16 траўня 2026, Субота, 10:06
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Андрэй Саннікаў: Гэта самыя галоўныя пытанні для беларусаў

Андрэй Саннікаў: Гэта самыя галоўныя пытанні для беларусаў
Андрэй Саннікаў

Еўропе пара прыняць рашучыя меры.

У Капенгагене прайшоў Саміт дэмакратыі, арганізаваны былым прэм'ер-міністрам Даніі і генеральным сакратаром НАТА Андэрсам Фогам Расмусэнам. У мерапрыемстве, якое прайшло 12 мая, прыняў удзел лідар грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Андрэй Саннікаў.

Сайт Charter97.org пагаварыў з палітыкам пра ўдзел у гэтым знакавым мерапрыемстве.

— Вы падарылі былому генеральнаму сакратару НАТА кнігу «Беларусь у НАТА». Якой была рэакцыя Расмусэна на падарунак?

— Спачатку Расмусэн узрадаваўся слову «НАТА» на вокладцы, а потым здзівіўся назве «Беларусь у НАТА».

Гэта кніга складаецца з артыкулаў палітыкаў і аналітыкаў. Думаю, яму будзе цікава даведацца меркаванне людзей, якіх ён добра ведае. Сярод аўтараў і былыя міністры абароны і замежных спраў. Ён актыўны палітык, займаецца і палітычнай, і грамадскай дзейнасцю. Спадзяюся, што гэтая кніга будзе яму не бязкарысная.

— З якімі яшчэ знакавымі фігурамі вы сустрэліся на палях саміту?

— На саміце я, між іншым, прадстаўляў Сусветны Кангрэс Свабоды, бо летась мяне абралі амбудсмэнам гэтай арганізацыі, у якую ўваходзяць каля 60 краін з аўтарытарнымі рэжымамі (жудасная лічба).

На саміце было асобнае мерапрыемства, прысвечанае працы Сусветнага Кангрэсу Свабоды і тым праблемам, якія перад намі стаяць. Таму ўсе ўдзельнікі Кангрэсу, што там прысутнічалі, — гэта і ёсць знакавыя фігуры, у асноўным лідары апазіцыі. Яны прадстаўлялі Іран, Венесуэлу, Афганістан, Руанду, Паўднёвы Судан.

Акрамя публічнай дыскусіі, мы правялі некалькі працоўных нарадаў. Абмеркавалі становішча ў нашых краінах, каб з першых вуснаў атрымаць інфармацыю пра падзеі і абстаноўку, напрыклад, у Венесуэле і Іране — краінах, дзе адбываюцца даволі небяспечныя і складаныя працэсы.

Цікава было пагутарыць з прэм'ер-міністрам Грэнландыі Енсам-Фрэдэрыкам Нільсэнам, які сваю прамову на саміце назваў «Ні слова пра ЗША». Узаемна пажадалі нашым краінам удачы.

Такія форумы збіраюць шмат цікавых людзей. Не заўсёды цікава гаварыць толькі з гучнымі імёнамі, часам эксперты даюць значна больш матэрыялу для працы.

Ну, а найяскравейшым момантам саміту было, мабыць, з'яўленне на сцэне дзвюх іранскіх жанчын, якіх стрэламі ўпрытул падчас мірных пратэстаў у 2022 годзе асляпілі вартовыя ісламскай рэвалюцыі. Іх запрасіла на сцэну мая калега па Кангрэсе, адна з лідараў іранскай апазіцыі Масіх Алінеджад. Зала была проста ўражаная і стоя выслухала выступ адной з іх, Фарыдэ Салаваті. Гэты момант быў паказальны яшчэ і з іншага боку. Масіх, якую арганізатары саміту вельмі хацелі бачыць сярод выступоўцаў, паставіла ўмовы, што яна прыедзе толькі разам з гэтымі двума жанчынамі. Умовы выканалі.

— Якія пытанні пра Беларусь удалося ўзняць на гэтай пляцоўцы?

— Я вырашыў засяродзіцца на палітвязнях і на тых рэпрэсіях, якім падвяргаюцца былыя палітвязні і наогул палітычныя эмігранты. У выступах я вылучыў тры ўзроўні рэпрэсій. Першы — гэта рэпрэсіі ўнутры Беларусі. Другі — транснацыянальныя рэпрэсіі, калі рэжым карыстаецца міжнароднымі арганізацыямі, такімі як Інтэрпол, а таксама сувязямі з урадамі і МЗСамі, каб пераследаваць палітычных эмігрантаў ужо па-за межамі Беларусі.

І трэці ўзровень, які ў апошнія гады стаў фактарам ціску, — гэта тое, што самі дэмакратычныя дзяржавы вельмі моцна ўскладняюць жыццё палітэмігрантаў. Людзям гадамі даводзіцца чакаць від на жыхарства, многія пытанні ўвогуле не вырашаюцца. Людзей даводзяць да адчаю, да самагубства, дэпартуюць у аўтарытарныя краіны, дзе іх чакае сумны лёс.

Пасля незаконнага рашэння Лукашэнкі не выдаваць пашпарты за мяжой жыццё былых палітвязняў і палітэмігрантаў моцна ўскладнілася. Тут Еўропа магла б прыняць рашучыя меры, але гэтага не адбываецца.

Я таксама распавядаў пра жахлівае становішча палітвязняў унутры Беларусі.

— Што можна сказаць пра канкрэтныя вынікі гэтых сустрэч для Беларусі і беларусаў?

— Для мяне, безумоўна, вынікам з'яўляюцца зносіны з прадстаўнікамі розных краін, з якімі, у прыватнасці, удалося абмеркаваць тэму трэцяга ўзроўню рэпрэсій. Тысячы людзей за мяжой сёння аказваюцца фактычна беспраўнымі. Гэта супярэчыць законам і прынцыпам самога Еўразвязу. Пра гэта трэба гаварыць і патрабаваць прыняцця мер.

— Якія пытанні сёння найбольш востра стаяць перад беларусамі і нашай краінай? Што можна рабіць, каб гэтыя праблемы вырашаліся на міжнародным узроўні?

— Тэма Украіны і, натуральна, вайна ва Украіне — гэта сёння самае вострае пытанне. На саміце было шмат украінцаў, з якімі я таксама пагутарыў.

Еўрапейцы, прынамсі тыя, хто выступаў, прыйшлі да высновы, што ў іх, бадай, саспела разуменне важнасці паўнавартаснай дапамогі Украіне. Але я не стаў бы спяшацца з высновамі, бо чую гэта ўжо не першы раз.

Вельмі важнае і вострае пытанне — пра беларускіх палітвязняў, якіх крыху выпускаюць, але яшчэ больш саджаюць. І што рабіць далей? Якімі спосабамі можна паскорыць вызваленне палітвязняў і дамагчыся таго, каб рэпрэсіі спыніліся? Гэта самыя галоўныя пытанні для нас.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках