«Пасля Мадура і Хаменеі Лукашэнка сабе такога не дазваляў»

Дыктатар ужо і сам не верыць у тое, што Пуцін яго абароніць.

Як я разумею, з вялікай здзелкай паміж Трампам і мінаючым гарантам нешта пайшло не так. Коўл не прыехаў, а Трамп учора працягнуў санкцыі супраць мінаючага гаранта і яго сведкаў стабільнасці вышэйшага кіраўнічага звяна.

Прычым на той падставе, што хтосьці прадстаўляе «надзвычайную пагрозу нацыянальнай бяспецы ЗША». Маю на ўвазе, што сяброў надзвычайнай пагрозай не абзываюць.

Санкцыі, вядома, у цяперашнія часы чыста сімвалічныя. Але калі б са здзелкай усё пайшло так, як хацелася, то можна было б іх сімвалічна і прытрымаць. Дык што, як я сабе разумею, працягненне санкцый — гэта такі далікатны намёк на тое, што ўсё пайшло не туды, куды хацелася б.

Не ведаю, вядома, што там канкрэтна пайшло не так. Можа, проста не прыдумалі, што такога вялікага яны могуць адзін аднаму прапанаваць? Ну, бо камусьці прапанаваць дакладна няма чаго. У яго нічога такога вялікага няма.

Калі хтосьці прапануе амерыканцам свае калійныя ўгнаенні, то з такімі абцяжараннямі насамрэч ён павінен амерыканцам яшчэ даплочваць.

І атрымліваецца, усё, што ў кагосьці ёсць ліквіднага, — гэта закладнікі. І хтосьці гэта разумее. І таму за вызваленне закладнікаў хоча ўсё, адразу, і каб Трамп узяў яго да сябе на пасылкі.

Але калі ты столькі ўсяго хочаш, то трэба ж умець захоўваць прыстойнасці. І калі па просьбе амерыканскіх сяброў ты вызваляеш закладнікаў, то трэба як-небудзь трошкі прытармазіць з генацыдам беларускага народа.

Бо генацыдам беларускага народа ты ставіш амерыканскіх сяброў у нязручнае становішча. Ім жа трэба потым тлумачыць: за што змагаліся? Калі твае красаўцы робяць гоп-стоп па кватэрах, нават Трампу нязручна адмяняць санкцыі.

А можа нават не проста нязручна. Можа нават месцамі і крыўдна. Калі, вядома, Трамп захоча пакрыўдзіцца.

Але, як я разумею, хтосьці вырашыў, што можа сабе гэта дазволіць. Пасля Мадура і Хаменеі хтосьці нічога такога сабе не дазваляў. Але потым у Трампа не атрымалася перамагчы Іран, і хтосьці вырашыў, што яму таксама можна. І вельмі, лічу, дарэмна.

Па-першае, Трамп у Іране, вядома, пакуль не перамог, але пакутніку Хаменеі ад гэтага ўжо не лягчэй. А па-другое, Трамп у Іране пакуль не перамог таму, што ніхто не захацеў яму дапамагчы.

Але калі раптам Трамп выпадкова пакрыўдзіцца на мінаючага гаранта, то жадаючыя дапамагчы знойдуцца. Прычым у вялікай колькасці і адразу з трох бакоў.

Прэзідэнт Зяленскі, напрыклад, на гэта апошнім часам рэгулярна намякае. Уласна кажучы, прэзідэнту Зяленскаму і Трамп увогуле не патрэбны. З мінаючым гарантам прэзідэнт Зяленскі выдатна разбярэцца і без Трампа. Але разам з Трампам яму, вядома, разбірацца будзе прыемней.

А ў тое, што саюзнік яго абароніць, мінаючы гарант, падазраю, і сам ужо не верыць. Ну, то-бок, ён усім, вядома, кажа, што верыць, але я моцна сумняваюся ў шчырасці гэтых слоў.

Саюзнік і самога сябе ад прэзідэнта Зяленскага абараніць не можа. Куды ўжо яму абараняць мінаючага гаранта.

Дык што Трампа лепш было б, вядома, не крыўдзіць, каб мець хоць нейкія гарантыі.

Але стабільнасць у гаранта так уладкаваная, што без генацыду беларускага народа яна ўжо не трымаецца. Таму што ні выберы — усё дрэнна.

Тэлеграм-канал «Лісты да дачкі»

Вы можаце падтрымаць сайт Charter97.org наступным чынам:

РАЗЛІКОВЫ МУЛЬТЫВАЛЮТНЫ РАХУНАК ДЛЯ АХВЯРАВАННЯЎ:

Назва банка: Bank Millennium S.A.
Адрас: ul. Stanislawa Zaryna, 2A, 02-593, Warszawa
IBAN: PL97116022020000000216711123
SWIFT: BIGBPLPW
Імя ўладальніка рахунку: Fundacja “KARTA ‘97”
рызначэнне аплаты: Darowizna na cele statutowe

Звязацца з намі можна праз адрас charter97@gmail.com