24 кастрычнiка 2026, Субота, 12:35
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Як архаіка давяла Расію да разні

2
Як архаіка давяла Расію да разні

На працягу 10 гадоў агрэсія і мілітарызацыя пранікалі ў розныя элементы расійскай культуры.

Фатограф Валерый Ністратаў выпусціў кнігу «Архаіка 2012-2022». Гэта візуальны аповед пра тое, як на працягу 10 гадоў, што папярэднічалі поўнамаштабнай вайне, агрэсія і мілітарызацыя пранікалі ў розныя элементы расійскай культуры, сцвярджае кааператыў незалежных журналістаў «Бераг».

«Я пішу гэты тэкст у маі 2025 года ў Маскве. Навакольная нас рэчаіснасць цяпер існуе толькі ў вайсковым вымярэнні. Гэтае становішча здаецца мне прамым вынікам працэсаў, што пачаліся значна раней — у момант нараджэння сучаснай архаізацыі. Яе я і спрабую асэнсаваць», — адзначае Ністратаў у прадмове.

Вось як свой намер тлумачыць сам Ністратаў:

«Пунктам адліку для мяне быў «Дзень апрычніка» Сарокіна — візіянерскі тэкст, які раптам аказаўся не фантастыкай, а аптыкай для рэчаіснасці. Мяне ўжо шмат гадоў цікавілі новая міфалогія і тое, як «традыцыйныя каштоўнасці», лубок, дэкаратыўная архаіка — гэта культурная абалонка — паступова злучалася з эскалацыяй агрэсіі».

У кнігі ёсць яшчэ адна прадмова — псіхатэрапеўта і арт-крытыка Ганны Камісаравай. Вось што яна піша пра «Архаіку»:

«На старонках кнігі мы бачым вобразы ўлады, агрэсіі і сексуальнасці, што суіснуюць з сімваламі традыцыйнай рускай культуры. Багатыры, самавар, трохгаловая пачвара, сілавікі, хатнія БДСМ-практыкі, дробныя чыноўнікі, Z-патрыёты, дзяўчаты ў паліцэйскай форме — гэты візуальны шэраг, разгорнуты на фоне шэрых постсавецкіх пейзажаў, нагадвае прычудлівы і пужальны сон наяве. Спалучэнне вобразаў рускай культуры і ўладнага гвалту стварае адчуванне фрэйдаўскага «жудаснага» (Unheimlich) менавіта дзякуючы таму, што гэтае спалучэнне надта добра нам знаёмае».

Фатаграфіі для кнігі Ністратаў зрабіў у розных рэгіёнах — ад Тульскай вобласці да Краснаярскага краю, але пераважна ў цэнтральнай частцы Расіі.

«У якой бы частцы краіны я ні апыняўся, я ўсюды назіраў спробы ўбудаваць у сучаснае жыццё традыцыйны культурны код «рускага народа» <�…>. З’яўляюцца дзіўныя нацыянальныя святы — напрыклад, Дзень агурка. Святкуюць [умоўныя] Дзень бярозы і юбілей Дабрыні Нікіціча. Тое, што адбываецца, выходзіць за межы разумнага, падзеі набываюць дзівакаваты характар.

Аказваецца, усе гэтыя гады я здымаў праекты, у якіх так ці інакш адлюстроўваліся адгалоскі будучай вайны — яшчэ да таго, як яны сталі адзінай рэчаіснасцю. Сучасная архаізацыя, па сутнасці, і нарадзіла гэтае становішча».

Напісаць каментар 2

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках

▲