Паездка за 6 рублёў, а патрабаванні — як у бізнес-класе
1- 10.10.2026, 16:36
Таксіст з Брэста пра пасажыраў.
Таксіст з Брэста падзяліўся гісторыяй пра паездку, якая абышлася пасажырцы ў 6 рублёў 30 капеек, але суправаджалася цэлым спісам патрабаванняў.
Сваю гісторыю вадзіцель апублікаваў у Threads, разважаючы пра стаўленне кліентаў да людзей, якія аказваюць ім паўсядзённыя паслугі.
Па словах мужчыны, усё адбылося ўвечары каля супермаркета. Ён атрымаў заказ у эканом-тарыфе: трэба было праехаць каля 15 кіламетраў. Яшчэ да пачатку паездкі пасажырка сустрэла вадзіцеля з раздражненнем, пацікавіўшыся, ці не ўключылася ўжо платнае чаканне. Калі таксіст адказаў, што трэба пачакаць яшчэ пару хвілін, жанчына ядзліва заўважыла: «Не заробіце, значыць».
Потым пайшлі новыя просьбы. Пасажырка запатрабавала адчыніць багажнік і загрузіць у багажнік цяжкую сумку. Вадзіцель выканаў просьбу, хоць, як адзначыў у публікацыі, у эканом-тарыфе ён не абавязаны займацца пагрузкай рэчаў.
На гэтым спіс пажаданняў не скончыўся. Жанчына папрасіла ўключыць кандыцыянер, хоць, паводле слоў таксіста, канструкцыяй яго аўтамабіля такая магчымасць не прадугледжана. Потым ёй не спадабалася фонавая музыка, і яна запыталася, ці ёсць у машыне Bluetooth. Вадзіцель падключыў тэлефон пасажыркі, каб тая магла слухаць сваю музыку.
«Я, уласна, не супраць. Калі магу зрабіць чалавеку паездку больш камфортнай — чаму б і не, нават у эканоме», — патлумачыў мужчына.
У канцы паездкі таксіст сам выгрузіў сумкі. Пасажырка забрала рэшту да апошняй капейкі. Аднак, паводле слоў вадзіцеля, справа была зусім не ў грошах, а ў стаўленні да чалавека, які выконвае сваю працу.
Гэта гісторыя прымусіла брэстчука задумацца, чаму некаторыя кліенты ўспрымаюць аплату паслугі як права патрабаваць ад выканаўцы амаль усё, што заўгодна.
Паводле яго назіранняў, людзі могуць таргавацца за кожную капейку, але пры гэтым разлічваць на абслугоўванне, якое выходзіць за межы аплачанага тарыфу. А калі нешта не задавальняе, некаторыя не саромеюцца прыніжаць работнікаў сферы паслуг у інтэрнэце.
Таксіст звярнуў увагу і на больш шырокую праблему — стаўленне да прадстаўнікоў прафесій, без якіх паўсядзённае жыццё было б значна складанейшым. Гаворка не толькі пра вадзіцеляў, але і пра дворнікаў, прыбіральшчыкаў, грузчыкаў, кур'ераў, прадаўцоў і сантэхнікаў.
«Да таксіста — пагарда. Да смецяра — прыкладна такая ж. Да прыбіральшчыцы — таксама», — напісаў аўтар публікацыі.
Пры гэтым, адзначыў ён, людзі рэгулярна карыстаюцца паслугамі гэтых работнікаў, калі ім трэба хутка дабрацца дадому, паспець на вакзал, даставіць пакупку або вырашыць бытавую праблему.
На думку мужчыны, аплата паслугі не павінна станавіцца падставай для прыніжальнага стаўлення да таго, хто яе аказвае. Кліент мае права разлічваць на тое, за што заплаціў, але паважлівыя зносіны не залежаць ад кошту замовы.