзіўнага.