25 траўня 2026, панядзелак, 14:34
Падтрымайце
сайт
Сім сім,
Хартыя 97!
Рубрыкі

Даследчыкі вярнулі заблукалае сланяня ў статак

Даследчыкі вярнулі заблукалае сланяня ў статак
Ілюстрацыйнае фота: instagram.com/samuielephanthaven

Кранальная гісторыя ўз’яднання малога са сваёй сям’ёй.

Даследчыкі распавялі кранальную гісторыю ўз’яднання 4-месячнага сланяняці са сваёй сям’ёй пасля таго, як яно заблукала ў дзікай прыродзе. На жаль, малое, падаецца, не засвоіла ўрок і зноў заблукала.

Даследчая група пад кіраўніцтвам прафесара Джорджа Віттэмайера з Універсітэта штата Каларада падзялілася гісторыяй сланяняці, якое знайшлі паблізу турыстычнага лагера. Каманда выправілася на месца падзеі, але сутыкнулася з праблемай пошуку яго сям’і, піша «Фокус».

На шчасце для сланяняці, прафесар Віттэмайер даследуе сланоў у гэтым рэгіёне апошнія тры дзесяцігоддзі, і таму ён добра ведаў розныя сямейныя кланы, што жывуць у гэтай мясцовасці. Пасля пошукаў у Нацыянальным запаведніку Самбуру каманда вызначыла яго статак, пагрузіла сланяня ў грузавік і прывезла дадому.

Далей вучоныя назіралі, як сланы прымалі разгубленае сланяня назад у групу. Цётка сланяняці, Аделаіда, павольна падышла і паклікала сваю пляменніцу — 4-месячная саміца адказала ёй узаемным воклічам, а пазней уся сям’я разразілася трубным роўам, акружыўшы малое. Паводле слоў прафесара Віттэмайера, яны з калегамі назіралі своеасаблівую «цырымонію вітання».

Вядома, што сланы — вельмі сацыяльныя жывёлы, паміж якімі фарміруюцца трывалыя сувязі, што захоўваюцца на ўсё жыццё. Падобна да нашых грамадстваў, гэтыя сувязі ўтвараюць сацыяльную тканку грамадства сланоў і ляжаць у аснове багатай паводзіннай разнастайнасці, якую дэманструюць сланы.

На жаль, пазней вучоныя выявілі цела маці сланяняці, Сільвіі, якая, як лічыцца, памерла натуральнай смерцю. Вучоныя мяркуюць, што пасля гэтага 4-месячная сланіха, верагодна, магла заблукаць. Пасля смерці маці дзве цёткі сланяняці, Аделаіда і Маркл, паклапаціліся пра безабароннае дзіцяня. Больш за тое, назіранні паказалі, што Маркл, якая страціла ўласнае сланяня раней сёлета, нават карміла яго пасля вяртання.

Але і гэта яшчэ не ўсё: усяго праз тыдзень пасля вяртання дзіцяняці вучоныя заўважылі маладую сланіху, якая ляжала нерухома ў даліне ракі, нават пасля таго як сям’я перамясцілася на ўзвышша. На шчасце, пазней высветлілася, што сланіха проста заснула. Пазней яна выдала крык, а сям’я на чале з Аделаідай вярнулася, каб забраць дзіцяня.

Паводле слоў прафесара Віттэмайера, усе гэтыя прыгоды маладой сланіхі сведчаць пра тое, наколькі разумныя і сацыяльна чулыя гэтыя дзівосныя жывёлы. Сланы, зусім не недалёкія, непаваротлівыя гіганты, вядомыя сваёй складанай сацыяльнай структурай, зваротам адзін да аднаго па індывідуальных «імёнах», перадачай традыцый і, магчыма, нават аплакваннем памерлых.

Напісаць каментар

Таксама сачыце за акаўнтамі Charter97.org у сацыяльных сетках