Здароўе падвяло Лукашэнку
2- 12.10.2026, 7:40
- 3,300
Тры дзіўнасці візіту дыктатара ў Туркменістан.
На днях кіраўнік Беларусі прыняў удзел у саміце СНД, які прайшоў на тэрыторыі нацыянальнай турыстычнай зоны Туркменістана «Аваза». «Салідарнасць» распавядае пра тры асаблівасці паводзін Аляксандра Лукашэнкі.
Прапусціў Фестываль нацыянальных страў
Самалёт з Лукашэнкам прызямліўся ў Туркменістане днём 8 кастрычніка. Аднак на Фестывалі нацыянальных страў, які праводзіўся ў той жа вечар, кіраўнік Беларусі, згодна з фота- і відэакадрамі, не з’явіўся.
Няма згадкі пра гэта і ў паведамленнях прэс-службы Лукашэнкі. Падобныя нефармальныя мерапрыемствы ён прапускае не ўпершыню. Гэта можа тлумачыцца станам здароўя кіраўніка.

Прамаўчаў пра доўг Туркменістана за будаўніцтва Гарлыкскага ГАК
На саміце Лукашэнка, як звычайна, разважаў пра неабходнасць далейшай інтэграцыі постсавецкіх дзяржаў і патрэбнасць СНД. Аднак падчас сустрэчы з кіраўніком Туркменістана Сердарам Бердымухамедавым ён публічна не стаў падымаць пытанне аб доўгу гэтай краіны перад Беларуссю.

Тым часам, паводле апошняй інфармацыі, выдаткі Туркменістана на міжнародны арбітраж з «Белгорхімпрамам» выраслі як мінімум на $11,5 млн — да $26,5 млн. Раней паведамлялася, што сума іску з боку «Туркменхіміі» склала $911 млн. Беларускі бок падаў сустрэчны іск на суму $418 млн.
Лукашэнка быў галоўным чалавекам, які ініцыяваў удзел айчынных спецыялістаў у будаўніцтве горна-абагачальнага камбіната ў аўтарытарным Туркменістане, не ацаніўшы рызыкі супрацоўніцтва з гэтай краінай і нанёсшы шкоду беларускаму прадпрыемству.
Агітаваў за рускую мову
Лукашэнка даўно вядомы тым, што на сустрэчах лідараў постсавецкіх дзяржаў адкрыта падыгрывае Путіну і выступае ў ролі інструмента расійскай прапаганды. Не змяніў ён сабе і на саміце ў Туркменістане.
— У рэшце рэшт, мы размаўляем на адной мове. На жаль, мы размаўляем, а наша моладзь у асобных краінах ужо рускай мовы — нашай галоўнай мовы — не ведае, — заявіў кіраўнік Беларусі.
Відавочна, што падобныя выказванні не могуць дадаць аўтарытэту Лукашэнку нават у вачах аўтарытарных постсавецкіх лідараў.