Фрыдман: Лукашэнка застаўся ў Пуціна адзіным саюзнікам
4- 8.06.2026, 17:01
- 1,990
Што перамога Пашыняна азначае для Мінска і Масквы.
Палітычны аглядальнік Аляксандр Фрыдман у эфіры на канале «Адкажам за мір» расказаў, як перамога Ніколы Пашыняна на выбарах у Арменіі можа паўплываць на Беларусь і Расію.
Паміж Лукашэнкам і Пашынянам дрэнныя адносіны, таму яму, думаю, хацелася б, каб Пашынян знік з палітычнага жыцця Арменіі. Хаця для Беларусі і Лукашэнкі Арменія зусім не такая важная краіна.
Калі Пашынян застанецца пры ўладзе і працягне еўрапейскі курс (эфір адбываўся 7 чэрвеня да абвяшчэння вынікаў выбараў), то для людзей, якія не спачуваюць рэжыму Лукашэнкі, для апазіцыйных актывістаў Арменія можа стаць надзейным месцам. Але ў цэлым я б не перабольшваў значэнне.
Апошнімі тыднямі часта чуў, што Арменія сыходзіць (ад расійскага ўплыву) і ў Расіі ўсё развальваецца. Да гэтага дадавалася: і на фронце ў іх дрэнна, і эканамічныя праблемы.
Гэта часта спроба выдаваць жаданае за сапраўднае. У Расіі ёсць праблемы. Але сітуацыя не настолькі фатальная. І калі Пашынян выйграе выбары, гэта не азначае, што Расія складзе рукі, здасца і скажа: «Ну, не атрымалася».
Будуць выкарыстоўвацца іншыя элементы ціску. І Пашыняну будуць ставіць палкі ў колы, і расійскі вайсковы кантынгент, які знаходзіцца на тэрыторыі Арменіі, ніхто не адмяняў. Нават калі Пашынян паставіць пытанне пра вывад расійскіх войскаў, могуць пачацца яшчэ большыя праблемы.
Для Расіі гэта доўгая шахматная партыя. Цяпер яна развіваецца не надта ўдала, але гэта не азначае, што гульня заканчваецца.
Што да ўплыву выбараў у Арменіі на Лукашэнку, дык калі пераможа Пашынян, Лукашэнка зможа чарговы раз біць сябе ў грудзі і сказаць: «Вось я ў вас, Уладзімір Уладзіміравіч, адзіны такі саюзнік. Я той, хто з Расіяй назаўсёды». Таму што той жа Такаеў і Мірзіёеў дэманструюць значна большую самастойнасць, чым Лукашэнка.
Калі Пашынян пачне рабіць крокі ў бок Захаду і замарозіць удзел у расійскіх інтэграцыйных праектах, Расія пачне яшчэ больш агрэсіўна рэагаваць на любыя еўрапейскія пасяганні на постсавецкай прасторы, мяркуе Фрыдман.
— Яны бачаць Еўропу, і адразу пачынаецца: «Яны ўварваюцца ў нашу зону ўплыву, збіраюцца выцягнуць Беларусь, Малдову, Арменію з-пад нашага ўплыву, мы губляем тое, што нам гістарычна належыць». І пачынаецца панічная рэакцыя. Як у выпадку з Пашынянам.