Мінчукі змянілі хрушчоўку да непазнавальнасці

Як «перарабіць» двухпакаёўку на 42 «квадраты».

Рамонт у старым доме — гэта заўсёды гісторыя з непрадказальным фіналам: ніколі не ведаеш, які «сюрпрыз» выявіцца пад слоем тынкоўкі і ў якім стане апынуцца камунікацыі. Аднак гэтая двухпакаёўка на вуліцы Калініна стала выдатным прыкладам таго, як за разумныя грошы можна цалкам перакроіць хрушчоўку, ператварыўшы 42 «квадраты» ў камфортнае жыллё для трох дарослых і дзіцяці. Дзякуючы граматнай перапланіроўцы і чутцю дызайнера Ірыны Пярвушынай тут удалося стварыць стыльны інтэр’ер, які не проста прыгожы на карцінцы, але яшчэ і функцыянальны, піша onliner.by.

Перад намі — тыповая мінская хрушчоўка на вуліцы Калініна, што перажыла ўсе прыемнасці і горыч капітальнага рамонту. Прымечна, што абнаўленне фасадаў і камунікацый у пад’ездзе ішло паралельна з пераменамі ўнутры самой кватэры.

Да пачатку работ інтэр’ер уяўляў сабой класічны прыклад «еўрамонту»: глянцавыя нацяжныя столі, масіўныя дзверы і тыповая для той эпохі мэбля. Усё гэта нібы загрувашчвала прастору і рабіла яе візуальна меншай. А кватэра і без таго была невялікая — усяго 42 «квадраты».

— Першапачатковая планіроўка была даволі характэрнай для хрушчовак: маленькія ізаляваныя памяшканні, цесная кухня, нязручны крохкі санвузел і абмежаваная колькасць месцаў для захоўвання. Кватэра не была разлічаная на жыццё маладой сям’і. Дарэчы, для маіх заказчыкаў гэта першы сумесны дом, — распавядае дызайнер Ірына Пярвушына.

Сужэнцы набылі кватэру пяць гадоў таму, але вырашылі адкласці рамонт. Потым у іх нарадзілася дзіця, пасля да іх пераехаў брат-студэнт, якому не дасталося інтэрната.

— Двухпакаёўка не была спраектавана для такой колькасці людзей, і кожнаму члену сям’і даводзілася шукаць сваё месца. Брат начаваў на канапе ў гасцінай, маладыя бацькі з дзіцем займалі пакой, які не быў ні паўнавартаснай спальняй, ні дзіцячай. Абедзенным сталом стала барная стойка, што засталася ад папярэдніх уладальнікаў, за якой можна было есці па чарзе. Праблемы з месцамі для захоўвання, нязручная ванная з падцякаючай душавой кабінай, латок для ката, які стаяў проста ў перадпакаі, — усё гэта відавочна патрабавала пераасэнсавання.

Спіс патрабаванняў да новай планіроўкі быў даволі аб’ёмны і ўключаў асобную дзіцячую з перспектывай пашырэння да пакоя для двух дзяцей, спальнае месца для бацькоў, гасціную з раскладной канапай і ТВ-зонай і паўнавартасную кухню, дзе знайшлося б месца не толькі для абедзенного стала, але і для посудамыйнай машыны. Акрамя таго, заказчыцы, якая часта працуе з дому, патрабавалася асобнае працоўнае месца, а ўсёй сям’і — дастатковая колькасць сістэм захоўвання і санвузел з ваннай.

— Заказчыкі хацелі ўтульны інтэр’ер у спакойнай каляровай гаме, разбаўленай яркімі акцэнтамі. Пры гэтым бюджэт быў абмежаваны, і ўся складанасць заключалася ў тым, што ў старым жылым фондзе немагчыма загадзя пралічыць выдаткі на рамонтныя работы. Яны патрабуюць большай гнуткасці, чым пры праектаванні новабудоўляў. Амаль заўсёды з’яўляюцца нейкія тэхнічныя нюансы і абмежаванні. Напрыклад, мы былі вымушаныя чакаць замену полатэнцасушыцеля і яго праверку тэхнаглядам, і толькі пасля гэтага змаглі працягнуць сантэхнічныя работы.

Галоўная разынка праекта — гэта новая планіроўка. Яна закрывае 100% запытаў канкрэтнай сям’і. У кватэры ўдалося арганізаваць схаваную спальню для бацькоў.

— Так, гэта не паўнавартасны пакой, а кампактная ніша без акна. Рашэнне вымушанае, але для дарослых гэта хоць нейкая асабістая прастора, якой раней проста не было. Заказчыца, вялікая прыхільніца Гары Потэра, пры першым поглядзе на гэтую нішу нават параўнала яе са сваёй «каморкай пад лесвіцай».

Пытанне вентыляцыі вырашана максімальна проста. Устаноўка складанай прыточна-выцяжной сістэмы была немагчымая як па фінансавых, так і па тэхнічных прычынах. Ад варыянту з фрамугай у сцяне паміж спальняй і дзіцячай уладальнікі таксама адмовіліся. Цяпер паветранаабмен ідзе праз адкрытыя дзверы ў гасцінай. Гэта свядомы кампраміс, на які сям’я пайшла добраахвотна. Па словах Ірыны, за год жыцця ў кватэры ніхто пра прынятае рашэнне не пашкадаваў: прыватная зона аказалася важнейшай за наяўнасць акна.

Дзіцячую пакой дызайнер праектавала «з разлікам на будучыню», прадугледзеўшы магчымасць хуткай адаптацыі прасторы. Цяпер каля акна арганізавана адна працоўная зона, але планіроўка дазваляе лёгка дадаць другое месца каля суседняга акна, калі ўзнікне неабходнасць. Для захоўвання арганізавана сістэма ўбудаваных шафаў, а ложак выбраны з дадатковым выкатным модулем — гэта зручна і для гасцей, і на выпадак з’яўлення другога дзіцяці.

— Каб упісаць бацькоўскую спальню-нішу шырынёй 160 см, давялося зрушыць сцяну былой каморы. Дзякуючы гэтаму ў дзіцячай утварылася глыбокая ніша ў адной плоскасці з акном. У яе я ўбудавала шафу, якая літаральна «растварылася» ў сцяне.

Перапланіроўка дазволіла цалкам пераасэнсаваць логіку кухні і гасцінай. Уваход на кухню перанеслі, дзякуючы чаму ў калідоры вызвалілася месца пад шафу з пральнай машынай, а на суседняй сцяне ўдалося арганізаваць паўнавартасную ТВ-зону. Акрамя таго, за кошт невялікага выступу новай перагародкі ў інтэр’ер акуратна ўпісалі вялікі халадзільнік, які ўжо быў у гаспадароў.

— Каб не зацягваць рамонт працэсам пераафармлення дакументаў на электрапліту, газавую варочную паверхню пакінулі. Згодна з нормамі, памяшканне з газавым абсталяваннем павінна быць аддзелена дзвярыма, таму паміж кухняй і гасцінай з’явілася шкляная перагародка ў белай раме. Гэта ж рашэнне я ўжыла і для спальні. Выбар базавага колеру рамы дапамог зэканоміць значную суму, захаваўшы пры гэтым адчуванне святла і паветра. Газавы лічыльнік схавала ў верхнім модулі кухні, а чорны гнуткі шланг вырашыла пакінуць навідавоку. Я праціўніца лішняга дэкору кшталту «маскіровачных» палічак — тут было важней захаваць чысціню ліній і паўнацэнную працоўную паверхню.

Сама кухня стала візуальным цэнтрам кватэры. Ідэя каляровага спалучэння нарадзілася з любові заказчыцы да кулінарыі і карціны з выявай світанку, якая ёй вельмі падабаецца. Раніцай памяшканне залівае цёплым светлам, і гэта пачуццё хацелася працягнуць на ўвесь дзень. Кухня выканана на заказ, што дазволіла рацыянальна выкарыстаць кожны сантыметр: тут змясціліся посудамыйная машына, духавы шаф і ўбудаваная выцяжка.

— Для захоўвання задзейнічалі ўсе ўзроўні: у антрысолях над халадзільнікам хаваюцца буйныя гаджэты, якімі карыстаюцца рэдка, у кутнім верхнім модулі — сыпучыя прадукты, а ніжнія секцыі для зручнасці выкананы ў выглядзе высоўных шуфляд. Каб укласціся ў бюджэт і не страціць у эстэтыцы, матэрыялы я камбінавала: верхнія фасады зрабіла з пафарбаванага МДФ у тон сцен, а ніжнія — з ЛДСП з тэкстурай дрэва. Стальніцу выбрала з постфармінгу, дапоўніўшы працоўную зону іспанскай керамічнай пліткай.

Санвузел у хрушчоўцы перажыў поўную трансфармацыю. Перанос уваходу дазволіў размясціць там падвесны ўнітаз, паўнавартасную ванну і ўмывальнік. Зона з ракавінай аказалася самай складанай тэхнічна: рахунак ішоў на міліметры, таму ракавіну давялося заказваць па індывідуальных памерах.

— У аздабленні стаўку я зрабіла на чысціню і свежасць, але з даданнем цёплых акцэнтаў. Выбрала спалучэнне мяккага блакітнага адцення пліткі, буйнага тэраца і тэракатавых дэталяў. Каб візуальна звязаць інтэр’ер, тую ж блакітную плітку працягнула з санвузла ў перадпакой — так удалося эстэтычна вылучыць «брудную зону» пры ўваходзе і аб’яднаць дзве прасторы ў адну лагічную цэласнасць.

Асабліва дызайнер ганарыцца арганізацыяй сістэм захоўвання: на 42 «квадратах» удалося размясціць усе рэчы сям’і, не перагрузіўшы інтэр’ер. Уся мэбля выраблялася на заказ з ЛДСП па аўтарскіх чарцяжах, а разлікі вяліся літаральна пад канкрэтныя прадметы. Заказчыца загадзя правяла рэвізію рэчаў, таму дызайнеры дакладна ведалі габарыты ўсяго — ад калекцыі кніг да бытавой хіміі.

У спальні ўсталявалі ёмістую шафу і ложак-подыум з пад’ёмным механізмам для сезонных рэчаў, а ў дзіцячай арганізавалі сістэму стэлажоў. Нават балкон ператварылі ў функцыянальную зону, размясціўшы там глыбокую шафу для санак і кансервацыі разам з мяккім сядзеннем-куфрам.

У аснову візуальнай канцэпцыі лёгла сучасная эклектыка з элементамі мяккага мінімалізму. Ірына адмовілася ад ідэі «стэрыльнага бэжавога інтэр’еру» на карысць прасторы з характарам і асабістай гісторыяй. Базай паслужылі спакойныя слівочныя тоны і натуральныя драўняныя тэкстуры, якія яна дапоўніла складанымі акцэнтамі: тэракатавым і блакітным.

— Стылістыка тут будуецца не на дарагіх матэрыялах, а на граматнай працы з колерам і святлом. Інтэр’ер атрымаўся жывым і эмацыйным, але без лішняга дэкору. Такое спалучэнне фактур і адценняў дазволіла стварыць утульную атмасферу для адпачынку, дзе яскравасць дэталяў не перагружае агульную карціну, а толькі падкрэслівае індывідуальнасць сям’і.

Аздабленне ў гэтым праекце простае па матэрыялах, але сфакусаванае на дэталях і візуальным адзінстве. Каб «схаваць» багацце ўбудаванай мэблі ў перадпакаі і спальні, шафы вырашылі пафарбаваць у тон сцен. А каб зэканоміць, дызайнер пайшла на хітрасць: спачатку выбрала адпаведны адценне ЛДСП і ўжо пад яго падбірала фарбу, а не наадварот. Асноўны слівочны колер «залівае» кухню, гасціную і перадпакой, ствараючы цэльную і мяккую базу ва ўсёй кватэры.

Ну а галоўнай разынкай інтэр’еру стаў ручны роспіс у спальні, які выканала мастачка Кацярына Асіпава. Гэта не проста дэкор, а асабістая гісторыя сям’і, свайго роду схаваная «карта жаданняў» з прыроднымі матывамі. Адчуванне спакою дапаўняюць тэракатавыя пляцёныя свяцільні ручной работы, што ствараюць гульню святла, падобную да захаду. У дзіцячай таксама не абышлося без акцэнтаў: там на сцяне з’явіліся бясшвоўныя шпалеры. Малюнак дзіця выбірала само — гэта дапамагло яму адразу адчуць прастору сваёй і з нецярпеннем чакаць пераезду.

Поўная рэалізацыя праекта — ад зносу сцен да расстаноўкі дэкору — заняла 21 месяц. Брудныя працы былі завершаныя за 3,5 месяца, пасля чаго заказчыкі заехалі, як кажуць, «на матрас», і далей патроху даводзілі рамонт. Яго поўны кошт склаў каля $45 000 па курсе.

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com