«Калі я ў Гомелі, шукайце мяне на нядзельным ранішніку»
1- 4.10.2026, 9:36
У паўмільённым горадзе з'явілася асаблівае месца.
Памятаеце, як у дзяцінстве гадзінамі прападалі з сябрамі на вуліцы? Здаецца, у Гомелі прыдумалі машыну часу, каб мы зноў акунуліся ў тую атмасферу. У паўмільённым горадзе з'явілася асаблівае месца — прастора, куды можна прыйсці ўсёй сям'ёй і хаця б на час забыцца пра рэжым «онлайн». Ніякіх смартфонаў, толькі жывыя зносіны, гульні, танцы і песні пад гітару, прычым усё гэта бясплатна. Журналісты Onlíner даведаліся, як працуе «дваротерапія» і хто за гэтым стаіць.
Як толькі зварочваеш у арку з цэнтральнай Савецкай вуліцы, ужо віднеецца хвост цікаўных гледачоў. Так і хочацца спытаць: за чым стаім? Што раздаюць? (мы ж ведаем, што беларусы не супраць правесці час у чэргах).
Дварык кавярні «1505» упрыгожаны не толькі восеньскім лісцем, але і ўзорчастымі дыванамі, якія разаслалі проста на зямлі. У мінулую нядзелю госці сядзелі тут з ручкамі і бланкамі — выпрабоўвалі ўдачу ў лато.
— Калі ў кагосьці застануцца два незакрэсленыя нумары, папярэдзьце мяне! — абвяшчае вядучы.
— Як? — удакладняюць дзеці.
— Кіньце ў мяне круасан! — дворык напаўняецца смехам.
Заўсёды марыў аб'ядноўваць людзей
У цэнтры пляцоўкі — Стас Мельнікаў, каўээншчык, блогер, стваральнік Гомельскай асацыяцыі дурных чэмпіянатаў, а цяпер і нядзельных ранішнікаў гарадскога маштабу. За плячыма ў маладога чалавека эканамічная адукацыя, сем гадоў працы ў банку і стабільная зарплата. Праўда, аднойчы ўсё гэта давялося кінуць, каб цалкам пайсці ў творчасць.
Стас заўсёды марыў аб'ядноўваць людзей. З цягам часу нарадзіліся такія праекты, як Tusimby з 25-тысячнай аўдыторыяй, марафоны, дзе ўсе жадаючыя разам з ім худнеюць, дабрачынныя акцыі ў дапамогу бяздомным жывёлам. З апошняга — «Арэшкі падтрымкі», якія дапамаглі рэчыцкаму прытулку «Астравок» сабраць вельмі патрэбную суму.
— Я часта маю зносіны з валанцёрамі, часта размяшчаю аб'явы. Тады ў дапамозе патрэбаваў «Астравок». Мы з жонкай знайшлі дома старую арэшніцу і вырашылі напячы арэшкаў. На двары стаяла Божае Нараджэнне, — узгадвае блогер. — Адзін знаёмы, уладальнік сталоўкі, прапанаваў сваё памяшканне. Сабралася чалавек трыццаць. Мы пяклі арэшкі, спявалі песні, размаўлялі — усё без тэлефонаў. І я зразумеў, як жа гэта класна! Але ўвесь час арэшкі пячы не будзеш, трэба прыдумаць нешта яшчэ…
Ідэя стварэння незвычайнага сямейнага праекта выспявала гадамі. І ўсё ж пазлы не складаліся. Дакуль не знайшлася патрэбная пляцоўка. Месцам прыцягнення стала кавярня «1505», размешчаная практычна ў самым цэнтры горада.
— Падтрымалі выдатныя хлопцы (сямейная пара, уладальнікі кавярні. — Заўв. Onlíner) Сяргей і Анжэліка, якім, як і мне, блізкія простыя чалавечыя каштоўнасці, — адзначае Стас. — Уваход на нядзельныя ранішнікі бясплатны. Бо ведаеце, як бывае? Вольны дзень ёсць, а грошай, каб правесці яго з задавальненнем і карысцю, няма. У двор можа зайсці любая сям’я і далучыцца да забаў. Мы гуляем у «крокадзіла», лато, настолкі пад адкрытым небам, спяваем, танцуем пад песні, якія аб’ядноўваюць многія пакаленні. І, вядома, мы размаўляем. Без надакучлівых смартфонаў. Не трэба забываць, як цудоўна гэта ўплывае на псіхіку. Знаходжанне ў соцыуме ў такім фармаце — цуд!
Яшчэ адна фішка мерапрыемстваў — жывёлы. Двор кавярні — pet-friendly, таму ўсім вусатым і хвастатым тут шчыра рады. А ў наведвальнікаў ёсць магчымасць паабдымаць каргі, французскіх бульдогаў і іншых мілашак.
Звычайна ранішнікі праводзяцца паводле зразумелага, ужо звыклага для публікі сцэнару. Людзі ведаюць: каб трапіць на лато, трэба прыходзіць да першай, каб спяваць — да другой. Але прыкладна раз на месяц нядзелі становяцца тэматычнымі.
— Вельмі запомнілася 13 верасня і наш «Пушысты» ранішнік, — усміхаецца Стас. — Запрасілі кінолага, які распавядаў, як лепш разумець нашых чатырохногіх сяброў. Малявалі скетчы, прэзентавалі фірмовыя кубачкі з выявай гадаванцаў. Атрымаўся цуд.
Тым часам дваровае лато працягваецца.
— Выйграла! — шчаслівая дзяўчына размахвае лістком, на якім закрэслены ўсе лічбы. — Сёння дакладна мой дзень!
Кожнаму пераможцу належыць прыз. Сёння гэта важкая дыня.
«Калі я ў Гомелі, шукайце мяне на нядзельным ранішніку»
— Кавярня «1505» — самая любімая ў горадзе, мы часта тут бываем, — распавядае Наталля. — Пра ранішнікі даведаліся праз Instagram і, калі ўпершыню трапілі на мерапрыемства, былі ўражаныя атмасферай, дабрынёй і згуртаванасцю людзей. Цяпер не прапускаем ніводнага! Дзеці, у мяне іх двое — Злата і Костя, адцягваюцца ад гаджэтаў, і гэта вельмі крута! Ведаеце, ёсць людзі, з якімі мы асабіста не знаёмыя, але з усмешкай вітаем адно аднаго з нядзелі ў нядзелю.
Калі такой кампаніяй збіраюцца маладыя людзі, гэта нікога не здзіўляе. Але ў натоўпе «ранішнят», як іх жартам вітае Стас, можна ўбачыць і людзей старэйшага пакалення.
— Даруйце за нескромнае пытанне. Колькі вам гадоў? — падыходжу да жанчыны ў лімонавай куртцы.
— Мне 65, — усміхаецца гамяльчанка. — Я не ўтойваю свой узрост.
Тацяна пазнаёмілася са Стасам на гульні «Крокабінга» (яшчэ адзін праект блогера) і цяпер называе яго не інакш як сябрам.
— Ён неверагодна пазітыўны чалавек. Таму як толькі даведалася пра ранішнікі, адразу прыйшла. Гэта вельмі нагадвае часы маёй маладосці, калі не было сотавых. Мы збіраліся ў дварах, спявалі пад гітару, гулялі ў гарадкі. Вось такія простыя і бязвінныя забавы ў нас існавалі. Яшчэ вешалі прасцірадла і глядзелі дыяфільмы, камп’ютараў тады ж не мелі. Тут я бачу тое самае: людзей самых розных узростаў, якія цудоўна праводзяць час.
Я чалавек актыўны, шмат падарожнічаю. У мінулым годзе было 23 паездкі! Цяпер толькі вярнулася з тура па Кыргызстане і Казахстане. Таму, калі я ў Гомелі, шукайце мяне на нядзельным ранішніку, — упэўнена заяўляе Тацяна.
Шукаем у натоўпе ўладальнікаў кавярні Сяргея і Анжэліку. Большая частка арганізацыйных момантаў кладзецца на іх.
— О так, адпачыць разам з усімі атрымліваецца вельмі рэдка, — смяецца Сяргей. — Мы з жонкай Анжэлікай усё робім разам. Атрымаць гастрольнае пасведчанне, пракантраляваць, каб не было замінак: трэба закрыць шмат пытанняў. Але, канечне, безмерна рады, што атрымліваюцца мерапрыемствы, дзе ўсе на адной хвалі. Ды і ўвогуле прыемна, калі людзі ў сучасным свеце прыходзяць забаўляцца тымі спосабамі, што былі вельмі даўно. Відаць, усё ў свеце цыклічна…
У гэты момант становіцца занадта гучна для размоў — надыходзіць час песень. Увесь двор услед за музыкантам падхоплівае «Усё пройдзе: і смутак, і радасць…» Баярскага. Увогуле, рэпертуар тут самы розны.
Людзі прыязджаюць з іншых гарадоў
Вядома, ідэю нядзельных ранішнікаў нельга назваць рэвалюцыйнай, але менавіта такой мадэлі клуба выхаднога дня ў іншых абласных цэнтрах Стас Мельнікаў не знайшоў, хаця прашерсціў гэтую тэму ўздоўж і ўпоперак, узгадняючы нюансы з гарадскімі ўладамі.
— Двор сапраўды пачынае станавіцца турыстычнай славутасцю. Людзі прыязджаюць з іншых гарадоў: з Мінска, Рэчыцы. Дарэчы, кавярня «1505» атрымала спецыяльны штампік, які можна паставіць у пашпарт падарожніка па РБ, што сведчыць пра тое, што чалавек наведаў Гомель. Дык што ўсё супала.
Пазаду ўжо дванаццаць такіх ранішнікаў, і разгорнутыя на зямлі дываны ўжо не падаюцца чымсьці дзівакавата. Двор жыве і дыхае, людзі раскрэпасцяюцца, «хоратэрапія» працуе.
Наперадзе — пахаладанне, але арганізатараў гэта не пужае. На чарзе — восеньская і зімовая серыя ранішнікаў. Першая шмат у чым залежыць ад надвор’я, бо весялосць адбываецца пад адкрытым небам. Што да зімы, снег толькі дадасць настрою, перакананыя аўтары праекта.
Ранішнікі праходзяць у кавярні «1505» (Гомель, дворык на Савецкай, 15) кожную нядзелю з 12:00 да 15:00. Актуальную інфармацыю можна знайсці ў інстаграм-акаўнтах Tusimby, «Будем вместе Гомель», 1505gomel.
Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe
Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com
